• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

O Ένιο Μορικόνε, η απλότητα της μουσικής του τον έκανε ιδιαίτερο

Ο Ενιο Μορικόνε , θρύλος στην ιστορία της κινηματογραφικής μουσικής, είναι γέννημα θρέμμα της Ρώμης (10/11/1928). Τα πρώτα βήματα στο χώρο τα έκανε με μικρές συνθέσεις για ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές του δικτύου RAI. Αυτή ήταν η αρχή για τη συνεργασία του με τη δισκογραφική εταιρία RCA, για την οποία μέσα σε 8 χρόνια (1956-1967) διασκεύασε 500 τραγούδια. Στο χώρο της κινηματογραφικής μουσικής όμως καθιερώθηκε.

Το όνομα του Ένιο Μορικόνε έχει καταγραφεί στη συλλογική μνήμη των σινεφίλ, και όχι μόνο, μαζί με εκείνο του σκηνοθέτη Σέρτζιο Λεόνε, με τον οποίο πριν συνεργαστούν σε πλήθος διάσημες ταινίες, όπως «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», «Για μια χούφτα δολάρια», «Κάποτε στη Δύση» και «Μονομαχία στο Ελ Πάσο», υπήρξαν συμμαθητές σε σχολείο της γενέτειράς τους, της Ρώμης. «Στο σχολείο δεν ήμασταν φίλοι, αλλά γίναμε αμέσως όταν συναντηθήκαμε στη δεκαετία του ΄60», έλεγε πρόσφατα σε συνέντευξή του ο θρυλικός συνθέτης.

Οι συνεργασίες του με τον Σέρτζιο Λεόνε ήταν αυτές που του απέφεραν την παγκόσμια αναγνώριση και που οδήγησαν σκηνοθέτες όπως οι Παζολίνι, Μπερτολούτσι, Στόουν, Πάλμα και Τζουζέπε Τορνατόρε να τον εμπιστευτούν στη μουσική επένδυση των έργων τους.

Στα σχεδόν 60 χρόνια της σταδιοδρομίας του έγραψε τη μουσική για σχεδόν 450 ταινίες κορυφαίων σκηνοθετών όπως του Μπράιαν ντε Πάλμα «Οι αδιάφθοροι», του Ρόμαν Πολάνσκι «Φράντικ» ή του Τζιουζέπε Τορνατόρε «Σινεμά ο Παράδεισος», «Ο θρύλος του πιανίστα στον ωκεανό».  Σήμα κατατεθέν του η απλότητα της μουσικής του.

Έγραψε μουσική για διάσημα γουέστερν χρησιμοποιώντας ήχους από δείκτες ρολογιού, ουρλιαχτά κογιότ, πυροβολισμούς και μαστίγια. Για τον Ένιο Μορικόνε κάθε νότα έχει λόγο ύπαρξης. Κι όπως λέει «δεν αντέχω τα λάθη». Η μουσική του αποτελεί πλέον αυτόνομη τέχνη. Όποιος την ακούσει δεν χρειάζεται πια να δει την ταινία. Και, συνήθως, δεν ξεχνά πια ποτέ το βασικό μουσικό θέμα.

Παρά τις άπειρες διακρίσεις το Όσκαρ άργησε. Το 2007 ο Μορικόνε τιμήθηκε για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο. Εννέα χρόνια αργότερα ήρθε επιτέλους η κορυφαία διάκριση για τη μουσική μιας και μοναδικής ταινίας. Για την ταινία «Οι μισητοί οκτώ». Το περασμένο καλοκαίρι ο Ένιο Μορικόνε ερωτηθείς για το Όσκαρ δήλωσε ότι: «Πίστευα πάντα ότι το αξίζω. Όλοι γνώριζαν ότι το άξιζα». Παρά τις στενές του σχέσεις με γνωστούς και διάσημους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ, δεν εγκαταστάθηκε ποτέ στις ΗΠΑ ούτε έμαθε αγγλικά. «Και από ό,τι φαίνεται, λέει αστειευόμενος, δεν πρόκειται να το κάνω τώρα στα γεράματα».

Τα τελευταία χρόνια ο Ένιο Μορικόνε σταμάτησε να συνθέτει. Εξακολουθεί ωστόσο να δίνει συναυλίες αν και πάτησε τα 90.