• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Mε αφορμή το άρθρο του Πάνου Αλεπλιώτη – Ένα σχόλιο από μία χορτοφάγο

Επιστολή – σχόλιο της Φαίης Λιάρα //

Εγώ δεν τρώω ζώα ούτε ζωικά προϊόντα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Δεν μπορώ να θυμηθώ αν ήταν το 2007 που τα έκοψα όλα ή λίγο πιο μετά. Για τα ζώα όμως. Για ηθικούς λόγους. Μπορεί ο καθένας να ενημερωθεί σχετικά εδώ για την φρίκη που βιώνουν τα ζώα στον βωμό του κέρδους. Δεν άλλαξε σε τίποτα η καθημερινότητά μου και η κοινωνική μου ζωή, αυτή άλλαξε με τα τεράστια προβλήματα που βιώνουμε με τα αδέσποτα για πολλούς λόγους, από τα πολλά ζώα που πρέπει να περιθάλπτουμε μέχρι τα έξοδα για αυτά.

Όταν διαβάζω όμως ανθρώπους που υποστηρίζουν με πάθος ότι η αλλαγή διατροφής και καταναλωτικών συνηθειών θα σώσουν τον πλανήτη, θα τον γλιτώσουν από την φτώχεια, θα φέρουν την ειρήνη και την επανάσταση, νιώθω μια τεράστια απελπισία.

Όπως την νιώθω όμως για πολλά άλλα ζητήματα. Και οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα ζώα και το περιβάλλον, άνθρωποι της εποχής μας είναι, όπου η ιδεολογική θολούρα και η κατασυκοφάντηση ιδεολογιών του ανθρωπισμού, επικρατεί. Η καζούρα, ο χλευασμός, η απαξίωση και οι επιθέσεις που βιώνουν δεν τιμάνε όσους συμμετέχουν σε αυτά. Ο εχθρός δεν είναι ποτέ ο λαός και οι προβληματισμοί του.

Στον χώρο των δικαιωμάτων των ζώων και της προστασίας του περιβάλλοντος βέβαια βρήκαν άπλετο περιθώριο ιδεολογικού ξεπλύματος και κέρδους, άπειροι. Κάτι όμως που συμβαίνει δυστυχώς σε κάθε κίνημα, ο απολίτικος, αταξικός δικαιωματισμός, το green και pink washing, δεν μπορούν να αναλυθούν σε ένα σχόλιο.

Ο καπιταλισμός θα βρει τρόπους να επιβιώσει, να κερδοφορήσει από τις ευαισθησίες σου, να εμφανίζεται ως σωτήρας την ίδια ώρα που είναι ο θύτης. Θα σου πουλήσει και το σχοινί που θα κρεμαστείς.

di caprio