Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Mofa… αλά Ισπανικά

Την ώρα που η κατά τ’ άλλα «αρι­στε­ρή» κυβέρ­νη­ση Σάν­τσεθ στην Ισπα­νία ανα­κοί­νω­νε «ανά­πτυ­ξη και πάνω των προ­βλέ­ψε­ων στο 5%», έσπευ­σε να ανα­κοι­νώ­σει μέτρα στο όνο­μα της ανα­κού­φι­σης των θυμά­των αυτής της ανά­πτυ­ξης, τα οποία θύμα­τα δεν είναι άλλα από την εργα­τι­κή τάξη και τον λαό της χώρας, που θυσιά­ζο­νται για την κερ­δο­φο­ρία των ομίλων.

Η μεί­ω­ση των συντε­λε­στών ΦΠΑ (από το 10% στο 5% και από το 4% στο 0%) ορι­σμέ­νων μόνο ειδών δια­τρο­φής, κι αυτά μόνο για 6 μήνες, δεν μπο­ρεί να ανα­χαι­τί­σει το γεγο­νός πως παρό­τι ο πλη­θω­ρι­σμός έχει υπο­χω­ρή­σει από το ιστο­ρι­κό υψη­λό 40ετίας, κατά γενι­κή ομο­λο­γία η ακρί­βεια συνε­χί­ζει να μαίνεται.

Με το γνω­στό σύστη­μα που υλο­ποιούν και οι ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις, δηλα­δή να τα παίρ­νουν από τη μια τσέ­πη του λαού και να τα δίνουν στην άλλη, η κυβέρ­νη­ση Σάν­τσεθ την ίδια ακρι­βώς ώρα ανα­κοί­νω­νε και το άγριο πετσό­κομ­μα ενός επι­δό­μα­τος επι­στρο­φής 20 σεντ ανά λίτρο καυ­σί­μων (τύπου «Fuel Pass» της κυβέρ­νη­σης ΝΔ στην Ελλά­δα) από 1η Ιανουα­ρί­ου, δια­τη­ρώ­ντας το μονά­χα για τους «τομείς που έχουν πλη­γεί πιο πολύ», στους οποί­ους περι­λαμ­βά­νει τους κατα­τρεγ­μέ­νους …εφο­πλι­στές και τους άλλους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους.

Ανά­λο­γη κοροϊ­δία με τα αντί­στοι­χα επι­δό­μα­τα εξα­θλί­ω­σης της ΝΔ στην Ελλά­δα, των 250 ευρώ, απο­τε­λεί και η ισπα­νι­κή εκδο­χή τους, με το επί­δο­μα 200 ευρώ που θα δοθεί εφά­παξ, με εισο­δη­μα­τι­κά κρι­τή­ρια. Τέτοια επι­δό­μα­τα σε κάθε περί­πτω­ση οδη­γούν σε νέο γύρο αυξή­σε­ων, όπως κατα­γρά­φη­κε τόσο στην Ισπα­νία, με τα επι­δό­μα­τα ενοι­κί­ου σε νέα ζευ­γά­ρια, το επί­δο­μα νεο­λαί­ας κ.ά, αλλά και στην Ελλα­δα, καθώς με την ανα­κοί­νω­ση του «Market Pass» ήδη εξαγ­γέλ­λε­ται από τους ομί­λους τρο­φί­μων και τους σου­περ­μα­κε­τά­δες νέο τσου­νά­μι αυξή­σε­ων σε βασι­κά είδη διατροφής.

Η δε 6μηνη παρά­τα­ση της ανα­στο­λής εξώ­σε­ων καλύ­πτει ακό­μα και για αυτό το διά­στη­μα μόνο τα πιο εξα­θλιω­μέ­να νοι­κο­κυ­ριά που ορί­ζο­νται ως «ευά­λω­τα», ενώ συνε­χί­ζο­νται οι εξώ­σεις λαϊ­κών οικο­γε­νειών από τα σπί­τια τους. Οσο για την παρά­τα­ση του πλα­φόν στις αυξή­σεις των ενοι­κί­ων, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα παγιώ­νει τις τερά­στιες αυξή­σεις που είχαν ήδη προη­γη­θεί όλο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα και συνό­δευαν τα διά­φο­ρα «επι­δό­μα­τα ενοι­κί­ου για τα νέα ζευγάρια».

Ενα είναι το συμπέ­ρα­σμα σε Ελλά­δα, Ισπα­νία και παντού: Οχι μόνο κανέ­νας δεν βγαί­νει από τη φτώ­χεια, αλλά όλο και περισ­σό­τε­ροι βυθί­ζο­νται σε αυτήν, με όποια δια­χεί­ρι­ση, είτε φιλε­λεύ­θε­ρη τύπου ΝΔ είτε σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή τύπου ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ. Καμία ουσια­στι­κή ανα­κού­φι­ση δεν μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει η οποια­δή­πο­τε αντι­λαϊ­κή κυβέρ­νη­ση, παρά μόνο η έντα­ση της λαϊ­κής πάλης με δυνα­τό ΚΚΕ, σημα­δεύ­ο­ντας τα κέρ­δη των ομί­λων και διεκ­δι­κώ­ντας κατάρ­γη­ση του ΦΠΑ σε τρό­φι­μα, είδη κατα­νά­λω­σης και καύ­σι­μα, επι­βο­λή πλα­φόν στις τιμές του ρεύ­μα­τος και αυξή­σεις σε μισθούς και συντά­ξεις, με επα­να­φο­ρά του 13ου — 14ου μισθού και σύντα­ξης, όπως ανα­φέ­ρε­ται και στις τρο­πο­λο­γί­ες που κατέ­θε­σε για πολ­λο­στή φορά το ΚΚΕ στη Βου­λή αλλά τις απέρ­ρι­ψαν η κυβέρ­νη­ση και τα άλλα κόμ­μα­τα, στε­ρώ­ντας από τον λαό μια πραγ­μα­τι­κή ανά­σα ανακούφισης.

*Κοροϊ­δία (στα Ισπανικά)

Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από τον «Ριζο­σπά­στη»

«Ναι, αλλά ο Στά­λιν…», του Νίκου Μόττα

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο