Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Καισαριανή: Ανάπλαση του Σκοπευτήριου _Φωτο

Παι­διά τι γίνε­ται εκεί; Ρωτά­νε σ.φοι και φίλοι _με κάποια δόση ανη­συ­χί­ας, βλέ­πο­ντας τον οργα­σμό εργα­σιών στον ιστο­ρι­κό χώρο της ανταρτομάνας.

Λοι­πόν …
Μετά από πολύ­μορ­φους αγώ­νες δεκα­ε­τιών, που ξεκί­νη­σαν και οργα­νώ­θη­καν από τον αεί­μνη­στο δήμαρ­χο Πανα­γιώ­τη Μακρή και συνε­χί­στη­καν από επό­με­νες δημο­τι­κές αρχές, με την καθο­ρι­στι­κή συμ­βο­λή του Και­σα­ρια­νιώ­τι­κου λαού, η εμβλη­μα­τι­κή ανά­πλα­ση του Σκο­πευ­τη­ρί­ου είναι πλέ­ον γεγο­νός. Ένα έργο μεγά­λης εμβέ­λειας, καθώς το Θυσια­στή­ριο της Λευ­τε­ριάς απο­τε­λεί ένα χώρο ιστο­ρι­κής μνή­μης, άθλη­σης και ψυχα­γω­γί­ας για τους κατοί­κους της Και­σα­ρια­νής αλλά και της ευρύ­τε­ρης περιο­χής του Λεκανοπεδίου.

Ενδει­κτι­κά

Στις 9_Μάη –σημα­δια­κή μέρα έγι­νε η τυπι­κή εργο­τα­ξια­κή έναρ­ξη (περί­φρα­ξη του εργο­τα­ξια­κού χώρου για την ανα­κα­τα­σκευή των κτι­ρί­ων του Χαρά­μα­τος και των πάλαι ποτέ γρα­φεί­ων της “Σκο­πευ­τι­κής”). Η πρό­σβα­ση των βαρέ­ων οχη­μά­των προς το εργο­τά­ξιο θα γίνε­ται από την κάτω Πύλη του Σκοπευτηρίου.

Για την υλο­ποί­η­ση θα περι­φρα­χθεί τμή­μα μετα­ξύ της Παι­δι­κής Χαράς και του Μου­σεί­ου Εθνι­κής Εαμι­κής Αντί­στα­σης, με επαρ­κή διά­δρο­μο (δια­δρό­μους) για διέ­λευ­ση πεζών εκτός εργο­τα­ξί­ου αλλά και οχη­μά­των έκτα­κτης ανά­γκης. Η πρό­σβα­σης πεζών έξω από τον Βιο­κλι­μα­τι­κό Παι­δι­κό Σταθ­μό και μετα­ξύ των 2 κτι­ρί­ων θα είναι κλει­στός αλλά θα μπο­ρεί­τε να χρη­σι­μο­ποιεί­τε τον αμέ­σως επό­με­νο μετά το κτί­ριο του Χαρά­μα­τος _ “Ζητού­με την κατα­νό­η­ση σας για την ανα­στά­τω­ση που προ­κύ­πτει από το Έργο αλλά η Αξιο­ποί­η­ση του Ιστο­ρι­κού αυτού απο­θέ­μα­τος είναι απα­ραί­τη­τη για όλους τους δημό­τες” ανα­φέ­ρε­ται σε σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­ση του δήμου Καισαριανής

ΞΕΚΙΝΟΥΝ τα ΕΡΓΑ στο «Χάρα­μα»

Το «Χάρα­μα» χτί­στη­κε την ίδια περί­ο­δο με το κτή­ριο που στε­γά­ζει σήμε­ρα το μου­σείο ΕΑΜι­κής Εθνι­κής Αντί­στα­σης και τότε ήταν βασι­λι­κοί στά­βλοι (1910).

Λει­τουρ­γού­σε αρχι­κά ως καφε­νείο για τους ιππο­κό­μους και άλλους. Από τότε κύλη­σε πολύ νερό στο αυλά­κι της Ιστο­ρί­ας. Πάνω από 750 αγω­νι­στές _με κορύ­φω­ση την εκτέ­λε­ση των 200 κομ­μου­νι­στών την πρω­το­μα­γιά του 1944, οδη­γού­νται στο Θυσια­στή­ριο της Λευ­τε­ριάς από τους φασί­στες κατα­κτη­τές (χέρι-χέρι με τους Μπουραντάδες).

Για μια 10ετία, η λαϊ­κή γει­το­νιά δίνει χώρο στην καλ­λι­τε­χνι­κή έκφρα­ση να ανθί­σει. Κάτι μονα­δι­κό συντε­λεί­ται εκεί δίπλα στο Σκο­πευ­τή­ριο. Είναι η επο­χή που ο κόσμος ανα­κα­λύ­πτει το ρεμπέ­τι­κο. Το «Χάρα­μα» ως μου­σι­κό στέ­κι αρχί­ζει να λει­τουρ­γεί από το 1973. Σε κάποιο τρα­πέ­ζι δια­κρί­νεις τη φιγού­ρα του Τσα­ρού­χη. Το «Χάρα­μα» έχει γίνει κέντρο ανα­φο­ράς του ρεμπέ­τι­κου και του Τσι­τσά­νη του ζωντα­νού θρύ­λου, της Σ. Μπέλ­λου κά.

Σπά­νιες ηχο­γρα­φή­σεις γίνο­νται εκεί­νη την επο­χή από νέα και παλιό­τε­ρα τρα­γού­δια του Τσι­τσά­νη, όπως ο «Μπλό­κος», που έχει γρα­φτεί για το μπλό­κο της Καλα­μα­ριάς στην Κατο­χή, η «Λιτα­νεία του μάγκα» και της «Γερα­κί­νας ο γιος» σε στί­χους του Κώστα Βίρβου.

Τον Νοέμ­βριο του 1983 ο Τσι­τσά­νης γρά­φει σε ένα κασε­τό­φω­νο το προ­σχέ­διο των τελευ­ταί­ων του τρα­γου­διών. Τον Ιανουά­ριο του 1984, στα 69α γενέ­θλιά του, ο Βασί­λης Τσι­τσά­νης αφή­νει την τελευ­ταία του πνοή.

Ξεκι­νά­με πλέ­ον όλες τις απα­ραί­τη­τες εργα­σί­ες για να λει­τουρ­γή­σει το ΧΑΡΑΜΑ ως πολυ­χώ­ρος με έμφα­ση στην ιστο­ρία και την παρου­σί­α­ση της μου­σι­κής (σύγ­χρο­νης και παλαιό­τε­ρης), ως χώρος διδα­σκα­λί­ας μου­σι­κών οργάνων.

Ένας χώρος σύγ­χρο­νος, στη διά­θε­ση του λαού και της νεο­λαί­ας της πόλης μας

Η μελέ­τη περι­λαμ­βά­νει παρεμ­βά­σεις που αφορούν :

  • Α. Στην ανα­κα­τα­σκευή και την δια­μόρ­φω­ση για νέα χρή­ση και ανά­δει­ξη της ιστο­ρι­κής μνή­μης, του «Χαρά­μα­τος» και την έντα­ξη σε αυτό μικρού μου­σεί­ου ρεμπέ­τι­κου τρα­γου­διού και αίθου­σες εκμά­θη­σης μου­σι­κών οργά­νων, με παράλ­λη­λη ενερ­γεια­κή ανα­βάθ­μι­ση του κτιρίου.
  • Β. Στην απο­κα­τά­στα­ση και την δια­μόρ­φω­ση για νέα χρή­ση και ανά­δει­ξη του κτι­ρί­ου «πρώ­ην γρα­φεια­κών χώρων Σκο­πευ­τι­κής» και την έντα­ξη σε αυτό βιβλιο­θή­κης, ανα­γνω­στη­ρί­ου και χώρου πολι­τι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, με παράλ­λη­λη ενερ­γεια­κή ανα­βάθ­μι­ση του κτιρίου. 
    • Στον ευρύ­τε­ρο χώρο του Σκο­πευ­τη­ρί­ου, προ­βλέ­πε­ται η δημιουρ­γία υπαί­θριου θεά­τρου στον προ­αύ­λιο χώρο των πρώ­ην Γρα­φεια­κών χώρων της Σκο­πευ­τι­κής Εται­ρεί­ας (πρώ­ην πεδίο βολής) για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση και οργά­νω­ση των εκδη­λώ­σε­ων που ήδη λαμ­βά­νουν χώρα στο Άλσος από ομά­δες πολι­τών και πολι­τι­στι­κούς φορείς, δίνο­ντας ταυ­τό­χρο­να με αυτό τον τρό­πο και την δυνα­τό­τη­τα περαι­τέ­ρω αξιο­ποί­η­σης σε υπερ­το­πι­κό επί­πε­δο. Η αντι­με­τώ­πι­ση γίνε­ται με κανό­νες σεβα­σμού στην ιστο­ρι­κό­τη­τα του χώρου, δεδο­μέ­νης της γειτ­νί­α­σης της με το μνη­μείο του Σκο­πευ­τη­ρί­ου και το Μου­σείο Εαμι­κής Αντίστασης.
    • Στην ανα­βάθ­μι­ση του χώρου που περι­βάλ­λει τα δύο κτί­ρια, του Χαρά­μα­τος και της Πρώ­ην Σκο­πευ­τι­κής Εται­ρεί­ας. Αλλά και στο χώρο που γειτ­νιά­ζει τόσο με το Μνη­μείο του Σκο­πευ­τη­ρί­ου όσο και το Μου­σείο της Εαμι­κής Εθνι­κής Αντί­στα­σης, τοπο­θε­τώ­ντας καθι­στι­κά απο­σπώ­με­να, μη μόνι­μες κατα­σκευ­ές, λιτής αισθη­τι­κής που μπο­ρούν εν δυνά­μει να απομακρυνθούν.
  • Γ. Στην δημιουρ­γία ενός υπαί­θριου αθλη­τι­κού κέντρου για παι­διά, νέους και ενή­λι­κες, στο χώρο του απο­κα­λού­με­νου γηπέ­δου Κ3, απο­φεύ­γο­ντας πομπώ­δεις και μεγα­λο­πρε­πείς παρεμβάσεις.
  • Δ. Στον σημεια­κό επα­να­σχε­δια­σμό της Πλα­τεί­ας 200 Αγω­νι­στών Κομ­μου­νι­στών σε ότι αφο­ρά την εξυ­γί­αν­ση των υφι­στά­με­νων σιντρι­βα­νιών δια­τη­ρώ­ντας την διά­τα­ξή τους. Παράλ­λη­λα επι­χει­ρεί­ται η διευ­θέ­τη­ση της γενι­κής οργά­νω­σης της πλα­τεί­ας, η απο­κα­τά­στα­ση δαπε­δο­στρώ­σε­ων και η αντι­κα­τά­στα­ση εξο­πλι­σμού όπου και αν αυτή απαι­τεί­ται με σεβα­σμό στο γενι­κό ύφος της πλα­τεί­ας και απο­δί­δο­ντας έμφα­ση στο κεντρι­κό μνημείο.
  • Ε1. Δημιουρ­γία χώρου υπαί­θριας εκγύ­μνα­σης ενη­λί­κων στον χώρο που παλιό­τε­ρα λει­τουρ­γού­σε παι­δι­κή χαρά.
  • Ε2. Δημιουρ­γία «Πάρ­κου Σκύ­λων» στον χώρο δεξιά της κεντρι­κής εισό­δου, διευ­θε­τώ­ντας έτσι τις ανά­γκες των ζώων συντρο­φιάς που επι­σκέ­πτο­νται το Άλσος σε μεγά­λο βαθμό.
  • Ε3. Δημιουρ­γία σημεί­ου πλη­ρο­φό­ρη­σης (info kiosk) για την ιστο­ρία του χώρου καθώς και για τις νέες δρά­σεις και χρή­σεις που εντάσ­σο­νται στο Άλσος, στην περιο­χή του ανε­νερ­γού σιντρι­βα­νιού κοντά στην κεντρι­κή είσο­δο δυτι­κά. Στο χώρο θα υπάρ­χει η πρό­βλε­ψη δια­δρα­στι­κού συστή­μα­τος σήμαν­σης του πάρ­κου, που θα καθο­δη­γούν τον επι­σκέ­πτη στους χώρους και τις χρή­σεις του και θα τον ενη­με­ρώ­νουν για την ιστο­ρία του Σκοπευτηρίου.
  • Ε4. Δια­μόρ­φω­ση υπαί­θριων καθι­στι­κών στο χώρο εκτός του Μνη­μεί­ου, σε χώρο που χρη­σι­μο­ποιεί­ται άτυ­πα για συναυ­λί­ες και συνα­θροί­σεις, δια­κρι­τι­κής αισθη­τι­κής και με διά­θε­ση σεβα­σμού στο περι­βάλ­λον και στον εμβλη­μα­τι­κό χαρα­κτή­ρα της περιοχής.
  • Ε5. Νέα οργα­νω­μέ­νη φύτευ­ση στο ιδιό­τυ­πο υφι­στά­με­νο σιντρι­βά­νι «Σαλι­γκά­ρι».
  • Ε6. Δια­μόρ­φω­ση νέου πλα­τώ­μα­τος με καθι­στι­κά και τον απαι­τού­με­νο αστι­κό εξο­πλι­σμό σε χώρο νότια του Άλσους, παρα­πλεύ­ρως της κατα­σκευ­ής του «Σαλι­γκα­ριού», έτσι ώστε να γίνε­ται πλέ­ον σαφής η κατά­λη­ξη των δια­δρο­μών περι­ή­γη­σης στο συγκε­κρι­μέ­νο τμήμα. 

Προ­βλέ­πε­ται η αντι­κα­τά­στα­ση φθαρ­μέ­νων στοι­χεί­ων σε υφι­στά­με­νες πλα­κο­στρώ­σεις και σχε­δια­σμός με γνώ­μο­να την ομοιο­μορ­φία και την αισθη­τι­κή αρτιό­τη­τα στις περιο­χές που γειτ­νιά­ζουν με τα κτί­ρια του Χαρά­μα­τος και της Σκο­πευ­τι­κής στα οποία εγκα­θί­στα­νται οι νέες χρήσεις.

Επί­σης, λαμ­βά­νε­ται μέρι­μνα για απο­κα­τά­στα­ση φθαρ­μέ­νων στοι­χεί­ων αστι­κού εξο­πλι­σμού στα σημεία που απαι­τεί­ται, στο ίδιο ύφος, και με σεβα­σμό στην ομοιο­μορ­φία των επι­μέ­ρους ενο­τή­των, (φωτι­στι­κά σώμα­τα δια­δρο­μών περι­ή­γη­σης εντός του άλσους, υφι­στά­με­νες μικρές πλα­τεί­ες κ.α.). Στις περιο­χές που ανα­φέρ­θη­καν και μελε­τώ­νται ειδι­κά, σχε­διά­ζο­νται και προ­βλέ­πο­νται νέες τυπο­λο­γί­ες στοι­χεί­ων αστι­κού εξο­πλι­σμού που εξα­σφα­λί­ζουν την μορ­φο­λο­γι­κή ενό­τη­τα και εξυ­πη­ρε­τούν τις νέες λει­τουρ­γί­ες που εγκα­θί­στα­νται (όργα­να ενη­λί­κων, πάρ­κο σκύ­λων, καθι­στι­κά νέων πλα­τω­μά­των κ.α.).

Κατά την διάρ­κεια της μελέ­της υπήρ­ξε στε­νή συνερ­γα­σία με την Τεχνι­κή Υπη­ρε­σία του Δήμου έτσι ώστε να επι­τευ­χθεί η καλύ­τε­ρη δυνα­τή εφαρ­μο­γή του κτι­ριο­λο­γι­κού προ­γράμ­μα­τος και εξεύ­ρε­ση λύσε­ων στην διά­τα­ξη των χώρων έτσι ώστε να μπο­ρούν να γίνο­νται εύκο­λες μετα­βο­λές από τον χρή­στη ώστε να στε­γά­σουν τις δια­φο­ρε­τι­κές χρήσεις.

Στό­χος της μελέ­της είναι να εκφρά­σει με τρό­πο δυνα­μι­κό και εμβλη­μα­τι­κό τη σημα­σία των κτι­ρί­ων, να παρά­ξει μια λύση που θα συν­δέ­ε­ται με το περιε­χό­με­νο του λει­τουρ­γι­κού προ­γράμ­μα­τος των κτι­ρί­ων. Τα κτί­ρια μελε­τώ­νται σύμ­φω­να με τις νέες αντι­λή­ψεις του αρχι­τε­κτο­νι­κού σχε­δια­σμού για έργα ανά­λο­γων χρήσεων.

  • Η αρχι­τε­κτο­νι­κή μελέ­τη βασί­ζε­ται στην υφι­στά­με­νη προ­με­λέ­τη που εκπο­νή­θη­κε από την Τεχνι­κή Υπη­ρε­σία του Δήμου και στην πολ­λα­πλό­τη­τα των χρή­σε­ων και των απαι­τή­σε­ων που δημιουρ­γού­νται, ώστε να απα­ντά στα σύγ­χρο­να δεδο­μέ­να και τις ανά­γκες της επο­χής και της πόλης.
  • Τα υλι­κά που επι­λέ­γο­νται απο­δί­δουν ένα ύφος που εναρ­μο­νί­ζε­ται πλή­ρως με το περι­βάλ­λον. Κατα­λυ­τι­κό ρόλο σε αυτό έχει η κατά περιο­χές οργα­νω­μέ­νη φύτευση. 

Η μελέ­τη περι­λαμ­βά­νει απο­μά­κρυν­ση μεμο­νω­μέ­νων δέντρων που κρί­νε­ται απα­ραί­τη­τη, λόγω της εγγύ­τη­τας τους με σημα­ντι­κές ιδιαί­τε­ρης ιστο­ρι­κής σημα­σί­ας, υπάρ­χου­σες, αλλά και νέες κατα­σκευ­ές. Στό­χος της απο­μά­κρυν­σης είναι η σωστή θεμε­λί­ω­ση και κατα­σκευή των νέων έργων αλλά και η απο­φυ­γή και η απο­τρο­πή μελ­λο­ντι­κών κατα­στρο­φών, υπαρ­χό­ντων και νέων κατα­σκευών, σε περι­πτώ­σεις έντο­νων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων (ανε­μο­θλα­σί­ες, χιο­νο­θλα­σί­ες, ανε­μορ­ρι­ψί­ες, χιο­νορ­ρι­ψί­ες). Επί­σης σημα­ντι­κή κρί­νε­ται η απο­μά­κρυν­ση για την απο­φυ­γή πιθα­νής δημιουρ­γί­ας εστιών πυρ­κα­γιάς που θα βάλει σε κίν­δυ­νο τα ιστο­ρι­κά γει­το­νι­κά κτί­ρια, τους περί­οι­κους και τους επι­σκέ­πτες του Άλσους. Επι­πλέ­ον αρκε­τά από τα δέντρα αυτά είναι ασθε­νι­κά, καχε­κτι­κά λόγω στε­νής γειτ­νί­α­σης με υπάρ­χου­σες κατα­σκευ­ές ή και μετα­ξύ τους, επο­μέ­νως η μεί­ω­ση της πυκνό­τη­τάς τους κρί­νε­ται επιβεβλημένη.

  • Η απο­μά­κρυν­ση των δέντρων συνο­δεύ­ε­ται από την εγκε­κρι­μέ­νη από την ΥΔΟΜ οικο­δο­μι­κή άδεια και την αντί­στοι­χη έγκρι­ση του δασαρ­χεί­ου. Έχει επί­σης εγκρι­θεί από το Δημο­τι­κό Συμ­βού­λιο Καισαριανής.
  • Ενι­σχύ­ε­ται η φύτευ­ση σε επι­λεγ­μέ­να σημεία κενά βλά­στη­σης, κατάλ­λη­λων ειδών αει­θα­λών και φυλ­λο­βό­λων δέντρων, για την ενί­σχυ­ση της ενιαί­ας εικό­νας του περι­βάλ­λο­ντος χώρου του και την περι­βαλ­λο­ντι­κή αντι­στάθ­μι­ση των δέντρων που θα απο­μα­κρυν­θούν. Τα νέα δέντρα και η θέση τους, προ­τεί­νο­νται με βάση κυρί­ως βιο­κλι­μα­τι­κά, λει­τουρ­γι­κά, αισθη­τι­κά και τεχνι­κο­οι­κο­νο­μι­κά κρι­τή­ρια. Τα είδη που χρη­σι­μο­ποιού­νται, ανή­κουν στα ιθα­γε­νή είδη ή είναι εξαι­ρε­τι­κά προ­σαρ­μο­σμέ­να στις συν­θή­κες αυτές.
  • Τέλος, δίνε­ται βαρύ­τη­τα σε ζητή­μα­τα που αφο­ρούν την ενο­ποί­η­ση του πάρ­κου με τον αστι­κό ιστό και τις γει­το­νιές που το περι­βάλ­λουν. Επι­λέ­γε­ται να τοπο­θε­τη­θούν ενη­με­ρω­τι­κές πινα­κί­δες στις εισό­δους, και σε άλλα κρί­σι­μα σημεία του Πάρ­κου, με πλη­ρο­φο­ρια­κό υλι­κό ιστο­ρι­κού περιε­χο­μέ­νου αλλά και πλη­ρο­φο­ρί­ες γεω­γρα­φι­κού εντο­πι­σμού. Παράλ­λη­λα οργα­νώ­νο­νται και ανα­σχε­διά­ζο­νται οι υφι­στά­με­νοι χώροι στάθ­μευ­σης, έτσι ώστε να ενι­σχυ­θεί η επι­σκε­ψι­μό­τη­τα στο πάρ­κο και να απο­δώ­σουν τα μέγι­στα οι νέες χρή­σεις που εντάσ­σο­νται στο κτι­ρια­κό απόθεμα.

Ακολουθήστε το Ατέχνως σε
Google News, Facebook _ Twitter

 

 

 

 

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο