Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Βασίλης Αυλωνίτης, γίγαντας της υποκριτικής τέχνης

Τον απο­κά­λε­σαν γίγα­ντα της υπο­κρι­τι­κής τέχνης και όχι τυχαία, αφού έκα­νε τα πιο σύν­θε­τα πράγ­μα­τα μέσα από απλές ερμη­νεί­ες. Ο Βασί­λης Αυλω­νί­της είχε την ικα­νό­τη­τα να κάνει μια ολό­κλη­ρη πλα­τεία θεά­τρου να δονεί­ται, χωρίς να αρθρώ­σει έστω και μια λέξη.

Γεν­νή­θη­κε την 1η Ιανουα­ρί­ου 1904 και μεγά­λω­σε στο Θησείο. Στο θέα­τρο πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε το 1924 στο έργο «Το Κορί­τσι της Γειτονιάς».

Δεν σπού­δα­σε υπο­κρι­τι­κή και η πρώ­τη εμφά­νι­σή του ως ηθο­ποιός ήταν μάλ­λον τυχαία. Αφού τελεί­ω­σε το σχο­λείο και απο­λύ­θη­κε από το στρα­τό, έπια­σε δου­λειά στο θέα­τρο «Έντεν» του Θησεί­ου ως βοη­θός στα σκη­νι­κά. Τα βρά­δια, μετά την παρά­στα­ση, ακο­λου­θού­σε τους ηθο­ποιούς σ’ ένα γει­το­νι­κό ταβερ­νά­κι και όταν ερχό­ταν στο κέφι δια­σκέ­δα­ζε με τα καμώ­μα­τά του τους θεα­τρί­νους και τους θαμώνες.

Ένα από εκεί­να τα βρά­δια του 1924, τον σπρώ­ξα­νε ξαφ­νι­κά για «πλά­κα» και βγή­κε στη σκη­νή. Στην αρχή τα ’χασε, αμέ­σως όμως και με το πρώ­το γέλιο της πλά­κας συνήλ­θε κι άρχι­σε να χορεύ­ει, κου­νώ­ντας τα χέρια και τα πόδια του κωμι­κά, κάνο­ντας διά­φο­ρες γκρι­μά­τσες. Ο κόσμος τρε­λά­θη­κε στο γέλιο και το χει­ρο­κρό­τη­μα που για πρώ­τη φορά εισέ­πρα­ξε ήταν ενθου­σιώ­δες. Εκεί­νο το βρά­δυ, στο θέα­τρο «Έντεν» του Θησεί­ου, γεν­νή­θη­κε ένας μεγά­λος κωμικός.

Στη συνέ­χεια συνερ­γά­στη­κε με διά­φο­ρους θιά­σους σε οπε­ρέ­τες και κωμω­δί­ες, μέχρι το 1928, οπό­τε και στρά­φη­κε προς την επι­θε­ώ­ρη­ση επι­κε­φα­λής δικού του θιάσου.

Στον κινη­μα­το­γρά­φο πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε το 1929 στην ται­νία του «Μαρία η Πεντα­γιώ­τισ­σα», ενώ ακο­λού­θη­σαν δεκά­δες άλλες, έως το 1970 («Η αρι­στο­κρά­τισ­σα κι ο αλή­της»), όπου εμφα­νί­στη­κε στον τελευ­ταίο του ρόλο. Λίγες μέρες μετά την ολο­κλή­ρω­σή αυτής της ται­νί­ας, στις 10 Μαρ­τί­ου πέθα­νε από καρ­δια­κή προσβολή.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο