Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Hμέρα της Νάκμπα, της ολοκληρωτικής καταστροφής της Παλαιστίνης η σημερινή

Hμέ­ρα της Νάκ­μπα, της ολοκλη­ρω­τι­κής κατα­στρο­φής της Παλαι­στί­νης η σημε­ρι­νή. Ήταν 15 Μαΐ­ου 1948 όταν  μετά την επί­θε­ση του Ισρα­ήλ, κατα­στρά­φη­καν ολο­σχε­ρώς 415 Παλαι­στι­νια­κά χωριά, σκο­τώ­θη­καν πάνω από 10.000 παλαι­στί­νιοι και δεκά­δες χιλιά­δες τραυ­μα­τί­στη­καν, ενώ 760.000 παλαι­στί­νιοι εκτο­πί­στη­καν δια της βίας από την πατρί­δα τους για να κατα­λή­ξουν πρό­σφυ­γες στις γύρω περιοχές.

Η επι­θε­τι­κή πολι­τι­κή του Ισρα­ήλ, με την υπο­στή­ρι­ξη των Βρε­τα­νών, ισο­πέ­δω­σε εκα­το­ντά­δες παλαι­στι­νια­κά χωριά και ανά­γκα­σε σε προ­σφυ­γιά χιλιά­δες Παλαι­στί­νιους. Από τότε μέχρι σήμε­ρα, η απαί­τη­ση του Παλαι­στι­νια­κού λαού για μια πατρί­δα ελεύ­θε­ρη, ανε­ξάρ­τη­τη, κυρί­αρ­χη δεν έχει βρει δικαί­ω­ση. Αντί­θε­τα, το Ισρα­ήλ απα­ντά με όλο και πιο έντο­νη κατα­πί­ε­ση, με περισ­σό­τε­ρες επι­θέ­σεις, καθη­με­ρι­νές συλ­λή­ψεις και φυλα­κί­σεις Παλαι­στι­νί­ων αγω­νι­στών που με πέτρες παλεύ­ουν ενά­ντια στον πάνο­πλο ισραη­λι­νό στρα­τό, με το συνε­χι­ζό­με­νο απο­κλει­σμό της Λωρί­δας της Γάζας, με ένα Τεί­χος που χωρί­ζει τη χώρα στα δύο, με εκτε­τα­μέ­νους εποι­κι­σμούς, με κατε­δα­φί­σεις παλαι­στι­νια­κών σπι­τιών, που σαν απο­τέ­λε­σμα έχουν τη βίαιη απο­μά­κρυν­ση των κατοί­κων από τις εστί­ες τους.

Από αυτή τη φασι­στι­κή πολι­τι­κή της κυβέρ­νη­σης του Ισρα­ήλ δεν ξεφεύ­γει καμία μειο­νό­τη­τα. Όπως οι 240.000 Άρα­βες Βεδουί­νοι που ζουν εδώ και χιλιά­δες χρό­νια στην περιο­χή και οι οποί­οι, παρά το ότι είναι Ισραη­λι­νοί υπή­κο­οι, αντι­με­τω­πί­ζο­νται σαν πολί­τες δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρί­ας, στους οποί­ους αρνεί­ται τις πιο βασι­κές υπη­ρε­σί­ες, όπως τρε­χού­με­νο νερό, ασφαλ­το­στρω­μέ­νους δρό­μους με πεζο­δρό­μια, ηλε­κτρο­φω­τι­σμό, ιατρι­κή φρο­ντί­δα, σχολεία.

Όλα αυτά γίνο­νται με την απρο­κά­λυ­πτη στή­ρι­ξη των ιμπε­ρια­λι­στών των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ αλλά και την ανο­χή του ΟΗΕ. Για­τί όλοι μαζί ανα­γνω­ρί­ζουν στα λόγια το δικαί­ω­μα των Παλαι­στι­νί­ων να έχουν μια δική τους πατρί­δα αλλά με την πολι­τι­κή τους τους αρνού­νται στην πρά­ξη αυτό το δικαί­ω­μα. Από τη μια, εκδί­δουν συστά­σεις για την αλλα­γή της πολι­τι­κής του Ισρα­ήλ και από την άλλη, κλεί­νουν με την ισραη­λι­νή κυβέρ­νη­ση εμπο­ρι­κές συμ­φω­νί­ες, οργα­νώ­νουν κοι­νά στρα­τιω­τι­κά γυμνά­σια, κάνουν συνα­ντή­σεις με ισραη­λι­νούς αξιω­μα­τού­χους στους οποί­ους υπό­σχο­νται ολο­έ­να και περισ­σό­τε­ρα τρα­βώ­ντας, έτσι, το χαλί κάτω από τα πόδια του λαού της Παλαι­στί­νης. Όλα αυτά για­τί στη δική τους ζυγα­ριά βαραί­νουν περισ­σό­τε­ρο τα κέρ­δη των μονο­πω­λί­ων από το δίκιο ενός ολό­κλη­ρου λαού. Τερά­στιες είναι οι ευθύ­νες των ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σε­ων που υπη­ρε­τούν πιστά τα ιμπε­ρια­λι­στι­κά σχέ­δια στην περιοχή.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο