Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ήταν καλός γονιός ο Στάλιν;

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Μία από τις πολλές συκοφαντίες σε βάρος του Ι.Β. Στάλιν ήταν και αυτή για τις σχέσεις του με τα παιδιά του. Άλλωστε ένας «αιμοδιψής δικτάτορας» όπως τον παρουσιάζουν δεν θα μπορούσε να είναι τρυφερός προς τα παιδιά του.
Χωρίς να επιδιώκουμε να παρουσιάσουμε αναλυτικά το θέμα αξιοποιούμε ορισμένα αποσπάσματα από τον βιβλίο «Η Κόρης του Στάλιν» (Rosemary Sullivan – εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ 2017). Πρόκειται για ένα βιβλίο που προφανώς δεν είναι φιλικά προσκείμενο προς τον Στάλιν (κάθε άλλο μάλιστα) που όμως δίνει κάποιες χρήσιμες «λεπτομέρειες» για τη στάση απέναντι στην κόρη του Σβετλάνα (που το 1967 κατέφυγε στη Δύση) ώστε να βγουν κάποια αναγκαία συμπεράσματα…
Διαβάζουμε:

-«Ο Στάλιν είχε βγάλει διάφορα χαϊδευτικά ονόματα στην κόρη του. Η Σβετλάνα ήταν η «πεταλουδίτσα» του, η «μυγούλα» του, το «σπουργιτάκι» του. Σκάρωνε ένα παιχνίδι για χάρη της, που οι δυό τους το έπαιζαν ακόμη και όταν η Σβετλάνα είχε φτάσει δεκαέξι ετών. Όποτε εκείνη του ζητούσε κάτι, ο Στάλιν έλεγε: «Γιατί απλώς ζητάς; Διαταγή δώσε, κι εγώ θα το φροντίσω αμέσως». Την αποκαλούσε οικοδέσποινά του και της έλεγε ότι ο ίδιος ήταν ο γραμματέας της, εκείνη ήταν το αφεντικό. Ο Στάλιν συνήθιζε, κατεβαίνοντας από το γραφείο του, που βρισκόταν στον πάνω όροφο του «Κίτρινου Παλατιού» και κατευθυνόμενος στο χολ, να φωνάζει: «Οικοδέσποινα».

-«Ο πατέρας της τη κάθιζε στα δεξιά του. Ενώ οι άνδρες συζητούσαν κρατικές υποθέσεις εκείνη, εκείνη κάρφωνε το βλέμμα της στην κορνιζαρισμένη φωτογραφία της μητέρας της πάνω από τον μπουφέ. Ο πατέρας της στρεφόταν προς το μέρος της και τη ρωτούσε για τους βαθμούς της στο σχολείο και υπέγραφε το σχολικό της ημερολόγιο…Μερικές φορές ανέβαινε στο δωμάτιο της κόρης του που κοιμόταν για να την καληνυχτίσει με ένα φιλί».

Όταν απουσίαζε έστελνε γράμμα στη μικρή του κόρη. Ας δούμε δύο από αυτά:

«Στην οικοδέσποινά μου Σβετάνκα

-«Δε γράφεις στον μπαμπακούλη σου. Μου φαίνεται πώς τον ξέχασες. Πώς είναι η υγεία σου; Δεν πιστεύω να είσαι άρρωστη, ε; Τι κάνεις, πώς περνάς; Έχεις δει τη Λιόλκα; Πώς είναι οι κούκλες; Περίμενα να λάβω σύντομα μία διαταγή σου, αλλά τζίφος. Κρίμα. Τον στεναχωρείς τον μπαμπάκα σου. Δεν πειράζει. Σε φιλώ. Αναμένω νέα σου.

Ο μπαμπακούλης»

-«18 Απριλίου 1933

Γεια σου μικρή μου οικοδέσποινα!

Σου στέλνω ρόδια, μανταρίνια και μερικά φρουι γλασέ. Να τα φας και να τα ευχαριστηθείς, μικρή μου οικοδέσποινα… .έχω να αναφέρω, συντρόφισσα οικοδέσποινα, ότι ήμουν στην Τιφλίδα για μία μέρα.. Είχα πάει στης μητέρας μου και της έδωσα χαιρετίσματα από σένα και τον Βάσια. Η γιαγιά είναι καλά σε γενικές γραμμές και στέλνει και στους δυο σας ένα μεγάλο φιλί. Αυτά λοιπόν για την ώρα. Σου στέλνω ένα φιλί. Θα σε δω σύντομα».