Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

€-ΕΚΛΟΓΕΣ 2024: Η διαχωριστική γραμμή στις εκλογές είναι ανάμεσα στα κόμματα του “δημοκρατικού τόξου” και την ακροδεξιά…

Η ενίσχυση του ΚΚΕ και η μεγαλύτερη συμπόρευση στο εργατικό — λαϊκό κίνημα είναι η πιο ισχυρή απάντηση στην αβάντα που κάνει το σύστημα σε ακροδεξιές και φασιστικές ομάδες και κόμματα, επειδή είναι σάρκα από τη σάρκα του και εργαλείο του ενάντια στον λαό.

Ο ακρο­δε­ξιός «μπα­μπού­λας» επα­νέρ­χε­ται λίγο πριν από τις ευρω­ε­κλο­γές απ’ όλες τις αστι­κές δυνά­μεις. Η ΝΔ προ­βάλ­λει ως «απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση» το ενδε­χό­με­νο να ψηφι­στούν ακρο­δε­ξιά — εθνι­κι­στι­κά κόμ­μα­τα, ενώ η σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία (ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ) καταγ­γέλ­λει τη ΝΔ ότι οι «νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες» πολι­τι­κές της στρώ­νουν το έδα­φος για την άνο­δο της ακροδεξιάς.

Και οι μεν και οι δε προ­βάλ­λουν σκό­πι­μα αυτές τις δυνά­μεις ως «αντι­συ­στη­μι­κές», απο­δί­δο­ντάς τους χαρα­κτη­ρι­στι­κά που δεν έχουν, αφού είναι «νύχι — κρέ­ας» με το σύστη­μα. Προ­βάλ­λουν ως κρι­τή­ριο ψήφου την υπε­ρά­σπι­ση της «δημο­κρα­τί­ας» και της «ελευ­θε­ρί­ας», που είναι «αξί­ες» της ΕΕ!

Η ακρο­δε­ξιά, όμως, δεν απο­τε­λεί κάποια «παρέκ­κλι­ση» από τις «αρχές» και τις «αξί­ες της ΕΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι «προ­ο­δευ­τι­κές» κυβερ­νή­σεις όλων των απο­χρώ­σε­ων υιο­θε­τούν με μεγά­λη προ­θυ­μία την ακρο­δε­ξιά ατζέ­ντα σε ζητή­μα­τα όπως το Μεταναστευτικό.

Ο Μακρόν στην Γαλ­λία και ο Σολτς στη Γερ­μα­νία, τις δύο χώρες — πυλώ­νες της ιμπε­ρια­λι­στι­κής ΕΕ, έχουν τέτοια ατζέ­ντα, με τη δικαιο­λο­γία μάλι­στα ότι δεν θέλουν να χαρί­σουν στην ακρο­δε­ξιά όσους ανη­συ­χούν για την αύξη­ση των μετα­να­στευ­τι­κών ροών προς την Ευρώ­πη! Και μετά χύνουν κρο­κο­δεί­λια δάκρυα για την άνο­δο της ακροδεξιάς!

Επί­σης, σε μια σει­ρά από χώρες της ΕΕ, ακρο­δε­ξιά κόμ­μα­τα είναι στην κυβέρ­νη­ση και απο­δει­κνύ­ο­νται στην πρά­ξη πιστοί υπη­ρέ­τες της αντι­λαϊ­κής ευρω­ε­νω­σια­κής πολι­τι­κής, πίσω από τη ρηχή αντι-ΕΕ φρα­σε­ο­λο­γία ή και αντι-ολι­γαρ­χι­κή προ­πα­γάν­δα. Χαρα­κτη­ρι­στι­κό παρά­δειγ­μα απο­τε­λεί η κυβέρ­νη­ση Μελό­νι στην Ιτα­λία, ή τα ακρο­δε­ξιά κόμ­μα­τα που συμ­με­τέ­χουν σε κυβερ­νή­σεις στη Σλο­βα­κία, στη Φιν­λαν­δία, στην Ουγ­γα­ρία, ακό­μα και στη Σου­η­δία, όπου η κυβέρ­νη­ση απο­λαμ­βά­νει την υπο­στή­ρι­ξη των ακρο­δε­ξιών στο Κοινοβούλιο.

Το έδα­φος πάνω στο οποίο δυνα­μώ­νει η ακρο­δε­ξιά είναι η πολε­μι­κή προ­ε­τοι­μα­σία και η στοί­χι­ση πίσω από τα συμ­φέ­ρο­ντα του κεφα­λαί­ου σε κάθε χώρα και συνο­λι­κά στην ΕΕ. Πρό­κει­ται για πολι­τι­κή που αφο­ρά ορι­ζό­ντια όλα τα κόμ­μα­τα, από τα «προ­ο­δευ­τι­κά» και τα δήθεν «αρι­στε­ρά», έως τα «νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρα» και ακροδεξιά.

Η ακρο­δε­ξιά δυνα­μώ­νει πάνω στο έδα­φος της πολι­τι­κής της ΕΕ και των κυβερ­νή­σε­ών της ενά­ντια στα δικαιώ­μα­τα προ­σφύ­γων και μετα­να­στών. Είναι η πολι­τι­κή των ναυα­γί­ων της Πύλου και των επα­να­προ­ω­θή­σε­ων, η πολι­τι­κή που αντι­με­τω­πί­ζει τους πρό­σφυ­γες ως δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό εργα­λείο της ΕΕ με την «στρα­τη­γι­κή εταί­ρο» Τουρ­κία και την Αίγυπτο.

Είναι η πολι­τι­κή που μετα­τρέ­πει την Ελλά­δα σε απο­θή­κη ψυχών, με φρά­χτες και υπερ­δο­μές — φυλα­κές. Είναι η πολι­τι­κή που κοστο­λο­γεί κάθε προ­σφυ­γι­κή ψυχή στα 20.000 ευρώ ώστε ο πρό­σφυ­γας να δια­μέ­νει σε τρί­τη χώρα, εκτός ΕΕ.

Η άλλη όψη αυτής της πολι­τι­κής είναι η σύνα­ψη δια­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών με άλλες χώρες για να έρθουν μετα­νά­στες ως φτη­νά εργα­τι­κά χέρια, που αυτήν τη στιγ­μή λεί­πουν σε κλά­δους χωρών της ΕΕ (π.χ. εργά­τες γης, κατα­σκευ­ές, του­ρι­σμός όσον αφο­ρά την Ελλάδα).

Το έδα­φος στο οποίο δυνα­μώ­νει η ακρο­δε­ξιά βρί­σκε­ται στη διά­ψευ­ση προσ­δο­κιών και στην άσκη­ση της βάρ­βα­ρης πολι­τι­κής της ΕΕ από τις λεγό­με­νες «προ­ο­δευ­τι­κές» κυβερνήσεις.

Η πρό­σφα­τη πεί­ρα σε Ισπα­νία και Πορ­το­γα­λία, όπου κυβερ­νούν τα «αδελ­φά­κια» του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, απο­δει­κνύ­ει ότι τα λεγό­με­να «προ­ο­δευ­τι­κά μέτω­πα» όχι μόνο δεν αντι­με­τω­πί­ζουν την άνο­δο αντι­δρα­στι­κών, ακρο­δε­ξιών δυνά­με­ων, αλλά προ­μη­νύ­ουν και την άνο­δό τους.

Το έδα­φος για να δυνα­μώ­νει η ακρο­δε­ξιά στρώ­νε­ται από τον αντι­κομ­μου­νι­σμό, που είναι επί­ση­μη πολι­τι­κή της ΕΕ. «Ποτί­ζε­ται» από την ανι­στό­ρη­τη θεω­ρία των «δύο άκρων», που εξι­σώ­νει τον κομ­μου­νι­σμό με τον ναζι­σμό και «ξεπλέ­νει» τον δεύ­τε­ρο. Τρο­φο­δο­τεί­ται από την πολι­τι­κή πλα­στο­γρά­φη­σης και ξανα­γρα­ψί­μα­τος της Ιστο­ρί­ας, που έχει περά­σει σε άλλο επί­πε­δο στο πλαί­σιο της ευρω­α­τλα­ντι­κής προ­πα­γάν­δας για τη σύγκρου­ση ΝΑΤΟ — Ρωσί­ας στην Ουκρανία.

Εγγύ­η­ση στην πάλη ενά­ντια στην ακρο­δε­ξιά και στον φασι­σμό απο­τε­λεί ο αγώ­νας ενά­ντια στη μήτρα που τους γεν­νά­ει, το ίδιο το σύστη­μα της εκμε­τάλ­λευ­σης και την ΕΕ, ως δια­κρα­τι­κή ιμπε­ρια­λι­στι­κή ένωση.

Εγγύ­η­ση για την απο­μό­νω­ση τέτοιων δυνά­με­ων απο­τε­λεί η ενί­σχυ­ση του ΚΚΕ στην Ελλά­δα. Για­τί το ΚΚΕ μέσα κι έξω από την Ευρω­βου­λή αντι­πα­λεύ­ει και θα συνε­χί­σει να αντι­πα­λεύ­ει την άθλια πολι­τι­κή της ΕΕ που εντα­φιά­ζει τη Συν­θή­κη της Γενεύ­ης και τα δικαιώ­μα­τα προ­σφύ­γων και μεταναστών.

Παλεύ­ει για την κοι­νή δρά­ση Ελλή­νων και μετα­να­στών εργα­τών, απέ­να­ντι στον κοι­νό αντί­πα­λο, το κεφά­λαιο και την πολι­τι­κή που στη­ρί­ζει τα κέρ­δη του.

Πρω­το­στα­τεί στο κίνη­μα για να μη βρί­σκουν οι φασί­στες τόπο να στα­θούν σε σωμα­τεία και φορείς, σε χώρους δου­λειάς και γει­το­νιές. Είναι το μόνο κόμ­μα που προει­δο­ποί­η­σε τον λαό ότι οι νόμοι για τον απο­κλει­σμό τέτοιων αντι­δρα­στι­κών μορ­φω­μά­των από τις εκλο­γές δεν αντι­με­τω­πί­ζουν τον φασι­σμό και ότι είναι υπό­θε­ση του λαού να στα­θεί εμπό­διο στη δρά­ση τους.

Το ΚΚΕ αντι­πα­λεύ­ει την πολι­τι­κή της ΕΕ, των κυβερ­νή­σε­ων και των κομ­μά­των της, που από τη μια μπλέ­κουν την Ελλά­δα σε πολέ­μους που προ­κα­λούν προ­σφυ­γιά και δυστυ­χία και από την άλλη κάνουν τους ανή­ξε­ρους για τις αιτί­ες των προ­σφυ­γι­κών ρευ­μά­των.

Και δεν ξεχνά­με: Οταν σε κρά­τη — μέλη της ΕΕ γκρε­μί­ζο­νται τα μνη­μεία του απε­λευ­θε­ρω­τή Κόκ­κι­νου Στρα­τού, οι ευρω­βου­λευ­τές του ΚΚΕ δεν χει­ρο­κρο­τούν ούτε κατα­πί­νουν τη γλώσ­σα τους μέσα κι έξω από το Ευρω­κοι­νο­βού­λιο, αλλά τα καταγ­γέλ­λουν και υπε­ρα­σπί­ζο­νται την ιστο­ρι­κή αλή­θεια, που φωτί­ζει όχι μόνο το παρελ­θόν αλλά και το μέλ­λον των λαών.

Ακολουθήστε το Ατέχνως σε
Google News, Facebook _ Twitter

 

 

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο