Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για την δολοφονία της 22χρονης Μαχσά Αμινί και τις διαδηλώσεις στο Ιράν

Σε ανα­κοί­νω­σή του το Γρα­φείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την άγρια δολο­φο­νία της 22χρονης Μαχ­σά Αμι­νί και τις κινη­το­ποι­ή­σεις στο Ιράν αναφέρει:

«Καταγ­γέλ­λου­με το καθε­στώς του Ιράν για την άγρια δολο­φο­νία της 22χρονης Μαχ­σά Αμι­νί από τη θρη­σκευ­τι­κή αστυ­νο­μία στο όνο­μα της “απρε­πούς ενδυ­μα­σί­ας”, όπως επί­σης και την κατα­στο­λή ενα­ντί­ον των λαϊ­κών κινη­το­ποι­ή­σε­ων. Το απο­κρου­στι­κό έγκλη­μα είναι η κορυ­φή του παγό­βου­νου των κραυ­γα­λέ­ων κοι­νω­νι­κών δια­κρί­σε­ων που βιώ­νουν οι γυναί­κες στη μόρ­φω­ση, την οικο­γέ­νεια, ακό­μη και στα χαρα­κτη­ρι­στι­κά της ένδυ­σής τους, οι οποί­ες έχουν ως βάση και αφε­τη­ρία παρω­χη­μέ­νες και αντι­δρα­στι­κές αντι­λή­ψεις για τη θέση της γυναί­κας στην κοινωνία.

“Ασπί­δα προ­στα­σί­ας” για κάθε Αμι­νί από την πολύ­μορ­φη βία δεν απο­τε­λούν οι υπο­κρι­τι­κές δια­κη­ρύ­ξεις και οι κυρώ­σεις των αξιω­μα­τού­χων της ΕΕ, των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, που αξιο­ποιούν τέτοιες σκο­τα­δι­στι­κές πρα­κτι­κές σε βάρος των γυναι­κών στο πλαί­σιο των ενδοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κών αντα­γω­νι­σμών. Άλλω­στε, πρό­κει­ται για τις ίδιες δυνά­μεις που την ίδια στιγ­μή στη­ρί­ζουν καθε­στώ­τα σε άλλες χώρες τα οποία εφαρ­μό­ζουν τις ίδιες πρα­κτι­κές σε βάρος των γυναικών.

Απά­ντη­ση στον σκο­τα­δι­σμό και την οπι­σθο­δρό­μη­ση σε βάρος των δικαιω­μά­των των γυναι­κών σε όλο τον κόσμο είναι να δυνα­μώ­σει το μέτω­πο απέ­να­ντι στις σάπιες “αξί­ες” και τη σύγ­χρο­νη αντι­δρα­στι­κο­ποί­η­ση της καπι­τα­λι­στι­κής κοι­νω­νί­ας. Η οργή και αγα­νά­κτη­ση για τέτοια απο­τρό­παια εγκλή­μα­τα μπο­ρεί να γίνει δύνα­μη πάλης για να ξερι­ζω­θεί η κοι­νω­νι­κή — ταξι­κή ρίζα της ανι­σό­τι­μης θέσης της γυναί­κας στον καπι­τα­λι­σμό με το πολι­τι­στι­κό, θρη­σκευ­τι­κό “περί­βλη­μά” της».

«Τσε Γκε­βά­ρα, πρε­σβευ­τής της Επα­νά­στα­σης», του Νίκου Μόττα

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο