• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Usurpador

29/4 /17 –  21/1/18

Δεν είχες τι  να  κάνεις  στην  στεριά!
Οι  μπίζνες  του  πατέρα  φαλιρίσαν!
Διέξοδος  μια  θάλασσα  πλατιά
και  όλοι, όσοι  κοντά  σου μαρτυρήσαν!

Οι  γνώσεις  που  κατείχες  του  λουλά
δεν  δίναν  ευκαιρία  για  σιρίτια!
μαρκονιστής  βολεύτηκες  φουκαρά
μέσ’  τα  Postal, ανάλωσες τα  βίτσια!

Όλ’ η  ζωή  σου, Μασσαλία-Πειραιά
γιατί  το  είναι  σου, αγύρτης και ρημάδι !
Ποτέ  δεν  είχες  τη  στόφα  την  βαριά
ναυτίλου! Δεν  φόρεσες  κασκέτο-νιτσεράδι !

Όλο  το  βιός  σου, Βενετία-Πειραιά
Γιατί  η  ζήση  σου, φτιαγμένη  βάρδα-ζόρι !
Ποτέ  δεν  είδες  λιμάνια ξωτικά
Σε ποντοπόρο, δεν  μπάρκαρες  βαπόρι!

Και  ήλθε  παραζάλη  μια  ποιητική
να  στεφανώσει  του  μυαλού σου  τις  εμπνεύσεις
χωρίς  που  να  σε  νοιάζει  και  πολύ
αρνητικά  μια  γειτονιά , να  σημαδέψεις!

Μικρούτσικο  σε  στόχευσε , μεγάλε ποιητή
οι  νότες  του  πουλήσανε, δέκα  επτά εκδόσεις!
Στου  Ποσειδώνα του  θεού, δεν  μπήκες  την  ψυχή
παραχαράσσοντας  θεσμούς, άγιες  παραδόσεις!

Ο  κόσμος  σου, σε  λάτρεψε, δικαίως  και  σαφώς
χωρίς  να  ξέρει  ο  άπραγος, μιας  γλώσσας  την  αλήθεια
πως  δ’ αύτη την  (ε)μίλησε  ηλάτης  ναυτικός
κι  όχι  παρατρεχάμενου  της ποίησης , συνήθεια !

Μα  ήλθε  επιτέλους  ο  καιρός
το  πόπολο να  μάθει  την  αλήθεια!
Πως  δεν  υπήρξες  ποτέ  σου  ναυτικός
άσχετα  αν  έγραψες, ωραία  παραμύθια!

Παναγής Αντωνόπουλος

(Πίνακας – Γιώργος Σταθόπουλος)