• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Lepa sela lepo gore […Τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται ]

ΓΙΟΥ­ΓΚΟ­ΣΛΑ­ΒΙΑ 1999: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

Χρονικό  |> γράφει  η «Νέα Σερβική πολιτική σκέψη» |> «Нова српска политичка мисао» στο «σαν σήμερα» [ 24-Μαρ-1999]

Tο 1941, τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν το Βελιγράδι …το 1961 σοβιετικό διαστημικό σκάφος με τον Yuri Gagarin, μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη…

Tο 1999 το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε -από «αβλεψία» μέρα μεσημέρι με λιακάδα, με πυραύλους της «διεθνούς κοινότητας» το επιβατικό τρένο Βελιγράδι-Θεσσαλονίκη καθώς αυτό περνούσε τη γέφυρα του Νότιου Μοράβα κοντά στη Grdelica σκοτώνοντας  τουλάχιστον 55 άτομα. Την  ίδια μέρα απανωτές αεροπορικές επιδρομές στο εργοστάσιο αυτοκινήτων της «Zastava» στο Kragujevac τρεις ημέρες μετά από επίθεση με 126 τραυματίες, το διαλύουν κυριολεκτικά με ρίψη 15 έξυπνων πυραύλων (παράπλευρες απώλειες τουλάχιστον 36 εργαζόμενοι). Και ταυτόχρονα στο εργοστάσιο θέρμανσης Κρούσεβατς και στο «14 Οκτώβρη». Σχεδόν την ίδια στιγμή, άλλα μαχητικά του ΝΑΤΟ δολοφονούν τρεις άμαχους σε ένα αυτοκίνητο στο Polje (Πρίστινα), βομβαρδίζονται τα διυλιστήρια σε Πάντσεβο και Νόβι Σαντ, ισοπεδώνεται  το μοναστήρι Vojlovica του 14ου αιώνα. Σχετικά με τη δολοφονία των επιβατών του τρένου, ο διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη,  Wesley Clark παρουσίασε βίντεο, λέγοντας ότι «ο πιλότος δεν μπόρεσε να αποφύγει ένα τρένο που εμφανίστηκε ξαφνικά”» αφού «ο πιλότος έπρεπε να αντιδράσει σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο»…

Πριν από 20 χρό­νια, στις 24 Μάρτη 1999, λίγα μόλις χι­λιό­με­τρα βο­ρεί­ως των ελ­λη­νι­κών συ­νό­ρων ξε­κι­νού­σε η τε­λευ­ταία με­γά­λη σφαγή του 20ου αιώνα. Ήταν τότε που στη βαλ­κα­νι­κή χερ­σό­νη­σο ξε­δι­πλώ­νο­νταν σε όλο της το τρα­γι­κό με­γα­λείο η βαρ­βα­ρό­τη­τα του ιμπε­ρια­λι­σμού των ΗΠΑ-ΝΑ­ΤΟ-ΕΕ. Μια βαρ­βα­ρό­τη­τα που ο λαός της Γιου­γκο­σλα­βί­ας την έζησε κυ­ριο­λε­κτι­κά στο πετσί του επί 78 συ­νε­χό­με­να με­ρό­νυ­χτα.

(οι υπότιτλοι περιττεύουν…)

Δύο δε­κα­ε­τί­ες μετά, το ΝΑ­ΤΟϊ­κό έγκλη­μα στη Γιου­γκο­σλα­βία απο­τε­λεί πηγή χρή­σι­μων συ­μπε­ρα­σμά­των για τους λαούς των Βαλ­κα­νί­ων και της Ευ­ρώ­πης. Οι λαοί οφεί­λουν όχι μόνο να δια­τη­ρή­σουν στην συλ­λο­γι­κή μνήμη το ιμπε­ρια­λι­στι­κό έγκλη­μα, αλλά πρω­τί­στως να δι­δα­χθούν απ’ αυτό, να βγά­λουν τα κα­τάλ­λη­λα συ­μπε­ρά­σμα­τα που αφο­ρούν το παρόν και το μέλ­λον.

Το ΝΑ­ΤΟϊ­κό μα­κε­λειό στη Γιου­γκο­σλα­βία απο­τέ­λε­σε την κο­ρύ­φω­ση του κα­τα­κερ­μα­τι­σμού της Γιου­γκο­σλα­βί­ας- ενός κα­τα­κερ­μα­τι­σμού που ξε­κί­νη­σε και με­θο­δεύ­τη­κε στα­δια­κά έπει­τα από τις αντε­πα­να­στα­τι­κές ανα­τρο­πές στην ΕΣΣΔ και την ανα­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του ’90. Η κυ­ριαρ­χία των κα­πι­τα­λι­στι­κών σχέ­σε­ων πα­ρα­γω­γής στη Γιου­γκο­σλα­βία έπει­τα από πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες έδωσε το έναυ­σμα για τις προ­σπά­θειες διά­λυ­σης της, με κύριο στρα­τη­γι­κό στόχο το μοί­ρα­σμα των νέων αγο­ρών που δη­μιουρ­γή­θη­καν και την αύ­ξη­ση της κερ­δο­φο­ρί­ας των μο­νο­πω­λια­κών ομί­λων που θα καρ­πώ­νο­νταν τη «λεία» της κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νης πρώην ομο­σπον­δια­κής Γιου­γκο­σλα­βί­ας.

1999 Yankees go home

Της ερη­μο­ποί­η­σης που προ­κά­λε­σε η θη­ριω­δία των στρα­τευ­μά­των του ΝΑΤΟ, ακο­λού­θη­σε ένα «πλιά­τσι­κο» ξε­που­λή­μα­τος και ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων των κρα­τι­κών υπο­δο­μών της χώρας. Κερ­δι­σμέ­να βγή­καν ασφα­λώς ευ­ρω­παϊ­κά και αμε­ρι­κα­νι­κά μο­νο­πώ­λια. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι στη με­τά-Μι­λό­σε­βιτς εποχή, από το 2000 έως το 2009, έλα­βαν χώρα πε­ρισ­σό­τε­ρες από 1.800 ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις κρα­τι­κής πε­ριου­σί­ας και επι­χει­ρή­σε­ων, η πλειο­ψη­φία της σερ­βι­κής βιο­μη­χα­νί­ας με­τάλ­λου έχει πε­ρά­σει σε αμε­ρι­κα­νι­κά χέρια ενώ η εθνι­κή αυ­το­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νία «Ζά­στα­βα» εξα­γο­ρά­στη­κε από τον ιτα­λι­κό κο­λοσ­σό Fiat.

Στο «παι­χνί­δι» της «οι­κο­νο­μι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης» της χώρας μπή­καν τόσο το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο όσο και η Πα­γκό­σμια Τρά­πε­ζα. Σύμ­φω­να με τον κα­να­δό οι­κο­νο­μο­λό­γο, διευ­θυ­ντή του Κέ­ντρου Ερευ­νών για την Πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση, Μισέλ Χο­σου­ντόφ­σκι, ΔΝΤ και Πα­γκό­σμια Τρά­πε­ζα είχαν ήδη, πριν τη ΝΑ­ΤΟι­κή επέμ­βα­ση, εκ­πο­νή­σει σχε­τι­κό σχέ­διο οι­κο­νο­μι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης (Linking NATO, the IMF, and the World Bank- Michel Chossudovsky (http://​www.​converge.​org.​nz/​pma/​apmich.​htm).

 Η «ανα­συ­γκρό­τη­ση» αυτή ευ­θυ­γραμ­μί­ζο­νταν πλή­ρως με μια σειρά στρα­τη­γι­κών επι­λο­γών και με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων (ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, ξε­πού­λη­μα δη­μό­σιων υπη­ρε­σιών, άνοιγ­μα αγο­ρών, πλή­ρης διά­λυ­ση ερ­γα­τι­κών-κοι­νω­νι­κών κε­κτη­μέ­νων κλπ) που θα άνοι­γαν το δρόμο για τη μελ­λο­ντι­κή έντα­ξη της νέας Σερ­βί­ας στην ΕΕ.

Ασφα­λώς, προ­κει­μέ­νου να πε­τύ­χουν τη διά­λυ­ση της Γιου­γκο­σλα­βί­ας και η λε­η­λα­σία που ακο­λού­θη­σε από μο­νο­πώ­λια και με­γά­λους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομί­λους, οι ιμπε­ρια­λι­στές φρό­ντι­σαν να βρουν τα κα­τάλ­λη­λα «προ­σχή­μα­τα». Πα­τώ­ντας στη δο­κι­μα­σμέ­νη- γι΄αυ­τούς- μέ­θο­δο του «διαί­ρει και βα­σί­λευε», υπο­κί­νη­σαν υπαρ­κτά και ανύ­παρ­κτα μειο­νο­τι­κά ζη­τή­μα­τα (πα­ρι­στά­νο­ντας πως δήθεν «νοιά­ζο­νται» για τις μειο­νο­τι­κές ελευ­θε­ρί­ες), ενώ δε δί­στα­σαν στο πλαί­σιο αυτό να εξο­πλί­σουν εγκλη­μα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις με απο­σχι­στι­κές βλέ­ψεις, όπως για πα­ρά­δειγ­μα ο αλ­βα­νι­κός «Απε­λευ­θε­ρω­τι­κός Στρα­τός του Κοσ­συ­φο­πε­δί­ου», ο γνω­στός UCK.  Το πα­ρά­δειγ­μα της με­τα­γε­νέ­στε­ρης ανε­ξαρ­τη­το­ποί­η­σης του Κο­σό­βου, ενός κρά­τους-προ­τε­κτο­ρά­του, είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό του που στό­χευε η τα­κτι­κή αυτή των αμε­ρι­κα­νών και ευ­ρω­παί­ων ιμπε­ρια­λι­στών.

Massimo DAlema 1999 bombardaΗ ΣΟ­ΣΙΑΛ­ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑ ΣΥ­ΝΕ­ΝΟ­ΧΗ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗ­ΜΑ.

Οι αεροπορικές επιθέσεις, που δολοφόνησαν χιλιάδες άμαχους και κυριολεκτικά κατέστρεψαν μια ολόκληρη χώρα (και που αποτέλεσαν τον πραγματικό πόλεμο -γιατί, πρακτικά πόλεμος «χερσαίων δυνάμεων» δεν υπήρξε…)  ξεκινούσαν από την ιταλική Νατοϊκή βάση του Aviano, έχοντας πάρει εν λευκώ άδεια από τον “αριστερό” – οπορτουνιστή ολκής, Massimo D’Alema, που ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός που προερχόταν από το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα PCI).

Ξεκίνησε το 1971 σαν γραμματέας της κομμουνιστικής νεολαίας (FGCI) και μετά το θάνατο του (θεωρητικού και πατέρα του ευρωκομμουνισμού) Ενρίκο Μπερλίνγκουερ, εξελίχθηκε σε σημαίνον στέλεχος του κόμματος, που μετά τις απανωτές διασπάσεις και ανακατατάξεις (απόρριψη κομμουνιστικών συμβόλων, δημιουργία του Κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς [PDS] κλπ) το 1998 έγινε πρωθυπουργός, σαν επι κεφαλής του «Συνασπισμού της Ελιάς». Υπήρξε για χρόνια διευθυντής της «L’Unità»,
Ο ντ’Αλέμα πάλεψε με νύχια και με δόντια (και το καυχιόταν…) για “την αποκοπή του ΚΚΙ από τις κομμουνιστικές ρίζες” και για τη μετεξέλιξή του “σε σύγχρονο, ευρωπαϊκό, σοσιαλδημοκρατικό κόμμα“.
Την απόφασή του για συμμετοχή στον βρώμικο πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας, σε ρόλο μάλιστα πρώτου βιολιού, υποστήριξαν θερμά τόσο ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι όσο και σύσσωμη δεξιά αντιπολίτευση.

NATO aeroNATO aero

 

Ένα μήνα μετά (25-Απρ-99) οι ηγέτες των κρατών – του ΝΑΤΟ (από την Ελλάδα ο Σημίτης) υπέγραφαν το αναθεωρηθέν «νέο στρατηγικό δόγμα» για «ειρηνευτικές επιχειρήσεις» όπου γης, «αντιμετώπιση της διασποράς όπλων μαζικής καταστροφής» και αγώνα ενάντια στη «διεθνή τρομοκρατία».

Ταυτόχρονα μέσω πρωτόκολλου «θεσμοθετείται» η χωρίς όρια δράση του και η μετατροπή του σε παγκόσμιο κατασταλτικό μηχανισμό, που ασχολείται με «ζωτικά συμφέροντα, διαχείριση κρίσεων, επιβολή κυρώσεων» κλπ. επίσης αλλάζει η σχέση ΟΗΕ – ΝΑΤΟ δηλαδή γίνεται διεθνής χωροφύλακας με τη βούλα του νόμου (χωρίς καν μνεία για υποχρέωση εντολής από το Συμβούλιο Ασφαλείας, όσον αφορά σε ενέργειες του).

Το «νέο δόγμα» του ΝΑΤΟ που σηματοδότησε την ανατροπή των βασικών αρχών και κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και συνολικά την ανατροπή της διεθνούς έννομης τάξης, που είχε οικοδομηθεί μετά το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν αντανάκλαση των νέων στρατηγικών σχεδιασμών ΗΠΑ ΕΕ (μετά και τη διάλυση της ΕΣΣΔ και τις ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες) και αποτέλεσε “ληξιαρχική” πράξη δημιουργίας της παγκόσμιας στρατιωτικής δικτατορίας της νέας ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων, της τάξης της PAX AMERICANA.

Ο πό­λε­μος στη Γιου­γκο­σλα­βία ανέ­δει­ξε τον πραγ­μα­τι­κό ρόλο της ευ­ρω­παϊ­κής σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας και των διά­φο­ρων- δή­θεν- «αρι­στε­ρών» και «σο­σια­λι­στι­κών» κομ­μά­των που έβα­λαν πλάτη ώστε να επι­τευ­χθεί το αι­μα­το­κύλ­λι­σμα του λαού της Γιου­γκο­σλα­βί­ας. Άλ­λω­στε, από τους πρώ­τους που τά­χθη­καν ενερ­γά στο πλευ­ρό της κυ­βέρ­νη­σης των ΗΠΑ και του προ­έ­δρου Κλί­ντον ήταν οι σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες ηγέ­τες της Γερ­μα­νί­ας (Γκέρ­χαρντ Σρέ­ντερ), της Βρε­τα­νί­ας (Τόνι Μπλερ), της Γαλ­λί­ας (Λιο­νέλ Ζο­σπέν) και της Ιτα­λί­ας (Μά­σι­μο Ντ’ Αλέμα). Στο ίδιο πλαί­σιο κι­νή­θη­κε και η τότε ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση του ΠΑΣΟΚ, με πρω­θυ­πουρ­γό τον Κ.Ση­μί­τη και υπουρ­γό εξω­τε­ρι­κών το Γ.Πα­παν­δρέ­ου, που έδωσε «γη και ύδωρ» στα ΝΑ­ΤΟϊ­κά στρα­τεύ­μα­τα με­τα­τρέ­πο­ντας την Ελ­λά­δα σε ορ­μη­τή­ριο των ιμπε­ρια­λι­στών.

red flag

 

Για την στάση της κυ­βέρ­νη­σης του ΠΑΣΟΚ στον πό­λε­μο της Γιου­γκο­σλα­βί­ας ση­μεί­ω­νε, με­τα­ξύ άλλων, η από­φα­ση της ΚΕ του ΚΚΕ στις 10.7.1999:

 

«Οι ευ­θύ­νες της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης είναι ιστο­ρι­κές. Η κυ­βέρ­νη­ση του ΠΑΣΟΚ ήρθε σε πλήρη αντί­θε­ση με τη με­γά­λη πλειο­ψη­φία του λαού μας, που κα­τα­δί­κα­σε με διά­φο­ρους τρό­πους, όχι μόνο τον πό­λε­μο, αλλά και την ελ­λη­νι­κή συμ­με­το­χή. Προ­κά­λε­σε βά­ναυ­σα το αί­σθη­μα και τη λο­γι­κή του ελ­λη­νι­κού λαού με τη δι­πλο­πρό­σω­πη στάση της, που, ενώ συμ­με­τεί­χε στον πό­λε­μο, δια­κή­ρυσ­σε την ει­ρή­νη. Στην από­φα­ση συμ­με­το­χής της Ελ­λά­δας στον πό­λε­μο, αντα­να­κλά­ται και η επι­θε­τι­κή στάση του πιο σκλη­ρού πυ­ρή­να του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου της χώρας μας, που επι­διώ­κει να δρά­σει στις αγο­ρές της Βαλ­κα­νι­κής και ευ­ρύ­τε­ρα. Από την αρχή της κρί­σης στο Κοσ­συ­φο­πέ­διο, έτσι όπως έκανε και προη­γού­με­να με όλα τα μέτρα σε βάρος της Γιου­γκο­σλα­βί­ας, η κυ­βέρ­νη­ση απο­δέ­χτη­κε τους σχε­δια­σμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για πό­λε­μο στη Γιου­γκο­σλα­βία. Ανέ­λα­βε να παί­ξει το ρόλο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στην προ­σπά­θειά τους να απο­μο­νώ­σουν την ΟΔ της Γιου­γκο­σλα­βί­ας από τις υπό­λοι­πες χώρες της Βαλ­κα­νι­κής. Υπέ­γρα­ψε το Κοινό Ανα­κοι­νω­θέν της Σό­φιας, που απέ­δι­δε την ευ­θύ­νη της έντα­σης στους Γιου­γκο­σλά­βους και ευ­χό­ταν την επέμ­βα­ση της “διε­θνούς κοι­νό­τη­τας” και αμέ­σως μετά, στην αρχή ο τότε υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Θ. Πά­γκα­λος και σε συ­νέ­χεια ο υπουρ­γός Αμυ­νας Α. Τσο­χα­τζό­που­λος, έδω­σαν με δη­λώ­σεις τους την “ιδε­ο­λο­γι­κή” κά­λυ­ψη για τον πό­λε­μο, ανε­βά­ζο­ντας τους τό­νους για εθνο­κά­θαρ­ση των Σέρ­βων, από­λυ­τα ευ­θυ­γραμ­μι­σμέ­νοι με τα “επι­χει­ρή­μα­τα” των ΗΠΑ και των ΝΑ­ΤΟι­κών.

 Πέρα απ’ αυτό, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, όχι μόνο στή­ρι­ξε ενερ­γά σε όλες τις φά­σεις τους τα σχέ­δια στο Ρα­μπου­γιέ, αλλά και επι­χεί­ρη­σε να τρα­βή­ξει και τις υπό­λοι­πες βαλ­κα­νι­κές χώρες σε μια θέση ενερ­γού υπο­στή­ρι­ξής του. Συμ­φώ­νη­σε με όλες τις απο­φά­σεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και αντα­πο­κρί­θη­κε πρό­θυ­μα στις απαι­τή­σεις τους για στή­ρι­ξη των στρα­τιω­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων. Πέρα από τις διευ­κο­λύν­σεις, που απο­τε­λούν κα­τα­πά­τη­ση του Διε­θνούς Δι­καί­ου και του ελ­λη­νι­κού Συ­ντάγ­μα­τος, είναι σο­βα­ρή η εμπλο­κή της Ελ­λά­δας, μέσω της “στρα­τιω­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με την Αλ­βα­νία”, της στρα­τιω­τι­κής πα­ρου­σί­ας στη Βοσ­νία και στην ΠΓΔΜ.

 Ολες οι πρω­το­βου­λί­ες της κυ­βέρ­νη­σης κι­νή­θη­καν στην κα­τεύ­θυν­ση πί­ε­σης στην ΟΔ της Γιου­γκο­σλα­βί­ας για να υιο­θε­τή­σει τις επι­λο­γές του ΝΑΤΟ με τις διά­φο­ρες πα­ραλ­λα­γές που πλα­σά­ρο­νταν κατά και­ρούς. Φι­λο­δο­ξεί να παί­ξει έναν ιδιαί­τε­ρο ρόλο στην προ­ώ­θη­ση του συμ­φώ­νου για τη “Στα­θε­ρό­τη­τα στα Βαλ­κά­νια”, εντεί­νο­ντας τον αντα­γω­νι­σμό της με την Ιτα­λία και την Τουρ­κία στην πε­ριο­χή. Ηδη, έχει πάρει ση­μα­ντι­κές πρω­το­βου­λί­ες προς την κα­τεύ­θυν­ση της με­λέ­της των προ­βλη­μά­των ανοι­κο­δό­μη­σης των Βαλ­κα­νί­ων και μέσα σε αυτά τα πλαί­σια επι­διώ­κει την προ­ώ­θη­ση του ελ­λη­νι­κού κε­φα­λαί­ου στη μοι­ρα­σιά».

.jpg

«Στην κα­τά­στα­ση που έχει δη­μιουρ­γη­θεί, ίπε, δεν υπάρ­χει άλλη απά­ντη­ση από την έντα­ση της πάλης ενά­ντια στη ΝΑ­ΤΟι­κή επέμ­βα­ση στα Βαλ­κά­νια. Αν απο­τύ­χουν εδώ οι ιμπε­ρια­λι­στές θα είναι με­γά­λο το όφε­λος για τους λαούς. Πά­ντως σε κάθε πε­ρί­πτω­ση αυτοί θα είναι οι ητ­τη­μέ­νοι. Μπο­ρεί να κά­νουν κα­τα­στρο­φές, μπο­ρεί να βομ­βαρ­δί­ζουν ανε­λέ­η­τα αλλά ο τε­λι­κός λο­γα­ρια­σμός θα είναι σε βάρος τους».

– Χα­ρί­λα­ος Φλω­ρά­κης, Βε­λι­γρά­δι, Απρί­λης 1999.

1999

Πέραν της στά­σης των τότε κε­ντρο­α­ρι­στε­ρών ευ­ρω­παϊ­κών κυ­βερ­νή­σε­ων (Ιτα­λί­ας, Γερ­μα­νί­ας, Γαλ­λί­ας, Βρε­τα­νί­ας, Ελ­λά­δας, κλπ.), που στή­ρι­ξαν, με άμεσο ή έμ­με­σο τρόπο, τη ΝΑ­ΤΟϊ­κή θη­ριω­δία, εν­δια­φέ­ρον πα­ρου­σιά­ζει ο ρόλος ευ­ρω­παϊ­κών «αρι­στε­ρών» και οπορ­του­νι­στι­κών δυ­νά­με­ων. Πρό­κει­ται για πο­λι­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς τύπου ΣΥΝ/ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που, σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, έχουν ανα­δει­χθεί σή­με­ρα σε νέα σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία της Ευ­ρώ­πης.

Για πα­ρά­δειγ­μα, ο τότε Συ­να­σπι­σμός (στη νε­ο­λαία του οποί­ου πρω­το­στα­τού­σε τότε ο Α.Τσί­πρας), φρό­ντι­ζε να είναι και με τον αστυ­φύ­λα­κα και με τον χω­ρο­φύ­λα­κα: από τη μια κα­τα­δί­κα­ζε τους βομ­βαρ­δι­σμούς και από την άλλη υιο­θε­τού­σε το πρό­σχη­μα των ιμπε­ρια­λι­στών περί «εθνο­κά­θαρ­σης» στο Κοσ­συ­φο­πέ­διο. Από τη μια ενα­ντιώ­νο­ταν στον πό­λε­μο και, από την άλλη, ζη­τού­σαν «πρω­το­βου­λί­ες» από τις ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις για την… ανα­συ­γκρό­τη­ση των Βαλ­κα­νί­ων. Ταυ­τό­χρο­να δε, ζη­τού­σαν από την Ε.Ε. (που συμ­με­τεί­χε στο έγκλη­μα) να πα­ρα­μεί­νει «ενω­μέ­νη» και «ισχυ­ρή πο­λι­τι­κή δύ­να­μη, πα­ρά­γο­ντας ει­ρή­νης και ελευ­θε­ρί­ας στον κόσμο»!

Με την υιο­θέ­τη­ση του- εξαι­ρε­τι­κά βο­λι­κού για τους ιμπε­ρια­λι­στές- προ­σχή­μα­τος της «εθνο­κά­θαρ­σης» της αλ­βα­νι­κής μειο­νό­τη­τας του Κο­σό­βου από την κυ­βέρ­νη­ση Μι­λό­σε­βιτς, μια σειρά οπορ­του­νι­στι­κών Κομ­μου­νι­στι­κών Κομ­μά­των (όπως το Γαλ­λι­κό και το Ιτα­λι­κό ΚΚ) έδω­σαν άλ­λο­θι στις κυ­βερ­νή­σεις τους για την συμ­με­το­χή στον πό­λε­μο. Πάνω στην ίδια λο­γι­κή, ορι­σμέ­νοι «δια­νο­ού­με­νοι» της «αρι­στε­ράς» – που αρ­γό­τε­ρα έμελ­λε να γί­νουν πνευ­μα­τι­κοί μέ­ντο­ρες του κ.Τσί­πρα- τά­χθη­καν ανοι­χτά υπέρ της ΝΑ­ΤΟϊ­κής φρι­κα­λε­ό­τη­τας. Όπως ο πο­λυ­δια­φη­μι­σμέ­νος αμπε­λο­φι­λό­σο­φος Σλά­βοϊ Ζίζεκ που ση­μεί­ω­νε το 1999: «…η απά­ντη­σή μου στο δί­λημ­μα ‘Να βομ­βαρ­δί­σου­με ή όχι;’ είναι: δεν βομ­βαρ­δί­σα­τε ακόμα ΑΡ­ΚΕ­ΤΑ, και έχετε ΑΡ­ΓΗ­ΣΕΙ να το κά­νε­τε» (Slavoj Zizek, Against the Double Blackmail). Τέσ­σε­ρα χρό­νια αρ­γό­τε­ρα, το 2003, ο ίδιος αυτός κύ­ριος σε συ­νέ­ντευ­ξη του συ­νέ­χι­ζε να δι­καιο­λο­γεί το ΝΑ­ΤΟϊ­κό σφα­γείο της Γιου­γκο­σλα­βί­ας: «Προς σφο­δρή απο­γο­ή­τευ­ση πολ­λών αρι­στε­ρι­στών, ακόμα κι εγώ έδει­ξα κά­ποια κα­τα­νό­η­ση για τον βομ­βαρ­δι­σμό της πρώην Γιου­γκο­σλα­βί­ας απ’ το ΝΑΤΟ. Λυ­πά­μαι, αλλά ο βομ­βαρ­δι­σμός αυτός στα­μά­τη­σε μια φρι­κτή σύρ­ρα­ξη. Μπο­ρού­σες να αντι­λη­φθείς κά­ποιου εί­δους αν­θρω­πι­στι­κή προ­σπά­θεια, και η πράξη αυτή είχε κά­ποιου εί­δους διε­θνή νο­μι­μο­ποί­η­ση».

Την ίδια ώρα που τα ελ­λη­νι­κά αστι­κά κόμ­μα­τα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Συ­να­σπι­σμός κλπ.) πα­ρί­στα­ναν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τους Πό­ντιους Πι­λά­τους, το ΚΚΕ από την πρώτη στιγ­μή ενα­ντιώ­θη­κε στον ιμπε­ρια­λι­στι­κό πό­λε­μο. Από την πρώτη κιό­λας μέρα των βομ­βαρ­δι­σμών, η ΓΓ Αλέκα Πα­πα­ρή­γα ση­μεί­ω­νε πως ο μόνος δρό­μος είναι η ενα­ντί­ω­ση στα ιμπε­ρια­λι­στι­κά σχέ­δια και κα­λού­σε το λαό σε ξε­ση­κω­μό.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ ρί­χτη­καν στη δράση με κάθε τρόπο, κι­νη­το­ποιώ­ντας φο­ρείς του αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος, διορ­γα­νώ­νο­ντας συλ­λα­λη­τή­ρια απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας και στή­νο­ντας αν­θρώ­πι­να μπλό­κα στη Βό­ρεια Ελ­λά­δα για να εμπο­δί­σουν τη διέ­λευ­ση στο ΝΑ­ΤΟϊ­κό κομ­βόϊ του θα­νά­του.

@ 24 Mar 1999

Το ιστορικό φύλλο του Ριζοσπάστη

Είκοσι χρό­νια μετά, το έγκλη­μα στη Γιου­γκο­σλα­βία μας υπεν­θυ­μί­ζει τη βάρ­βα­ρη και αι­μο­δι­ψή φύση του ιμπε­ρια­λι­σμού.

Χρέος των κομ­μου­νι­στών και κάθε φι­λει­ρη­νι­κού αν­θρώ­που είναι η ενα­ντί­ω­ση στη λο­γι­κή του αστι­κού εθνι­κι­σμού, των ιμπε­ρια­λι­στι­κών επεμ­βά­σε­ων και η δια­τρά­νω­ση, με κάθε δυ­να­τό τρόπο, της τα­ξι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης και του προ­λε­τα­ρια­κού διε­θνι­σμού.

Μο­νά­χα η ενό­τη­τα δράσης της πα­γκό­σμιας ερ­γα­τι­κής τάξης μπο­ρεί να βάλει φραγ­μό στα σχέ­δια τους, ώστε να γίνει πράξη το σύν­θη­μα: Στον ιμπε­ρια­λι­σμό καμιά υπο­τα­γή, η μόνη υπερ­δύ­να­μη είναι οι λαοί !

milica rakic mondo stefan stojanovic 27

ΝΑΤΟ-Γιουγκοσλαβία 1999: «Έχε το νου σου στο παιδί…»

Το όνομα της ήταν Μίλιτσα Ράκιτς. Γεννημένη το 1996, ζούσε με τους γονείς της, Ζάρκο και Ντούσιτσα, σε ένα μικρό διαμέρισμα στη Μπατάνιτσα, στα βόρεια του Βελιγραδίου. Όπως για κάθε παιδί της ηλικίας της, έτσι και για την τρίχρονη Μίλιτσα ο κόσμος όλος ήταν ένα παιχνίδι. Ένας κόσμος αθωότητας, τρυφερότητας, ανεμελιάς που κάθε παιδί στον κόσμο έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να βιώνει.

Η Μίλιτσα θα ήταν σήμερα 22 ετών. Μόνο που, όπως συμβαίνει με εκατομμύρια παιδιά από την Συρία και την Υεμένη μέχρι τη Λιβύη και την Παλαιστίνη, την πρόλαβε ο πόλεμος. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος των «συμμάχων». Των «πολιτισμένων» υπερδυνάμεων ΗΠΑ και Ευρώπης. Ο πόλεμος του ΝΑΤΟ. Ο βάρβαρος πόλεμος της λυκοσυμμαχίας, στο όνομα της οποίας πίνουν νερό η συγκυβέρνηση και όλο το ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα. 

Η Μίλιτσα δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Μια από τις «έξυπνες βόμβες» της ΝΑΤΟϊκής συμμορίας της στέρησε το χαμόγελο, το όνειρο, τη ζωή. Το θανατηφόρο ΝΑΤΟϊκό βλήμα τη βρήκε στο μπάνιο του σπιτιού της, λίγο πριν πέσει για ύπνο. Στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε εσπευσμένα, μέσα στα αίματα, διαπιστώθηκε ο θάνατος της. Το ημερολόγιο έγραφε 17 Απρίλη 1999. Ήταν μόλις τριών ετών.

Οι γονείς της Μίλιτσα δεν ξανάφτιαξαν ποτέ το κατεστραμμένο μπάνιο του σπιτιού. Η τρύπα που άνοιξε στον τοίχο το ΝΑΤΟϊκό βόλι, προτού πέσει στο κεφάλι της μικρής σερβίδας, παραμένει 19 χρόνια μετά, να θυμίζει τη φρικαλεότητα των αμερικανονατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία. Μια φρικαλεότητα που ο λαός της χώρας έζησε κυριολεκτικά στο πετσί του επί 78 συνεχόμενα μερόνυχτα.

όνομά μου ήταν Μίλιτσα Ράκιτς και ζούσα στη Σερβία

Η τρίχρονη Μίλιτσα ήταν ανάμεσα στους περίπου 2.500 αμάχους«παράπλευρες απώλειες» στην ιμπεριαλιστική διάλεκτο- που δολοφονήθηκαν από τις βόμβες του ΝΑΤΟ. Ένα μικρό μνημείο, με την επιγραφή «ήμασταν παιδιά», γραμμένη στα αγγλικά και τα σέρβικα, σε ένα κεντρικό πάρκο του Βελιγραδίου, παραμένει για να θυμίζει τη Μίλιτσα και τα υπόλοιπα παιδιά, που οι φονιάδες ιμπεριαλιστές τους στέρησαν τη ζωή.

Χρέος της εργατικής τάξης, της νεολαίας, του αντιιμπεριαλιστικού-φιλειρηνικού κινήματος, είναι η ενταντικοποίηση της πάλης ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους και, κυρίως, ενάντια στο σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που τους γεννά και τους αναπαράγει.

Η πάλη αυτή είναι ο καλύτερος φόρος τιμής στα αθώα θύματα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και ταυτόχρονα η καλύτερη παρακαταθήκη για τις γενιές που θα ‘ρθουν.

Κάποτε θα ‘ρθουν …

Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν …πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν # και πώς σε θένε… # Έχε τον νου σου στο παιδί  / κλείσε την πόρτα με κλειδί …ψέματα λένε

Κάποτε θα ‘ρθουν γνωστικοί λογάδες και γραμματικοί για να σε πείσουν # Έχε τον νου σου στο παιδί κλείσε την πόρτα με κλειδί θα σε πουλήσουν # Και όταν θα ‘ρθουν οι καιροί που θα ‘χει σβήσει το κερί στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα

[ Μ.Θεοδωράκης, Στιχουργός Λ.Παπαδόπουλος, Ερμηνευτής Π.Σιδηροπουλος ]

spomenik milica rakic bombardovanje tanjug 560x374

Η Μίλιτσα (Milica Rakić) ένα από 78 παιδιά που σκοτώθηκαν σ’ εκεινο το βομβαρδισμό αποτελεί το ίσως το πιο τρανταχτό σύμβολο των αμάχων θυμάτων της επιθετικότητας του ΝΑΤΟ.

Σημείο γραφής: Ένα λιτό μνημείο που στήθηκε λίγο αργότερα «εξαφανίστηκε» το 2001, γιατί «”προκαλούσε” τις χώρες-εταίρους του ΝΑΤΟ» !! …ανακατασκευάστηκε  δύο φορές και τελικά 14 χρόνια μετά, αποκαταστάθηκε στην αρχική του μορφή.

Το όνομα της Μίλιτσα φέρει κι ένας δρόμο στη Batajnica, το χωριό Veternik στο Novi Sad και στη Μονή Tvrdoš κοντά στο Trebinje, δημιουργήθηκε μια τοιχογραφία με την εικόνα της

◊◊ |> Από … ◊◊

|> Βασική αρχική πηγή + πληροφορίες:δύο άρθρα του Νίκου Μόττα (2017 & 2018) στο «Ατέχνως»  |>[ 1 ]<| & |>[ 2 ]<|

χρήσιμοι σύνδεσμοι (Ριζοσπάστης – διαχρονικά συμπεράσματα)
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=5009236
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3286351  
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3768568
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9602575  
https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=25/3/2000&pageNo=12
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=6638606  
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9434742
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=443959  
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3640983

Επίσης… στο Ατέχνως  https://atexnos.gr

Aggression on Serbia 1999. NATO agresija nad Srbijim 1999 – NATO IS LEGAL TERRORIST ORGANIZATION !! – Da se nikad ne zaboravi !!

Στις 24 Μαρτίου του 1999 το ΝΑΤΟ, η πιο ισχυρή στρατιωτική δύναμη του κόσμου, γιόρταζε τα 50 χρόνια της ίδρυσής του και χάρισε στον εαυτό του ένα «μεγάλο δώρο» με το οποίο έπρεπε να δικαιολογήσει και την ύπαρξη του: την έναρξη των βομβαρδισμών κατά της Σερβίας!

Η Αμερική και οι δεκαεννέα χώρες της Ατλαντικής Συμμαχίας (ανάμεσα τους και πρώην χώρες του Άξονα), όλοι μαζί, «εχθροί» και σύμμαχοι από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (εκτός της Ρωσίας), βομβάρδιζαν ανελέητα κάθε νύχτα, για 78 μέρες, τη Σερβία. Οι «έξυπνες» βόμβες αναζητούσαν τους στόχους τους από ύψος 10.000 μέτρων και δεν έδιναν πολύ σημασία στις «παράπλευρες απώλειες». Άλλωστε εκείνοι που τις εκτόξευαν δεν ήταν ήρωες, αλλά κάποιοι καλοί ή κακοί παίκτες των πολεμικών video games. Μόνο που αυτή τη φορά οι στόχοι ήταν πραγματικοί. Για αυτούς άραγε υπήρχε καμία διαφορά;

Οι βόμβες έπρεπε να πέσουν. Το κύριο μήνυμα του ΝΑΤΟ ήταν ότι: «Πρέπει να βομβαρδιστεί η Σερβία γιατί πρέπει να πέσει ο Μιλόσεβιτς(!)». Κανένας δεν το πίστευε αυτό γιατί ήταν τόσο άδικο να καταστρέφει το ΝΑΤΟ έναν λαό που στην πλειοψηφία του δεν ήθελε τον Μιλόσεβιτς στην εξουσία, αλλά δεν είχε αρκετή δύναμη για να τον διώξει, γιατί και αυτός ήταν ένας «εσωτερικός εχθρός» που έλεγχε τα πάντα. Ό,τι και να έλεγαν, οι πύραυλοι έπρεπε να εκτοξευτούν. Κάπου έπρεπε να πέσουν.

Ο απολογισμός των βομβαρδισμών, σε ανθρώπινες απώλειες και υλικές ζημιές είναι περίπου ως εξής:

  • 150 μαχητικά αεροπλάνα του ΝΑΤΟ συμμετείχαν στις επιθέσεις / Εκτοξεύτηκαν 420.600 πύραυλοι.
  • Η συνολική μάζα των πυραύλων που έπεσαν ήταν περίπου 22.000 τόνοι.
  • 59 βάσεις του ΝΑΤΟ στο έδαφος 12 χωρών-μελών του ήταν στη διάθεση να βοηθήσουν τις νατοϊκές επιθέσεις κατά της Σερβίας και Μαυροβουνίου / Εκτοξεύτηκαν περίπου 20.000 μεγάλοι πύραυλοι αέρος-εδάφους
  • Σε 30 με 100 δισεκατομμύρια δολάρια εκτιμάται ότι είναι περίπου το κόστος της υλικής ζημιάς που προκλήθηκε με τους βομβαρδισμούς.
  • 1.002 μέλη του Γιουγκοσλαβικού Στρατού σκοτώθηκαν και περίπου 2.000 πολίτες, 6.100 άνθρωποι τραυματίστηκαν.
  • 54 μέσα μαζικής μεταφοράς καταστράφηκαν, 305 σχολές, νοσοκομεία και άλλα δημόσια κτίρια.
  • Καταστράφηκαν 176 μνημεία πολιτισμού κι ανάμεσά τους και 23 μεσαιωνικά μοναστήρια.
  • 45 γέφυρες και 28 σιδηροδρομικές γέφυρες
  • 561 κτιριακές κατασκευές του Γιουγκοσλαβικού Στρατού καταστράφηκαν ολοσχερώς και 686 έπαθαν σοβαρές ζημίες.
  • Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 2.300 επιθέσεις μαχητικών του ΝΑΤΟ.

Της Μίλιτσα Κοσάνοβιτς |>  Πηγή  |> συγγραφέα & αρχισυντάκτριας του περιοδικού ΖΕΝΙΘ  (www.zenithmag.wordpress.com) ([email protected])

◊ ◊ ◊  НАТО бомбардовање 1999 – ◊ ◊ ◊

Δεν ξεχνάμε τη Γιουγκοσλαβία

του Νίκου ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΗ Αντισυνταγματάρχη ε.α

24 Μάρτη 1999, ώρα 19.45. Είναι η μέρα και η ώρα, είκοσι χρόνια πριν, που τα αμερικανοΝΑΤΟικά αεροπλάνα και οι πύραυλοι αρχίζουν να ξερνούν φωτιά στη Γιουγκοσλαβία, προσθέτοντας μια ακόμη αιματοβαμμένη σελίδα στο ΝΑΤΟικό παρελθόν. Ξεκίνησε ένα μακελειό που κράτησε 78 μέρες.

Η Γιουγκοσλαβία ήταν μια χώρα που ο λαός της έγραψε ηρωικές σελίδες αντίστασης, με τους παρτιζάνους του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, ενάντια στις χιτλερικές μεραρχίες. Ο Χίτλερ προσπάθησε να διαλύσει τη Γιουγκοσλαβία και δημιούργησε το «Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας», το «Ανεξάρτητο Βασίλειο του Μαυροβουνίου», τη λεγόμενη «Συμβουλευτική της Σλοβενίας». Είχε τη βοήθεια των άθλιων συνεργατών του Χίτλερ, της κροατικής φασιστικής, ρατσιστικής οργάνωσης Ούστασε, που δολοφόνησε χιλιάδες Σέρβους, Εβραίους, Ρομά. Αυτό που δεν κατάφερε ο Χίτλερ το έκανε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.

Η Γιουγκοσλαβία δεν επελέγη τυχαία ως πεδίο θερμής εφαρμογής του νέου ΝΑΤΟικού δόγματος. Γεωγραφικά, βρισκόταν στο κέντρο των Βαλκανίων. Βρισκόταν στην καρδιά μιας περιοχής – σταυροδρόμι δύο Παγκόσμιων Πολέμων, μιας περιοχής που στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό για τον έλεγχό της στη σκακιέρα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, προϋπόθεση ήταν ο κατακερματισμός της και η σταδιακή ΝΑΤΟποίησή της.

Η ΝΑΤΟική στρατιωτική επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας, στην Ιστορία καταγράφηκε ως η μεγαλύτερη επιχείρηση στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη διάρκεια των έντεκα βδομάδων που διήρκεσαν οι βομβαρδισμοί, πραγματοποιήθηκαν 2.300 αεροπορικές επιδρομές με τη χρήση 1.130 πολεμικών αεροσκαφών. Εκτόξευσαν απ’ τον αέρα συνολικά 420.000 βλήματα, πυραύλους και βόμβες, ενώ από τα πλοία στην Αδριατική 1.300 πυραύλους τύπου «Κρουζ» (Cruise). Το ΝΑΤΟ, επιπλέον, χρησιμοποίησε 37.000 βόμβες διασποράς που προκάλεσαν τις περισσότερες απώλειες μεταξύ του άμαχου πληθυσμού. Εγινε εκτεταμένη ρίψη βλημάτων που στην κεφαλή τους έφεραν ραδιενεργό απεμπλουτισμένο ουράνιο, μολύνοντας τους κατοίκους, το έδαφος, τα ποτάμια και τις θάλασσες.

Η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στη διάρκεια της αμερικανοΝΑΤΟικής θηριωδίας, δήλωνε ότι «η Ελλάδα ΔΕΝ συμμετέχει στον πόλεμο». Ομως, στο πλαίσιο αυτής της «μη συμμετοχής», ο Ελληνας στρατιωτικός εκπρόσωπος στο ΝΑΤΟικό στρατηγείο, καθημερινά, με εντολή του υπουργού Εξωτερικών, Γ. Παπανδρέου, υπέγραφε και ενέκρινε τον κατάλογο των προγραμματισμένων δολοφονικών βομβαρδισμών. Στο πλαίσιο αυτής της «μη συμμετοχής», επίσης, η κυβέρνηση Σημίτη έστειλε το αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής» στην Αδριατική υπό τη σημαία του ΝΑΤΟ. Στην ενέργεια αυτή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ένας αξιωματικός, ένας υπαξιωματικός και ένας ναύτης διαμαρτυρήθηκαν εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη συμμετοχή του πολεμικού πλοίου στις ΝΑΤΟικές επιδρομές κατά του λαού της Γιουγκοσλαβίας.

Πρέπει επίσης να ξαναθυμηθούμε τους αγώνες του ΚΚΕ και άλλων αγωνιστών διαδηλωτών, που παρεμπόδισαν στρατεύματα του ΝΑΤΟ να εξέλθουν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, με προορισμό τη Γιουγκοσλαβία. Επίσης, εκατοντάδες κομμουνιστές συγκεντρώθηκαν στην ακτή του Λιτόχωρου για να παρεμποδίσουν την απόβαση των ΝΑΤΟικών στρατευμάτων, καθώς και στο οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο για να βάλουν εμπόδια στη διέλευση των τανκς των ΑμερικανοΝΑΤΟικών.

Η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, λίγο μετά τη λήξη των βομβαρδισμών, πάνω στα αποκαΐδια της διαλυμένης χώρας, οργάνωσε φιέστα με τη συμμετοχή εκπροσώπων της ΝΔ και του ΣΥΝ (πρόδρομου πολιτικού σχήματος της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ). Σ’ εκείνη τη φιέστα, η κα Δαμανάκη, εκπροσωπώντας τον ΣΥΝ και απευθυνόμενη στους Ελληνες στρατιώτες και στελέχη που συμμετείχαν στη ΝΑΤΟική δύναμη κατοχής του Κοσσυφοπεδίου, δήλωνε: «Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε, μας βγάζετε ασπροπρόσωπους και η Ελλάδα μπορεί να είναι περήφανη για σας». Δήλωνε υπερήφανη (εκπροσωπώντας τον ΣΥΝ), επειδή Ελληνες στρατιωτικοί λειτουργούσαν ως μισθοφόροι του ΝΑΤΟ. Δήλωνε υπερήφανη, απ’ το γεγονός ότι Ελληνες στρατιωτικοί επιχειρούσαν εκτός των συνόρων της χώρας, κάτω απ’ τις διαταγές των Αμερικανών μακελάρηδων. Επίσης, οι μεταλλαγμένοι κομμουνιστές στην Ιταλία, που πρόσφατα είχαν εγκαταλείψει ιδανικά και αξίες, στηρίζοντας τις ανατροπές του σοσιαλισμού, όπως ο περιβόητος Ντ’ Αλέμα, που δήλωνε: «Τα μέλη του ΝΑΤΟ θα πρέπει να συνεχίσουν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις, με όποια μορφή κρίνουν απαραίτητη τα κράτη – μέλη του και οι στρατιωτικοί του ιθύνοντες», παραχωρώντας τη βάση του Αβιάνο για τους βομβαρδισμούς.

Στον αντίποδα όλων των παραπάνω ήταν η αγωνιστική παρουσία του ΚΚΕ, του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ), μαζί με εκπροσώπους ταξικών συνδικάτων, μαζικών φορέων, που συμπαραστάθηκαν στους χιλιάδες Σέρβους, που φύλαγαν τις γέφυρες του παραποτάμου Σάβα, για την προστασία τους από τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς.

Ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία ήταν η αρχή. Η συνέχεια στα Δυτικά Βαλκάνια γράφτηκε με την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Κροατίας, της Αλβανίας, της Σλοβενίας, του Μαυροβουνίου. Τελευταία χρονικά πράξη, στο ματωμένο απ’ την αμερικανοΝΑΤΟική θηριωδία ιστορικό ΝΑΤΟποίησης των Βαλκανίων, είναι η υπογραφή του ΝΑΤΟικού πρωτοκόλλου εισδοχής στο ΝΑΤΟ της Β. Μακεδονίας. Μια πράξη με σημαιοφόρο στην υλοποίησή της την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα στην περιοχή των Βαλκανίων στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας απέναντι στη Ρωσία, ακόμα και η απόφαση για το πρώτο πυρηνικό πλήγμα, έχουν την υπογραφή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Απόδειξη της ακόμη βαθύτερης εμπλοκής της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς αποτελεί και η ΝΑΤΟική ανάθεση της «ασφάλειας» του εναέριου χώρου της Αλβανίας, της Βουλγαρίας και του Μαυροβουνίου στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία.

Αποτελεί κριτήριο στις σημερινές συνθήκες, όπως και τότε, η στάση απέναντι στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και διάφοροι άλλοι πίνουν νερό στο όνομά τους. Γι’ αυτό η συμπόρευση με το ΚΚΕ σε όλες τις ερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία προϋποθέσεων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και της παρουσίας των ΑμερικανοΝΑΤΟικών στη χώρα μας.

◊ ◊ ◊  Πηγή (Ριζοσπάστης)  ◊ ◊ ◊

Βίντεο ακατάλληλο για ανηλίκους (βάσει των Οδηγιών κοινότητας)

περισσότερα |> Ήταν μόνο παιδιά

Lepa sela lepo gore – τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται κλικ |>https://www.imdb.com/title/tt0116860/videoplayer/vi2172715289?ref_=tt_ov_vi

20 χρόνια

Τα Βαλκάνια κάτω από τις πολεμικές και διπλωματικές «φτερούγες» του ΝΑΤΟ

Εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων, στην εκδήλωση των Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στις 20 Μάρτη

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 20 χρόνια από τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία και δύο μήνες από την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Δύο διαφορετικά γεγονότα, ένα πολεμικό, που οδήγησε στο θάνατο πάνω από 3,5 χιλιάδες ανθρώπους (εκ των οποίων τα 3/4 άμαχοι και μεταξύ αυτών 400 παιδιά) και, από την άλλη, μια «ειρηνική», όπως μας την παρουσιάζουν, διακρατική συμφωνία. Κι όμως, αυτά τα δύο γεγονότα συνδέονται στενά με έναν ισχυρό δεσμό: Τους σχεδιασμούς του ιμπεριαλιστικού οργανισμού του ΝΑΤΟ. Ενός εγκληματικού οργανισμού, που μπορεί να σχεδιάζει και να υλοποιεί στρατιωτικά πραξικοπήματα, βομβαρδισμούς χωρών, διαμελισμούς κρατών, βομβαρδισμούς αμάχων και δηλητηρίαση εδαφών με τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου και άλλα εγκλήματα κατά των λαών και ταυτόχρονα να είναι και …«ειρηνοποιός».

Το ΝΑΤΟ καταφέρνει αυτόν το ρόλο του «ειρηνοποιού» να τον προωθεί πότε με τα οπλικά του συστήματα, την πολεμική του ισχύ, όπως π.χ. έγινε στη Γιουγκοσλαβία το 1999, γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια το «Διεθνές Δίκαιο» και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ή στη Λιβύη το 2011 (αποσπώντας αυτήν τη φορά την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ), και άλλοτε προωθώντας διακρατικές συμφωνίες, όπως αυτή των Πρεσπών, που φέρει πάνω της τη σφραγίδα του.

Απατώνται όσοι θεωρούν ότι αυτό το δεύτερο είδος της ΝΑΤΟικής «ειρήνης», μέσω των διακρατικών συμφωνιών, είναι καλύτερο από την «ειρήνη» που επιβάλλεται με τους βομβαρδισμούς. Κι αυτό γιατί η «ειρήνη» της διπλωματίας των ιμπεριαλιστών είναι εκείνο το είδος της «ειρήνης» που προετοιμάζει τους επόμενους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ κρύβουν την ουσία!

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε μια παραπλανητική διαμάχη, με ψευτοκαβγάδες, εθνικισμού – κοσμοπολιτισμού, που κρύβει τη βαθιά, στρατηγική σύμπλευση ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, συνολικά των κομμάτων του κεφαλαίου, που βρίσκεται στην υπεράσπιση των συμφερόντων της πλουτοκρατίας, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Αυτή είναι η σταθερή «τροχιά», τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, που υποστήριξε το «ναι» στη συμφωνία των Πρεσπών, μαζί με το Ποτάμι, όσο και της ΝΔ, που μαζί με τη φασιστική Χρυσή Αυγή, τα απομεινάρια των ΑΝΕΛ, άλλων εθνικιστικών ομάδων, αλλά και του τμήματος του ΠΑΣΟΚ, που απέμεινε στο ΚΙΝΑΛ, κινήθηκαν με το «όχι» στη συμφωνία των Πρεσπών.

Αλλωστε, σε αυτό ζήτησαν από το λαό της γειτονικής μας χώρας να τοποθετηθεί. Το ερώτημα στο δημοψήφισμα, που έκανε η κυβέρνηση Ζάεφ, είχε ως εξής: «Είστε υπέρ της ένταξης στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, με την αποδοχή της συμφωνίας μεταξύ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας;».

Δεν υπήρχε, δηλαδή, κουβέντα για το όνομα της «Βόρειας Μακεδονίας», κάτι γύρω από το οποίο στην Ελλάδα διεξάγεται σφοδρή «κονταρομαχία» των αστικών κομμάτων. Αυτό ήταν, όπως λέμε, στα «ψιλά γράμματα». Τα «χοντρά» ήταν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.

Στην ίδια τη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ, ξεκάθαρα, από το άρθρο 2 κιόλας της συμφωνίας, δρομολογείται η διαδικασία ένταξης στο ΝΑΤΟ καταρχήν και στη συνέχεια στην ΕΕ. Για την Ιστορία, να σημειώσουμε πως εκείνο το δημοψήφισμα, η μεγάλη πλειοψηφία του λαού της γειτονικής χώρας (πάνω από το 63%) το μποϊκόταρε. Μεταξύ αυτών και το ΚΚ Μακεδονίας, που έχει την ίδια θέση με το ΚΚΕ, ενάντια στην ένταξη σε ΕΕ και ΝΑΤΟ. Αυτό το υπογραμμίζουμε, μιας και διάφορα στελέχη της κυβέρνησης μας λένε πως «τι να κάνουμε, αφού οι γείτονες θέλανε σώνει και καλά να μπούνε στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ;».

Το άσχημο δικομματικό παιχνίδι, που παίζεται στις πλάτες του ελληνικού λαού και της νεολαίας, εστιάζει στο όνομα της γειτονικής χώρας, όταν υπάρχουν πολύ σοβαρά ζητήματα σ’ αυτήν που διατηρούν το «σπέρμα» του αλυτρωτισμού, όπως είναι οι ανιστόρητες θεωρίες περί «μακεδονικής γλώσσας», «έθνους», «λαού». Αλυτρωτισμοί που διατηρούνται και ενισχύουν τον εθνικισμό και από τις δύο μεριές των συνόρων, όπως με το εξίσου ανιστόρητο σύνθημα «Η Μακεδονία είναι ελληνική», που επίσης δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και προβάλλει αλυτρωτισμό σε βάρος άλλων γειτονικών λαών. Οι αλυτρωτισμοί και εθνικισμοί είναι ένα «εργαλείο» που κάθε φορά αξιοποιούν ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όπως είναι το ΝΑΤΟ, στη βάση του «διαίρει και βασίλευε».

Ανάλογα ζητήματα αξιοποιήθηκαν για την έξαρση του εθνικισμού και το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας στα 1992, που έγινε με τις πλάτες των ΗΠΑ, της Γερμανίας, συνολικά της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και συνεχίστηκε με τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς του 1999 στη Γιουγκοσλαβία.

Και οι δύο πλευρές αποσιωπούν πως έχουμε μια συμφωνία «διαβολικά καλή» για ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ. Μια συμφωνία που δρομολογεί τη διεύρυνση των ιμπεριαλιστικών οργανισμών με την ΠΓΔΜ, συνολικά τις υπόλοιπες χώρες της Δυτικής Βαλκανικής, ασκώντας και σχετικές πιέσεις στη Σερβία, που έχει αναπτύξει στενές οικονομικές και πολιτικο-στρατιωτικές σχέσεις με τη Ρωσία. Εδώ είναι και η ουσία αυτής της συμφωνίας, που αφορά το πώς «θα κοπεί ο βήχας» στη Ρωσία, στην Κίνα, σε κάθε άλλο ανταγωνιστή των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ στην περιοχή.

Αυτό το ομολογεί η έκθεση της πρεσβείας των ΗΠΑ, που δημοσιοποιήθηκε και με σαφήνεια περιγράφει τον στόχο της «αντιμετώπισης της ρωσικής και κινεζικής επιρροής».

Εδώ είναι που χρειάστηκε ένας πολύτιμος «μεντεσές», γι’ αυτά τα σχέδια, που θα ανοίξει την πόρτα για την ένταξη της ΠΓΔΜ στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Τέτοιος αποδείχτηκε ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του, όπως με αφοπλιστικό κυνισμό τους κατονόμασε (ως «μεντεσέδες») ο Αμερικανός πρέσβης στη χώρα μας, Τζ. Πάιατ.

Οπως για τους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία, στη Λιβύη, στη Συρία αξιοποιείται η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, η παραχώρηση των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων, που λειτουργούν ως «ορμητήρια» πολέμου, έτσι και η συμφωνία των Πρεσπών γίνεται «εφαλτήριο» προώθησης των ίδιων συμφερόντων.

Μέσα από αυτήν την «επιχείρηση», που καταγράφηκε με τη συμφωνία των Πρεσπών, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν εμφανίζεται απλώς ως το «τσιράκι» των αμερικανοΝΑΤΟικών και ευρωατλαντικών σχεδίων, αλλά και ως ο καλύτερος εκπρόσωπος των συμφερόντων της αστικής τάξης της Ελλάδας. Ιδιαίτερα εκείνου του τμήματος που προσδοκά νέα κέρδη από την επίλυση των όποιων ζητημάτων με την ΠΓΔΜ, μέσα από τη διευκόλυνση της διείσδυσης των κεφαλαίων του εκεί, για την εκμετάλλευση και άλλων βαλκανικών λαών, για την αύξηση της κερδοφορίας από τα ενεργειακά σχέδια που καταστρώνουν ΗΠΑ και ΕΕ.

Συμφωνία – «μοντέλο» για τη «θωράκιση» του ΝΑΤΟ

Η συμφωνία των Πρεσπών παρουσιάζεται ως «μοντέλο», ως «πρότυπο» για να κλείσουν και άλλα «εκκρεμή» ζητήματα: Το Κυπριακό, ακούστηκε από τα χείλη του κ. Τσίπρα. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, ακούστηκε από κάποιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις. Το ζήτημα του Κοσόβου. Γιατί όμως; Προς τι τέτοια βιασύνη; Τι το κοινό έχουν όλα αυτά τα ζητήματα, που απαιτούν το ίδιο «χάπι» των Πρεσπών;

Κι όμως, έχουν! Σε συνθήκες όπου η ηγεσία της Τουρκίας «φλερτάρει» με τη Ρωσία, προκαλώντας ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, βλέπουμε το κυπριακό ζήτημα, που είναι ένα διεθνές ζήτημα εισβολής και κατοχής, μαζί με τις διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης στο Αιγαίο, να μετατρέπεται σε «χαρτί» για τη «θωράκιση» του ΝΑΤΟ και των θέσεων των ΗΠΑ στην περιοχή. Βλέπουμε την προσπάθεια να κλείσουν ζητήματα στα Βαλκάνια, για να ολοκληρωθεί η ενσωμάτωσή τους στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

«Ειρήνη» που «ανάβει τις μηχανές» των νέων ιμπεριαλιστικών πολέμων

Τι σημαίνει, όμως, η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ; Σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση για τους λαούς αυτών των χωρών, ενίσχυση της εξουσίας του κεφαλαίου με τις «πλάτες» των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, εμπλοκή αυτών των λαών σε νέα πολεμοκάπηλα σχέδια. Είναι πρώτα απ’ όλα μια αρνητική εξέλιξη για τον ίδιο το λαό της ΠΓΔΜ και των άλλων χωρών της Βαλκανικής. Επιπλέον, πρόκειται για μια εξέλιξη που οξύνει τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, ενισχύοντας το ευρωατλαντικό μπλοκ, την ώρα που διεξάγεται ο εμπορικός πόλεμος με τη Ρωσία, που είναι ανοιχτές οι πληγές της ένοπλης σύγκρουσης στην Ουκρανία, στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή και που οποιαδήποτε στιγμή μπορούν να ανοίξουν νέες εστίες.

Το ΝΑΤΟ προωθεί τη στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας, μεταφέροντας στρατιωτικές δυνάμεις και νέα όπλα στην περίμετρο των συνόρων της από τη Βαλτική έως τη Μαύρη Θάλασσα. Καταστρώνει μεγάλα επιχειρησιακά σχέδια, με τα λεγόμενα 4 30άρια, δηλαδή 30 μηχανοκίνητα τάγματα, 30 αεροπορικές μοίρες και 30 πλοία μάχης να είναι έτοιμα να αναπτυχθούν οπουδήποτε το πολύ σε 30 μέρες. Εκπονεί ακόμη και σχέδια χρήσης πυρηνικών όπλων σε βάρος της Ρωσίας.

Από την άλλη μεριά βλέπουμε να αναπτύσσονται νέα ρωσικά «υπερόπλα», που μπορεί να καταφέρουν συντριπτικά πλήγματα στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ.

Με δυο λέξεις, ο λαός μας, οι άλλοι λαοί της περιοχής, που συμμετέχουν ενεργά σε αυτά τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, στοχοποιούνται. Κι αυτό γίνεται όταν οι εγκαταστάσεις στον Αραξο εκσυγχρονίζονται για να φέρουν στη χώρα μας οι ΗΠΑ πυρηνικά όπλα, όπως είχαν στο παρελθόν. Οταν η Σούδα μεγεθύνεται, όταν νέες βάσεις μπαίνουν στα σκαριά, όπως στην Αλεξανδρούπολη και στη Σύρο, όταν στη Λάρισα φέρνουν τους ιπτάμενους δολοφόνους του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, τα drones, όταν στη γειτονική ΠΓΔΜ (στα σύνορα με το Κόσοβο) οι ΗΠΑ διαθέτουν τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση τους εκτός συνόρων, τη βάση Μπόνστιλ, μόλις 150 χιλιόμετρα από την ελληνική επικράτεια.

Οι εξελίξεις στη Συρία, όπου διεξάγεται ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος, που έχει στοιχίσει τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, που έχει αναγκάσει εκατομμύρια άλλους να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς, είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικές. Ενας πόλεμος στον οποίο σήμερα εμπλέκεται ήδη μεγάλος αριθμός χωρών και ο οποίος έχει να κάνει με τη μοιρασιά του πλούτου αυτής της χώρας, τους δρόμους μέσα από τους οποίους το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής θα φτάσουν στην Ευρώπη, αλλά και με γεωπολιτικά στηρίγματα, στρατιωτικές βάσεις, γενικότερα γεωπολιτικούς λόγους.

Αυτοί που κλέβουν τον ιδρώτα της εργατικής τάξης σε συνθήκες ειρήνης, είναι οι ίδιοι που τη στέλνουν στον πόλεμο για να σκοτωθεί για τα συμφέροντά τους.

«Ασφάλεια» για τα κέρδη, όχι για τους λαούς

Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης, όπως και όλων των αστικών κομμάτων, πως δήθεν «η ισχυροποίηση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αποτελεί παράγοντα σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή» είναι τουλάχιστον προσβολή στα χιλιάδες θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, στα εκατομμύρια των ξεριζωμένων, στους δεκάδες λαούς που έχουν ζήσει τη βαρβαρότητα των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να λέγεται στα Βαλκάνια, όπου ΝΑΤΟ και ΕΕ πρωτοστάτησαν στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, στην επαναχάραξη συνόρων, στη διαμόρφωση κρατών – προτεκτοράτων.

Δεν μπορεί να λέγεται όταν το ΝΑΤΟ βρίσκεται σε φάση φανερής προπαρασκευής νέων πολέμων, όπως μαρτυρούν οι τελευταίες μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις του με δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες από όλες τις χώρες – μέλη του, ανάμεσά τους και από την Ελλάδα. Την ίδια στιγμή, και η ΕΕ εντείνει τη στρατιωτικοποίησή της, διαμορφώνοντας δομές συμπληρωματικές του ΝΑΤΟ, ή αυτοτελείς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία, γνωστή ως PESCO.

Σε καμία περίπτωση, λοιπόν, η ισχυροποίηση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ δεν αποτελεί παράγοντα «σταθερότητας και ειρήνης», αλλά επιτάχυνσης της πολεμικής αναμέτρησης και της μεγαλύτερης εμπλοκής σε σχεδιασμούς που μυρίζουν μπαρούτι, που είναι απειλητικοί για όλους τους λαούς.

Οι «ισχυροί σύμμαχοι»

Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων ισχυρίζονται πως «δεν μπορούμε διαφορετικά», «είμαστε μικρή χώρα», «χρειαζόμαστε ισχυρούς συμμάχους» κ.ο.κ.

Οποτε τους βολεύει είμαστε «μικρή χώρα», όταν δεν τους βολεύει «είμαστε ισχυρή Ελλάδα και στο σκληρό πυρήνα των αποφάσεων», ηγετική δύναμη π.χ. στα Βαλκάνια.

Ομως, οι συμμαχίες, τις οποίες επικαλούνται, δεν είναι του λαού και ούτε γίνονται για τα λαϊκά συμφέροντα. Είναι συμμαχίες της αστικής τάξης, εκείνων που κρατούν σήμερα στα χέρια τους τα ηνία της οικονομίας και της εξουσίας. Αυτούς βολεύουν! Γιατί μέσα από αυτές είναι εκείνοι που προσδοκούν να συνεχίσουν την εκμετάλλευση του λαού μας και να επεκτείνουν την εκμετάλλευση και σε βάρος άλλων λαών.

Οι ισχυροί «σύμμαχοί» μας, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, που όπως μας υπόσχονται «δεν θα μας αφήσουν έτσι… θα μας υπερασπιστούν», ποτέ δεν βάζουν στο «ζύγι» το δίκαιο των λαών, ούτε καν το «Διεθνές Δίκαιο». Το παράδειγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι υπεραρκετό. Εδώ και δεκαετίες, κι ενώ είμαστε, υποτίθεται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, «σύμμαχοι», η Τουρκία αμφισβητεί εμπράκτως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου. Ούτε είναι τυχαίο το γεγονός ότι στα 10 χρόνια που η Αλβανία είναι μέλος του ΝΑΤΟ τα προβλήματα με τη χώρα μας κάθε άλλο παρά λύθηκαν. Είναι απόδειξη πως το ΝΑΤΟ, οι «ισχυροί σύμμαχοί» μας δεν μπορούν να εγγυηθούν την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών, και είναι οι ίδιοι φορείς του πολέμου, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και αιματοχυσιών.

Οι «ισχυροί μας σύμμαχοι» έχουν πάντα «πυξίδα» το κέρδος των καπιταλιστών, των μεγάλων μονοπωλιακών συμφερόντων. Η πείρα μάς λέει πως αυτά τα συμφέροντα είναι εκείνα που διαμελίζουν χώρες και αιματοκυλούν λαούς. Αυτά τα συμφέροντα, όλα τα προηγούμενα χρόνια υπηρετούσαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και τώρα τα υπηρετεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Να γιατί το ΚΚΕ ευθέως δηλώνει πως δεν μπορεί να υπάρξει καμία «εθνική γραμμή» με όλα εκείνα τα αστικά κόμματα, που στηρίζουν το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, τον ευρωατλαντικό δρόμο, που καλλιεργούν αυταπάτες στο λαό πως δεν κινδυνεύει δήθεν από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Πίσω από το «κλείσιμο εκκρεμοτήτων» και το «μέτωπο της προόδου»

Στα δικά μας αυτιά ηχεί μόνο ως ανέκδοτο ο ισχυρισμός των κυβερνώντων πως «η συμφωνία θα κλείσει μια εκκρεμότητα, στην οποία η Ελλάδα ξοδεύει άσκοπα διπλωματικό κεφάλαιο».

Κι αυτό γιατί το πρόβλημα με την εξωτερική πολιτική της χώρας δεν είναι στη σφαίρα της ποσότητας, της επαγγελματικότητας της κυβέρνησης, στο πού – όπως μας λένε – «ξοδεύει» αυτή το «διπλωματικό κεφάλαιο». Είναι βαθύτερο! Αφορά τον προσανατολισμό, που αυτή έχει. Η σημερινή κυβέρνηση έχει «πυξίδα» της τα συμφέροντα εκείνων των κύκλων, που εξυπηρετούνται καλύτερα μέσα από τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ, τη βαθύτερη ενσωμάτωση στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΝΑΤΟ – ΕΕ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, παρά τις μεγαλοστομίες περί «πολυδιάστατης πολιτικής», ακολούθησε κι ακολουθεί την πεπατημένη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Βεβαίως, τώρα, με τη συμφωνία των Πρεσπών προσπαθεί να μας πείσει πως οι «προοδευτικές δυνάμεις» συγκρούονται με τις «συντηρητικές». Μάλιστα, ο συκοφαντικός «οίστρος» της έφτασε στο επίπεδο να κατηγορεί το ΚΚΕ πως δήθεν «διολισθαίνει σε εθνικιστικές θέσεις», πως τάχα συντάσσεται με το «Οχι», που προβάλλουν οι δυνάμεις της «συντήρησης». Εφτασαν ακόμη και στο σημείο να επικαλούνται τους αντάρτες του ηρωικού ΔΣΕ και τον Λένιν για να «ξεπλύνουν» την αμερικανοΝΑΤΟική συμφωνία των Πρεσπών. Είναι φανερός ο γκεμπελικός κατήφορος της «κυβερνώσας αριστεράς»…

Εμείς θα δείξουμε μόνο ένα στοιχείο, που καταρρίπτει όλη αυτήν τη φιλολογία περί «προοδευτικού μετώπου», που φτιάχνεται με αφορμή και τη συμφωνία των Πρεσπών. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι πως αυτή η συμφωνία έχει την πλέρια στήριξη του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, του κόμματος, δηλαδή, που ενώνει στις γραμμές του όλα τα δεξιά κόμματα της Ευρώπης, τα ευρωπαϊκά «αδελφάκια» της ΝΔ, όπως π.χ. το κόμμα της κας Μέρκελ. Είναι τόσο «προοδευτικό» το μέτωπο που διαμορφώνει αυτή η συμφωνία, που συνένωσε όλη την «αφρόκρεμα» του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

Καμία υποταγή στη μοιρολατρία

Δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια! Θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να αποτινάξουμε τη μοιρολατρία που καλλιεργεί στις λαϊκές συνειδήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ και από κοντά και οι άλλοι «πρωταγωνιστές» και «κομπάρσοι» του αστικού πολιτικού σκηνικού.

Ναι, μπορούμε σήμερα να ζήσουμε σε έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς πολέμους κι αδικία! Τα τελευταία εκατό χρόνια απέδειξαν πως προϋπόθεση για κάθε θετικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι το ισχυρό ΚΚΕ παντού, ο κυματοθραύστης κάθε αντιλαϊκής φουρτούνας, όσο άγριος κι αν είναι ο καιρός.

| Ενα προσχεδιασμένο έγκλημα με πολλούς συνεργούς…Ανάμεσά τους και οι ελληνικές κυβερνήσεις

|> Για να … μαθαίνουν οι νεότεροι


Επιμέλεια  Ομάδα ¡H.lV.S!

Επικοινωνία – [ FaceBook |>1<|-|>2<| ] – Blog

¡H.lV .S 6 1

         Αρχειακό υλικό της τότε “καθημερινότητας”

z.petrovic nato bombardovanje.1

z.petrovic nato bombardovanje.4   z.petrovic nato bombardovanje.10

z.petrovic nato bombardovanje.6

z.petrovic nato bombardovanje.3

z.petrovic nato bombardovanje.13