Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Denis Martin Donaldson — Ένας σύγχρονος Ιρλανδός Ιούδας.

 Γρά­φει ο Πάνος Αλε­πλιώ­της //

–Η αφή­γη­ση αυτής της σχε­τι­κά άγνω­στης ιστο­ρί­ας έχει να κάνει με ένα σύγ­χρο­νο Ιού­δα που ακό­μη δεν γνω­ρί­ζου­με τα ακρι­βή του κίνη­τρα . Βρέ­θη­κε σε μια στιγ­μή «ευαι­σθη­σί­ας» κατά μία εκδο­χή. Έκα­νε την ίδια ζημιά με όλους τους άλλους προ­δό­τες ανε­ξαρ­τή­τως τιμή­μα­τος και κινή­τρου. Αυτός όμως δεν κρε­μά­στη­κε. Εκτελέστηκε!

Διπλός πράκτορας βρέθηκε δολοφονημένος μας λέει η εφημερίδα

Διπλός πρά­κτο­ρας βρέ­θη­κε δολο­φο­νη­μέ­νος μας λέει η εφημερίδα

Από όλες τις ιστο­ρί­ες του Πάσχα η προ­δο­σία του Ιού­δα ειναι αυτή που συγκλο­νί­ζει δια­χρο­νι­κά μια και το όνο­μά του είναι συνώ­νυ­μο της προ­δο­σί­ας όπως και του ξεπου­λή­μα­τος. Πόσες φορές δεν έχου­με ακού­σει ή χρη­σι­μο­ποι­ή­σει την έκφρα­ση « είναι Ιού­δας» η «Ισκα­ριώ­της» ή ότι που­λή­θη­κε για «τριά­ντα αργύ­ρια». Προ­δό­τες και Εφιάλ­τες έβγα­λε δυστυ­χώς πολ­λούς η ιστο­ρία. Σαν τον Ιού­δα κανέ­ναν κιας είναι κατά πολ­λούς μυθι­κό πρό­σω­πο κιας ήταν προ­δια­γραμ­μέ­νη και προ­α­πο­φα­σι­σμέ­νη η προ­δο­σία του. Αλλιώς δεν θα έβγαι­νε κι ο υπό­λοι­πος μύθος.

Ο Denis Martin Donaldson (1950 – 4 Απρι­λί­ου 2006) ήταν ένας «στρα­τιώ­της» του προ­σω­ρι­νού ιρλαν­δι­κού δημο­κρα­τι­κού στρα­τού (IRA) και μέλος του Sinn Féin που δολο­φο­νή­θη­κε μετά από την απο­κά­λυ­ψη, τον Δεκέμ­βριο του 2005, ότι είναι πλη­ρο­φο­ριο­δό­της της αγγλι­κής υπη­ρε­σί­ας κατα­σκο­πί­ας, της δια­βό­η­της MI5 και των αστυ­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών της Βόρειας Ιρλαν­δί­ας. Αρχι­κά πίστευαν ότι ο προ­σω­ρι­νός IRA ήταν υπεύ­θυ­νος για τη δολο­φο­νία του, αλλά ο κανο­νι­κός IRA ανέ­λα­βε την ευθύ­νη για τη δολο­φο­νία-εκτέ­λε­ση σχε­δόν τρία χρό­νια αργότερα.

Ο φίλος του γάλ­λος συγ­γρα­φέ­ας και δημο­σιο­γρά­φος Sorj Chalandon εμπνεύ­στη­κε από την υπό­θε­ση του και έγρα­ψε δύο μυθι­στο­ρή­μα­τα «Ο προ­δό­της μου» (δημο­σιεύ­θη­κε το 2007) και «Η επι­στρο­φή στο Killybegs» (δημο­σιεύ­θη­κε το 2011).

n.irland

Μια συνη­θι­σμέ­νη εικό­να της Αγγλι­κής κατο­χής την δεκα­ε­τία του 70

Η δρά­ση του και η εμπι­στο­σύ­νη που τον περιέβαλε

-Μπή­κε στον IRA στα μέσα της δεκα­ε­τί­ας του 60 και ήταν κάτι σαν τοπι­κός ήρω­ας μετά την συμ­με­το­χή του σε ένο­πλη μάχη στο παρεκ­κλή­σι του Αγί­ου Ματ­θαί­ου το 1970.

-Φυλα­κί­στη­κε μαζί με τον Bobby Sands που πέθα­νε κάνο­ντας ηρω­ι­κή απερ­γία πεί­νας σε φυλα­κή ασφα­λεί­ας, κατη­γο­ρού­με­νος ότι συμ­με­τεί­χε στην δια­βό­η­τη τοπο­θέ­τη­ση φονι­κής βόμ­βας στο εστια­τό­ριο La Mon.

-Συνε­λή­φθει το 81 στο Παρί­σι με πλα­στό δια­βα­τή­ριο όταν με άλλους επέ­στρε­φε από στρα­τιω­τι­κή εκπαί­δευ­ση στον Λίβανο.

-Ήταν υπο­ψή­φιος με το Sinn Féin το 1983.

-Στα τέλη του 80 ταξί­δε­ψε πάλι στον Λίβα­νο για συνο­μι­λί­ες με την Χεσμπο­λάχ, την Αμάλ και σιι­τι­κές οργα­νώ­σεις για να πετύ­χει την απε­λευ­θέ­ρω­ση του Brian Keenan.

-Ήταν απε­σταλ­μέ­νος του Sinn Fein στην Αμε­ρι­κή για να ιδρύ­σει οργά­νω­ση που θα στή­ρι­ζε την «ειρη­νευ­τι­κή δια­δι­κα­σία» και για να απο­μο­νώ­σει τους σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κούς ακτι­βι­στές. Εκεί δημιουρ­γή­θη­καν οι πρώ­τες υπο­ψί­ες ενα­ντί­ον του και προει­δο­ποι­ή­θη­κε η ηγεσία.

-Στις αρχές του 2000, ο Donaldson διο­ρί­στη­κε διοι­κη­τι­κός υπάλ­λη­λος της ομά­δας του Sinn Féin στο Κοινοβούλιο.

-Τον Οκτώ­βριο του 2002, συνε­λή­φθη σε μια επι­δρο­μή της αστυ­νο­μί­ας της Βόρειας Ιρλαν­δί­ας στα γρα­φεία Sinn Féin στα πλαί­σια έρευ­νας για την συμ­με­το­χή του σε μια υπο­τι­θέ­με­νη κατασκοπία.

Σύνθημα στον τοίχο: Να φύγουν τα αγγλικά στρατεύματα.

Σύν­θη­μα στον τοί­χο: Να φύγουν τα (αγγλι­κά) στρα­τεύ­μα­τα τώρα.

Η απο­κά­λυ­ψη

-Τον Δεκέμ­βριο του 2005, η Εισαγ­γε­λία της Βόρειας Ιρλαν­δία έβα­λε την υπό­θε­ση κατα­σκο­πί­ας στο αρχείο για λόγους «δημό­σιου συμφέροντος».

-Στις 16 Δεκεμ­βρί­ου 2005, ο Πρό­ε­δρος του Sinn Féin, Gerry Adams ανα­κοί­νω­σε σε συνέ­ντευ­ξη τύπου στο Δου­βλί­νο ότι ο Donaldson ήταν πρά­κτο­ρας της βρε­τα­νι­κής κατα­σκο­πί­ας. Αυτό επι­βε­βαιώ­θη­κε από τον ίδιο τον Donaldson σε δήλω­ση που διά­βα­σε στην ιρλαν­δι­κή τηλε­ό­ρα­ση, λίγο αργότερα.

-Σύμ­φω­να με τον βρε­τα­νι­κό πρά­κτο­ρα γνω­στό ως «Martin», ο IRA τον κατη­γό­ρη­σε γιά τοπο­θέ­τη­ση «κοριών» στα γρα­φεία του κόμματος.

Ο Donaldson  απο­λο­γή­θη­κε ότι είχε στρα­το­λο­γη­θεί κατά τη διάρ­κεια μια ευά­λω­της περιό­δου στη ζωή του, αλλά δεν διευ­κρί­νι­σε για­τί ήταν ευά­λω­τη ή για­τί αυτός  ρίσκα­ρε τη ζωή του σαν πρά­κτο­ρας κατα­σκο­πί­ας για τη βρε­τα­νι­κή κυβέρ­νη­ση σε μια περιο­χή όπως το δυτι­κό Μπέλφαστ.

Η εκτέ­λε­ση

Στις 19 Μαρ­τί­ου 2006, ένας δημο­σιο­γρά­φος τον εντο­πί­ζει σε ένα απο­μο­νω­μέ­νο εξο­χι­κό σπί­τι χωρίς τρε­χού­με­νο νερό ή ηλε­κτρι­κό ρεύ­μα. Δεν δέχε­ται να δώσει συνέντευξη.

Στις 4 Απρι­λί­ου 2006, Donaldson βρέ­θη­κε νεκρός μέσα στο εξο­χι­κό , όπου ζού­σε για αρκε­τούς μήνες μόνος και που ήταν ιδιο­κτη­σία ενός συγ­γε­νή του. Η αστυ­νο­μία της περιο­χής τον είχε προει­δο­ποι­ή­σει για πιθα­νό κίν­δυ­νο για την ζωή του, ωστό­σο αυτός δεν ζήτη­σε ειδι­κή προστασία.

Το πτώ­μα του είχε δεχθεί πυρο­βο­λι­σμούς από κυνη­γη­τι­κό όπλο στο στή­θος και στο χέρι.

d74565cb-2343-4c51-bc19-304feafcfb1c

Ανά­λη­ψη ευθυνών

Ο προ­σω­ρι­νός IRA εξέ­δω­σε ανα­κοί­νω­ση λέγο­ντας ότι δεν είχε «καμία απο­λύ­τως ανά­μι­ξη» στην δολοφονία.

Η δολο­φο­νία κατα­δι­κά­στη­κε επί­σης από αρχη­γό του Sinn Féin, Gerry Adams.

Στις 8 Απρι­λί­ου 2006 η σωρός του Donaldson θάφτη­κε στο νεκρο­τα­φείο του Μπέλ­φαστ, και όχι στο Milltown, τον πιο κοι­νό τόπο ταφής για τους “δημο­κρά­τες”.

Τον Φεβρουά­ριο του 2009, ανα­κοι­νώ­θη­κε από την αστυ­νο­μία της Β.Ιρλανδίας πως η έρευ­να για τον θανα­τό του είχε πάρει μια νέα τροπή.

Στις 12 Απρι­λί­ου 2009, ο κανο­νι­κός IRA ανέ­λα­βε την ευθύ­νη για το θάνα­τό του.

Ο προ­σω­ρι­νός IRA και ο πρό­ε­δρος Gerry Adams απο­ποι­ή­θη­κε οποιασ­δή­πο­τε ευθύνη.

Τον Αύγου­στο του 2016 συνε­λή­φθη ένας 74χρονος άνδρας σαν ύπο­πτος για την εκτέ­λε­ση του Donaldson και περι­μέ­νει την δίκη του.

Η ιστο­ρία αγώ­να της Β.Ιρλανδίας για ανε­ξαρ­τη­σία από την Αγγλία είναι γεμά­τη με ηρω­ι­κές στιγ­μές και ωμή κατα­σταλ­τι­κή βία και κατα­πί­ε­ση αλλά και ακα­τα­νό­η­τες ενέρ­γειες, τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις, περί­ερ­γες συμ­μα­χί­ες, προ­δο­σί­ες, σκευω­ρί­ες των αστυ­νο­μι­κών ασφα­λί­τι­κων μηχα­νι­σμών, δια­βρω­τι­κές ενέρ­γειες με κατά­λη­ξη σε ένα συμ­βι­βα­σμό χωρίς ορα­τό αποτέλεσμα.

Η αφή­γη­ση, αυτής της σχε­τι­κά άγνω­στης ιστο­ρί­ας, έχει να κάνει με ένα σύγ­χρο­νο Ιού­δα που ακό­μη δεν γνω­ρί­ζου­με τα ακρι­βή του κίνη­τρα . Βρέ­θη­κε σε μιά στιγ­μή «ευαι­σθη­σί­ας» κατά μία εκδο­χή. Έκα­νε την ίδια ζημιά με όλους τους άλλους προ­δό­τες ανε­ξαρ­τή­τως τιμή­μα­τος και κινή­τρου. Αυτός όμως δεν κρε­μά­στη­κε. Εκτελέστηκε!

________________________________________________________________________________________________

Πάνος Αλεπλιώτης Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000. Εργάστηκε σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης. Από το 2011 διαμένει στην Σουηδία στην πόλη Σβεγκ του δήμου Χεργιεντάλεν και εργάζεται ως διευθυντής τεχνικών και κοινωνικής υποδομής.
Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο