Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Carola Rachete ελεύθερη, εν μέσω ενδοαστικών ευρωπαϊκών ανταγωνισμών

Πολύ κουβέντα τις τελευταίες μέρες περί Carola Rachete και «Sea Watch», βασικά στην επίφαση και όχι στην ουσία: Το πλοίο της γερμανικής ΜΚΟ κατασχέθηκε και η 31χρονη καπετάνισσα τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό το Σάββατο 29-Ιουνη, γιατί έδεσε στο λιμάνι της Λαμπεντούζα με τους 40 διασωθέντες μετανάστες, παρά την απαγόρευση των ιταλικών αρχών –αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης 10 ετών για αντίσταση, βία απέναντι σε πολεμικό πλοίο, υποκίνηση στην παράνομη μετανάστευση παραβίαση των κανόνων ναυσιπλοΐας κά. Λέγεται ότι ζήτησε συγγνώμη από τις τελωνειακές αρχές για το περιστατικό: «Η πρόθεσή μου ήταν να εκπληρώσω την αποστολή μου και όχι, φυσικά, να διεμβολίσω το πλοίο σας»,  σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων «ADNkronos».

Πάντως οι μετανάστες αποβιβάστηκαν από το πλοίο, στο οποίο παρέμειναν δύο και πλέον εβδομάδες μετά τη διάσωσή τους στη Μεσόγειο, αλλά ο προορισμός τους είναι ασαφής. Χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσφέρθηκαν να τους δεχτούν, ωστόσο τα παζάρια για μια συμφωνία είναι σε εξέλιξη.

Αυτή τη στιγμή η Rachete είναι πια ελεύθερη, με τον  Salvini άκρως εξοργισμένο τον Di Maio να παρεμβαίνει συμβιβαστικά μετά την πρώτη έκπληξη και στη συνέχεια τον υπουργό εσωτερικών να προαναγγέλει την «αναγκαστική συνοδεία ως τα σύνορα του, με “υπογεγραμμένη εντολή απέλασης”» (εκτελέσιμη με τις 9 Ιουλίου) λέγοντας χαρακτηριστικά: «Θα επιστρέψει στη Γερμανία του, όπου δεν θα ήταν τόσο ανεκτικοί για μια ιταλίδα που θα είχε κάνει απόπειρα ενάντια στη ζωή Γερμανών αστυνομικών. Η Ιταλία ανέβασε το μπόι της, σήκωσε κεφάλι: είμαστε υπερήφανοι για την υπεράσπιση της χώρας μας και για το ότι είμαστε διαφορετικοί από άλλους ευρωπαίους ηγέτες που πιστεύουν ότι μπορούν ακόμα να μας αντιμετωπίσουν ως αποικία τους. Το πάρτι τελείωσε» (sic!) …

Βέβαια η δικαστής (των προκαταρκτικών ερευνών) που διενήργησε τη δίωξη δεν έδωσε σημασία στο αίτημα των εισαγγελέων, μη επικυρώνοντας τη σύλληψη της καπετάνισσας, και αποκλείοντας το «έγκλημα αντίστασης κατά της αρχής και βιαιοπραγίας σε πολεμικό πλοίο» δικαιολογώντας την πράξη κάπως σαν «εκπλήρωση ενός καθήκοντος», για να σωθούν ζωές στη θάλασσα. Ο δικαστής επισημαίνει επίσης ότι η επιλογή του λιμένα της Λαμπεντούζα δεν ήταν καθοριστική, αλλά υποχρεωτική, διότι τα λιμάνια της Λιβύης και της Τυνησίας δεν θεωρούνταν ασφαλή καταφύγια. Αυτά τα νέα (ειδήσεις σε τίτλους) των τελευταίων ωρών

Carola Rachete ελεύθερη

Εκείνα που επιμελώς αποκρύπτονται είναι ζητήματα, που έχουν να κάνουν βασικά με στο εσωτερικό της ΕΕ, όσον αφορά το προσφυγικό – μεταναστευτικό κύμα, ενώ αντίθετα ανάγονται σε πρώτη είδηση γεγονότα ήσσονος σημασίας, που όμως πουλάνε -όπως πχ ότι το πλοίο «Sea Watch» εμβόλισε το σκάφος των ιταλικών τελωνειακών αρχών που προσπάθησε να το εμποδίσει.

Θυμίζοντας σαν αφετηρία πως το «Sea Watch» δεν είναι απλά ένας στόλος πλοίων αλλά ολόκληρη ΜΚΟ, με ότι αυτό σημαίνει (πολιτικές, πηγές χρηματοδότησης κά) αναφέρουμε επιγραμματικά κάποιες πλευρές των ενδοαστικών ανταγωνισμών (που εκφράζουν και τις πολιτικές των επί μέρους χωρών) όπως

  • Ο ακροδεξιός υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας (Ματέο Σαλβίνι), που δήλωσε ότι η επιθετική τακτική της καπετάνισσας του «Sea Watch 3» κατέστησε σαφές ότι η Ιταλία έχει να κάνει με «εγκληματίες».
  • Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας (Χάικο Μάας) που προέτρεψε τις ιταλικές αρχές να επανεξετάσουν την αντίδρασή τους: «Η θαλάσσια διάσωση δεν επιτρέπεται να ποινικοποιείται» (έγραψε στο Twitter).
  • Ο εκπρόσωπος της ΜΚΟ «Sea Watch» δήλωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο dpa ότι η απόφαση να δέσει το πλοίο στη Λαμπεντούζα ελήφθη γιατί η κατάσταση πάνω στο πλοίο είχε γίνει αφόρητη για το πλήρωμα έπειτα από δύο και πλέον εβδομάδες στη θάλασσα.
  • Ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Ζαν Άσελμπορν κάλεσε την Ιταλία να αφήσει ελεύθερη την Ρακέτε.
  • Ο Σαλβίνι, ο Όρμπαν κλπ, έχουν κάνει παντιέρα πως η έμπρακτη αλληλεγγύη και οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης αποτελούν παράγοντα προσέλκυσης μεγαλύτερων προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών (αφού βελτιώνουν τις συνθήκες ταξιδιών, τα καθιστούν πιο ασφαλή κλπ) και κινούνται με βάση το δόγμα «να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο για να το μαθαίνουν και οι συμπατριώτες τους και να μην έρχονται προς τα εδώ».

Μια ακόμη όψη (ενδοαστικών ανταγωνισμών) είναι η ίδια η αντιμεταναστευτική πολιτική της σημερινής ιταλικής κυβέρνησης, που βέβαια δε διαφέρει από της προηγούμενης και αποτελεί την κυνική εφαρμογή της πολιτικής ενάντια στους μετανάστες ολόκληρης της Ε.Ε. (με τις όποιες παραλλαγές) …

Βασικά «κρατάμε τους πρόσφυγες έξω από την πόρτα μας», συνήθως -«για κάθε χρήση»  στην αυλή των γειτόνων -χρηματοδοτώντας την παραβίαση των στοιχειωδών δικαιωμάτων των προσφύγων με κάθε δυνατό τρόπο βλ. πχ ελληνικά hotspots όπου χιλιάδες πρόσφυγες ζουν σε άθλιες σκηνές, δίπλα σε σκουπίδια λύματα και αρουραίους, και -σε κάθε περίπτωση εν είδει κολυμπήθρας Σιλωάμ προσποιούνται οι κρατούντες (γερμανοί πχ.) ότι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να βοηθήσουνε τους πρόσφυγες (sic!).

Πολύ περισσότερο όταν τα κύματα της προσφυγιάς είναι αποτέλεσμα των πολιτικών τους (πόλεμοι, φυλετικές συγκρούσεις, φτώχεια και εξαθλίωση αναγκάζουν τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις εστίες τους, να περπατάνε χιλιάδες χιλιόμετρα μέσα από αφιλόξενα εδάφη και να στοιβάζονται σε «κάτι σαν» πλοία για να ανοιχτούν στην κεντρική Μεσόγειο, γνωρίζοντας ότι οι πιθανότητες επιβίωσής τους είναι μετρημένες.

xcorteo Palermo x Carola

Διαδήλωση αλληλεγύης στο Παλέρμο στην Carola και στους μετανάστες

Η Ε.Ε. όλο και περισσότερο, «την κάνει» αποσύρεται δηλ. από επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην κεντρική Μεσόγειο και μετακυλύει την ευθύνη της -σ’ ότι αφορά εκείνη την περιοχή στην ακτοφυλακή της Λιβύης, εν γνώσει πως δημιουργεί εμπλοκή, αφού -σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, «τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο στη θάλασσα πρέπει να διασώζονται και να μεταφέρονται σε μια χώρα όπου τα δικαιώματά τους θα προστατεύονται και θα τους προσφέρεται πραγματική ευκαιρία να ζητήσουν άσυλο»… Μάλιστα οι Ευρωενωσιακές κυβερνήσεις, εφηύραν ένα τρόπο ώστε να παρακάμψουν τον νόμο αυτόν, στηρίζοντας το λιβυκό Λιμενικό μεταξύ άλλων με δωρεές σκαφών, εκπαιδευτικά συνεργεία, βοήθεια στον σχεδιασμό – συντονισμό και – το σημαντικότερο όλων – έστησαν την «περιφέρεια έρευνας και διάσωσης» της Λιβύης στην κεντρική Μεσόγειο, ώστε να παραλαμβάνουν αυτοί τους ανθρώπους από τη θάλασσα και να τους επιστρέφει στο στόμα του λύκου.


Χρήσιμα links |> [1] <| & |> [2] <|