• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

«Συμπόνια», ένα άγαλμα για ένα σκυλάκι στο μετρό της Μόσχας

Ο Μάλτσικ («Αγοράκι», στα ρωσικά) ήταν ένα μαύρο ημίαιμο, που για τρία περίπου χρόνια είχε κάνει σπίτι του τον σταθμό Μεντελέγιεφσκαγια του μετρό της Μόσχας. Είχε φίλους τους εργαζομένους στο μετρό, τους Μοσχοβίτες που χρησιμοποιούσαν το μετρό για να πηγαίνουν στις δουλειές τους και τους ιδιοκτήτες ενός κοντινού ανθοπωλείου κι ενός κοντινού καπνοπωλείου που φρόντιζαν να τρώει. Μετά, μια 22χρονη Μοσχοβίτισσα τον μαχαίρωσε και τ’ «Αγοράκι» πέθανε. Οι Μοσχοβίτες εξεμάνησαν κι αργότερα έστησαν εκεί ακριβώς που τον σκότωσαν ένα άγαλμα. Οι περαστικοί ακόμη και σήμερα σταματούν να χαϊδέψουν το κεφαλάκι του ή για ν’ αφήσουν λίγα λουλούδια.

Τον Δεκέμβριο του 2001, έπεσε σκοτάδι στη ζωή του Μάλτσικ με τη μορφή της Γιουλιάνα Ρομάνοβα. Η 22χρονη περνούσε μαζί με το Staffordshire μπουλ τεριέ της από το σημείο όπου είχε αποκοιμηθεί ο Μάλτσικ. Αμόλησε το τεριέ πάνω στον Μάλτσικ κι απ’ τη τσάντα της έβγαλε μαχαίρι και τον μαχαίρωσε έξι φορές. Ο ιδιοκτήτης ενός πάγκου εκεί δίπλα προσπάθησε να επέμβει αλλά ήταν αργά. Το «Αγοράκι» είχε αφήσει την τελευταία πνοή του πριν φτάσει η αστυνομία και το ασθενοφόρο.