Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Η Helen Mirren και η …τεχνητή νοημοσύνη

Ποιος δεν ξέρει την Έλεν Μίρεν (Helen Mirren, πραγ­μα­τι­κό όνο­μα Ilynea Lydia Mironoff _γενν. το 1945, την ταλα­ντού­χα πολυ­βρα­βευ­μέ­νη αγγλί­δα ηθο­ποιό, του κινη­μα­το­γρά­φου και του θεά­τρου _επίσης σκη­νο­θέ­τρια και παρα­γω­γό. Ανα­φέ­ρου­με ενδει­κτι­κά κάποιες ται­νί­ες: The Queen _ Η βασί­λισ­σα, Prime Suspect, The Passion of Ayn, Elizabeth I, The Madness of King George, Έγκλη­μα στο Γκό­σφορντ Παρκ, RED: Πρά­κτο­ρες παρο­πλι­σμέ­νοι αλλά πάντα επι­κίν­δυ­νοι, Hitchcock

Έχει βρα­βευ­τεί με Όσκαρ Α’ Γυναι­κεί­ου Ρόλου, τέσ­σε­ρα BAFTA, με τρεις Χρυ­σές Σφαί­ρες, τέσ­σε­ρα Βρα­βεία Έμμυ και με δύο Βρα­βεία Καλύ­τε­ρης Υπο­κρι­τι­κής, από το Φεστι­βάλ Καν­νών, το 2003, με τον τίτλο της Λαί­δης από το βασί­λισ­σα _για την προ­σφο­ρά της έως τότε και από προ­χθές, στα βρα­βεία της αμε­ρι­κα­νι­κής κινη­μα­το­γρα­φι­κής Ακα­δη­μί­ας, η Έλεν Μίρεν τιμή­θη­κε για “το επί­τευγ­μα ζωής και τη συνο­λι­κή προ­σφο­ρά της στη βιο­μη­χα­νία του θεάματος”

Στο προσκήνιο η τεχνητή νοημοσύνη

Το τελευ­ταίο βρα­βείο της απέ­νει­με ο συμπρω­τα­γω­νι­στής της στο “Mosquito Coast” και το “1923”, Χάρι­σον Φορντ και ξεκί­νη­σε να δια­βά­ζει την ευχα­ρι­στή­ρια ομι­λία της από το χαρ­τί της στο γκα­λά της πασα­ρέ­λας (πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε πού αλλού; στο Μπέ­βερ­λι Χιλς). Το αφιέ­ρω­μα στη Μίρεν στο Μπέ­βερ­λι Χίλ­τον περι­λάμ­βα­νε σχό­λια από συνερ­γά­τες, όπως ο Χάρι­σον Φορντ, ο Μπράιαν Κράν­στον και ο Πάτρικ Στιούαρτ.

Όταν η “Dame” Helen Mirren ανέ­βη­κε στη σκη­νή του για να παρα­λά­βει το 37ο ετή­σιο βρα­βείο American Cinematheque το βρά­δυ της Πέμ­πτης, ξεκί­νη­σε απαγ­γέλ­λο­ντας μια κομ­ψή, αν και κλι­σέ, δήλω­ση ευγνω­μο­σύ­νης για τη ζωή της που εργά­στη­κε στο Χόλιγουντ.

Κυρί­ες και κύριοι και εκλε­κτοί καλε­σμέ­νοι και αγα­πη­τοί φίλοι, με μεγά­λη ταπει­νό­τη­τα αισθά­νο­μαι μεγά­λη τιμή που βρί­σκο­μαι σήμε­ρα μπρο­στά σας και απο­δέ­χο­μαι αυτό το εξαι­ρε­τι­κό βρα­βείο. Το να ανα­γνω­ρί­ζε­στε για μια ζωή αφιε­ρω­μέ­νη στην τέχνη της υπο­κρι­τι­κής είναι ένα προ­νό­μιο πέρα από κάθε λέξη”, είπε δρα­μα­τι­κά. “Πρώ­τα απ’ όλα, θέλω να εκφρά­σω την ειλι­κρι­νή μου ευγνω­μο­σύ­νη προς τη βιο­μη­χα­νία και τα άτο­μα που με στή­ρι­ξαν καθ’ όλη τη διάρ­κεια αυτού του απί­στευ­του ταξι­διού. Είναι μια ζωή γεμά­τη πάθος, προ­κλή­σεις και πάνω απ’ όλα μια αδιάλ­λα­κτη αγά­πη για την τέχνη της αφή­γη­σης”. Στη συνέ­χεια πρό­σθε­σε: “Και αυτό γρά­φτη­κε από την Τεχνη­τή Νοη­μο­σύ­νη”, προ­τού σκί­σει την ομι­λία “με χάρη” και αφή­σει τα κομ­μά­τια χαρ­τιού να πέσουν στο πάτω­μα της σκη­νής. Η κίνη­σή της αντι­με­τω­πί­στη­κε με χει­ρο­κρο­τή­μα­τα και επευ­φη­μί­ες, τη στιγ­μή που το Χόλι­γουντ αντι­με­τω­πί­ζει τον “αόρα­το εχθρό” που λέγε­ται ΑΙ _ και απει­λεί θέσεις εργα­σί­ας και τη δημιουρ­γι­κό­τη­τα της κοινότητας.

Πέρα από την τεχνη­τή νοη­μο­σύ­νη _AI, η βρα­βευ­μέ­νη με Όσκαρ ηθο­ποιός ανα­φέρ­θη­κε στις αγα­πη­μέ­νες της ανα­μνή­σεις από τη συνερ­γα­σία της με σκη­νο­θέ­τες και συμπρω­τα­γω­νι­στές, μετα­ξύ των οποί­ων οι James Mason, John Boorman, Peter O’Toole, Bob Hoskins, Ford, Bruce Willis, Vin Diesel, Ken Russell, Al Pacino, Ryan Reynolds και Will Smith κλπ.

Η Μίρεν θυμή­θη­κε επί­σης το Όσκαρ που κέρ­δι­σε για το ρόλο της ως βασί­λισ­σα Ελι­σά­βετ Β’ στην ται­νία “Η βασί­λισ­σα”, λέγο­ντας ότι σκέ­φτη­κε τότε: “Υπάρ­χει μόνο ένας δρό­μος τώρα, και αυτός δεν μπο­ρεί να είναι προς τα πάνω”. Επί­σης πως θα ήθε­λε να δοκι­μά­σει να κατα­κτή­σει μια μου­σι­κή ται­νία. Ανά­με­σα στα αγα­πη­μέ­να της μιού­ζι­καλ είναι τα “Caroline, or Change”, “Oklahoma!” “Carousel” και “West Side Story”. Παρα­δέ­χτη­κε ότι δεν της έχει ζητη­θεί ποτέ να παί­ξει σε μιού­ζι­καλ. “Πολύ σοφά”, σχο­λί­α­σε. “Έχουν από­λυ­το δίκιο. Είμαι απαί­σια”. Απο­κά­λυ­ψε επί­σης ότι κάπο­τε έκα­νε μαθή­μα­τα τρα­γου­διού: “Ο δάσκα­λος τρα­γου­διού είπε: Λυπά­μαι, δεν μπο­ρώ να κάνω τίπο­τα για σένα”.

Πολ­λά από τα μεγα­λύ­τε­ρα ονό­μα­τα του Χόλι­γουντ κατέ­βη­καν στο Μπέ­βερ­λι Χίλ­τον για να τιμή­σουν την εκτε­νή φιλ­μο­γρα­φία της Μίρεν. Το βρα­βείο American Cinematheque ήταν αναμ­φι­σβή­τη­τα η δεύ­τε­ρη πιο διά­ση­μη διά­κρι­ση που έλα­βε. Αλλά το κύριο αξιο­θέ­α­το της βρα­διάς ήταν οι πολ­λές ομι­λί­ες που έσπευ­σαν να επαι­νούν την τέχνη και τον προ­σω­πι­κό χαρα­κτή­ρα της Mirren.

Ο Bryan Cranston ξεκί­νη­σε τα πράγ­μα­τα “Working Blue” (σσ. όρος μετα­φο­ρι­κός για τις χυδαί­ες εκφρά­σεις συζή­τη­σης για πράγ­μα­τα που δεν θα συζη­τού­σαν στην “ευγε­νι­κή κοι­νω­νία”) κάνο­ντας σεξουα­λι­κά λογο­παί­γνια σχε­τι­κά με το να παί­ζεις “μια νόστι­μη μαλα­κία” κολ­λη­μέ­νος δίπλα στη Mirren _με τα θλι­βε­ρά παλα­μά­κια του κόσμου για το “αστείο του” και ανα­φο­ρά στην κυρία για το “AARP Barbie” στην υπερ­πα­ρα­γω­γή της Greta Gerwig (με πλειά­δα γνω­στών ηθο­ποιών …Margot Robbie, Ryan Gosling, Issa Rae _ η Mirren έκα­νε την αφη­γή­τρια). Ο (Sir) Patrick Stewart θυμή­θη­κε τα πρώ­τα του χρό­νια που έπαι­ζε με τη Mirren στη Royal Shakespeare Company, με τον ηθο­ποιό να αστειεύ­ε­ται ότι “διε­γεί­ρε­ται με κάθε τρό­πο” από τη σκη­νι­κή παρου­σία της Mirren. Ο Πιρς Μπρόσ­ναν ανέ­βη­κε στη σκη­νή για να εκφρά­σει τον ισό­βιο θαυ­μα­σμό του για τη Μίρεν, αν και παρα­δέ­χτη­κε ότι δεν έχουν ακό­μη συνερ­γα­στεί ή δεν έχουν γνω­ρί­σει ο ένας τον άλλον πέρα από ένα επι­φα­νεια­κό επί­πε­δο. Και ο Άλαν Κάμινγκ παρου­σί­α­σε ένα βίντεο αφιέ­ρω­μα στην ιστο­ρία της Μίρεν να πηγαί­νει τόπλες στις ται­νί­ες, ανα­φέ­ρο­ντας την αυτο­πε­ποί­θη­σή της με το γερα­σμέ­νο σώμα της ως πηγή έμπνευ­σης τόσο για τις γυναί­κες όσο και για τους άνδρες σε όλο τον κόσμο.

Οι ομι­λί­ες στα­δια­κά έγι­ναν πιο σοβα­ρές, καθώς ο επί χρό­νια σύζυ­γος της Μίρεν, ο σκη­νο­θέ­της Τέι­λορ Χάκ­φορντ, την επαί­νε­σε για­τί ήταν μια υπέ­ρο­χη θετή μητέ­ρα για τους δύο γιους του. Η Andrea Riseborough ευχα­ρί­στη­σε τη Mirren για την καθο­δή­γη­ση και την προ­θυ­μία της να επι­τρέ­ψει στη Riseborough να φωτο­γρα­φί­σει τους αστρα­γά­λους της κατά την πρώ­τη τους συνά­ντη­ση. Και ο Βιν Ντί­ζελ αγνό­η­σε τον τηλε­προ­μη­θευ­τή, επέ­λε­ξε να απο­δώ­σει έναν ειλι­κρι­νή φόρο τιμής στη φιλία που σχη­μά­τι­σε με τη Μίρεν ενώ γύρι­ζε τις ται­νί­ες “Fast and Furious” στην Ιτα­λία. Θυμή­θη­κε ότι η Μίρεν τον πήγε για δεί­πνο όταν ήταν μακριά από την οικο­γέ­νειά του στα γενέ­θλιά του και ότι οι δύο σταρ δέθη­καν ακό­μη περισ­σό­τε­ρο τρα­γου­δώ­ντας τρα­γού­δια του Έλβις ο ένας στον άλλο και χορεύ­ο­ντας μαζί στη βροχή.

Τα μακρο­σκε­λή αφιε­ρώ­μα­τα, που ξεκί­νη­σαν με βρώ­μι­κα αστεία, αλλά έφτα­σαν στο ένα σύντο­μο αλλά συναι­σθη­μα­τι­κό αφιέ­ρω­μα από τον Χάρι­σον Φορντ, ξεκά­θα­ρα την συγκί­νη­σαν: “Ελπί­ζω να το ζήσε­τε όλοι μια μέρα”, είπε η Mirren “Επει­δή είναι εκπλη­κτι­κό _Και αληθινό”.info Ατέχνως

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο