Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Να, αποφάσεις μάλαμα για τις συντάξεις!

Γρά­φει ο Γιώρ­γος Μου­σγάς //

Το ΣτΕ τάχτη­κε υπέρ του επα­νυ­πο­λο­γι­σμού και της περι­κο­πής των συντά­ξε­ων του ψαλι­δο­χέ­ρη υπουρ­γού Εργα­σί­ας Γιώρ­γου Κατρού­γκα­λου. Το 2017 και το Ευρω­παϊ­κό Δικα­στή­ριο είχε απο­φαν­θεί ότι οι μειώ­σεις των συντά­ξε­ων «δικαιο­λο­γεί­ται από σκο­πούς γενι­κού συμ­φέ­ρο­ντος που επι­διώ­κει η Ένωση»

Υπέρ του επα­νυ­πο­λο­γι­σμού και της περι­κο­πής της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς στις συντά­ξεις ψήφι­σε το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ) το βρά­δυ της 11.5.2018, απορ­ρί­πτο­ντας τις προ­σφυ­γές των οργα­νώ­σε­ων των συντα­ξιού­χων που ζητού­σαν να κηρυ­χτεί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός ο νόμος λαι­μη­τό­μος 4387/2016 του ψαλι­δο­χέ­ρη υπουρ­γού Εργα­σί­ας Γιώρ­γου Κατρούγκαλου.

Το Ανώ­τα­το Ακυ­ρω­τι­κό Δικα­στή­ριο (Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ), σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες που δημο­σιο­ποί­η­σε η Ένω­ση για την υπε­ρά­σπι­ση της Εργα­σί­ας και του Κοι­νω­νι­κού Κρά­τους (ΕΝΥΠΕΚ), με ορια­κή πλειο­ψη­φία μίας (1) μόνο ψήφου (αφού 13 δικα­στές ψήφι­σαν υπέρ της συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας των περι­κο­πών και 12 δικα­στές υπέρ της αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τάς τους) απέρ­ρι­ψε τις προ­σφυ­γές των Συν­δι­κα­λι­στι­κών Οργα­νώ­σε­ων των συντα­ξιού­χων που ζητού­σαν να κηρυ­χθεί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός ο επα­νυ­πο­λο­γι­σμός των συντά­ξε­ων και η περι­κο­πή της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς στις κατα­βαλ­λό­με­νες συντά­ξεις τους που είχαν επι­βλη­θεί με τον ν. 4387/2016 («Νόμος Κατρού­γκα­λου»). Με την από­φα­ση αυτή, όπως σημειώ­νει η ΕΝΥΠΕΚ, αλλά­ζει με την από­φα­σή του αυτή όλα τα δεδο­μέ­να ανα­φο­ρι­κά με την προ­ο­πτι­κή των περι­κο­πών των συντά­ξε­ων όπως έχουν προ­νο­μο­θε­τη­θεί από τη σημε­ρι­νή κυβέρ­νη­ση για να ισχύ­σουν από 1–1‑2019.

Με την από­φα­ση αυτή εξα­τμί­ζο­νται οι ψευ­δαι­σθή­σεις εκεί­νων που είχαν ανα­γά­γει σε πρώ­τι­στη επι­λο­γή τις προ­σφυ­γές στα δικα­στή­ρια για την επί­λυ­ση μέγι­στων συντα­ξιο­δο­τι­κών θεμά­των. Αλλά κι όταν υπήρ­ξαν απο­φά­σεις των δικα­στη­ρί­ων με θετι­κό περιε­χό­με­νο για συντα­ξιο­δο­τι­κά ζητή­μα­τα, χρειά­στη­κε πολι­τι­κή από­φα­ση της κυβέρ­νη­σης –μάλι­στα σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις απαι­τεί­ται και η έγκρι­ση των δανει­στών- για να υπολοιποιηθεί.

Αυτή η πλευ­ρά είναι ξεκά­θα­ρη για τις οργα­νώ­σεις των συντα­ξιού­χων που δρούν στα πλαί­σια της Συντο­νι­στι­κής Επι­τρο­πής Αγώ­να των Συνερ­γα­ζό­με­νων Συντα­ξιου­χι­κών Οργα­νώ­σε­ων ΙΚΑ, Δημο­σί­ου, ΟΑΕΕ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ, ΝΑΤ, ΠΟΣΕ-ΟΑΕΕ και Πανελ­λή­νιου Συλ­λό­γου Συντα­ξιού­χων και αυτή την περί­ο­δο βρί­σκο­νται σε αδιά­κο­πο αγώ­να για να μην εφαρ­μο­στεί ο επα­νυ­πο­λο­γι­σμός και να μην ισχύ­σουν οι περι­κο­πές στην προ­σω­πι­κή δια­φο­ρά των συντάξεων.

Απ’ τις 20 Απρί­λη 2018 μέχρι σήμε­ρα έχουν οργα­νω­θεί 15 μεγά­λες συγκε­ντώ­σεις στην Αθή­να και στην Επαρ­χία και μέχρι τις 25 Μάη 2018 έχουν προ­γραμ­μα­τι­στεί άλλες έξι συγκε­ντρώ­σεις στην πρω­τεύ­ου­σα και την περι­φέ­ρεια. Δηλα­δή μέσα σε 36 μέρες θα γίνουν 21 κινη­το­ποι­ή­σεις. Μ’ άλλα λόγια, αν εξαι­ρε­θούν τα πέντε Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κα, σχε­δόν κάθε εργά­σι­μη μέρα οι συντα­ξιού­χοι ήταν στους δρό­μους κάποιας πόλης της Ελλά­δας ή ακου­γό­ταν ο αντί­λα­λος των συν­θη­μά­των τους: «Όλα τα ταμεία τα χτί­σαν οι γενιές μας κλη­ρο­νο­μιά να μεί­νου­νε στις οικο­γέ­νειές μας» και «Εμπρός λαέ ξεση­κω­μός στα μέτρα της κυβέρ­νη­σης κανείς συμβιβασμός».

Το «Ευρωπαϊκό κεκτημένο»

Η από­φα­ση του ΣτΕ δια­περ­νά­ται το λεγό­με­νο «Ευρω­παϊ­κό Κεκτη­μέ­νο των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των», όπως απο­τυ­πώ­θη­κε απ’ το Γενι­κό Δικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ένω­σης (ΓΕΔΑ).
Έλλη­νες συντα­ξιού­χοι που δού­λε­ψαν στον ΟΤΕ προ­σέ­φυ­γαν σε αυτό το δικα­στή­ριο καταγ­γέ­λο­ντας ότι «από το 2010 έως και το 2014, και κατ’ εφαρ­μο­γή μέτρων δημο­σιο­νο­μι­κής και μακρο­οι­κο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής που επι­βλή­θη­καν στην Ελλά­δα με σει­ρά απο­φά­σε­ων του Συμ­βου­λί­ου της Ε.Ε., οι συντά­ξεις γήρα­τος υπέ­στη­σαν δρα­μα­τι­κές περι­κο­πές και μειώ­σεις που έφθα­σαν σε συνο­λι­κή μεί­ω­ση που υπερ­βαί­νει το 40% επί του συνο­λι­κού των απο­δο­χών, καθώς μόνο οι επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις έχουν μειω­θεί κατά 70%)».

Στις 3 Απρί­λη 2017 –εννιά, δηλα­δή, μέρες μετά την επε­τεια­κή Σύνο­δο στη Ρώμη στις 25 Μάρ­τη 2017, των 27 αρχη­γών κρα­τών της ΕΕ για τα 60 χρό­νια απ’ την υπο­γρα­φή της θεμε­λια­κής, για την ΕΕ,  Συν­θή­κης της Ρώμης–  το Ευρω­παϊ­κό Δικα­στή­ριο απο­φάν­θη­κε ότι αυτή η από­φα­ση «δικαιο­λο­γεί­ται από σκο­πούς γενι­κού συμ­φέ­ρο­ντος που επι­διώ­κει η Ένω­ση» και ότι «λαμ­βα­νο­μέ­νων υπ’ όψιν των σκο­πών αυτών και του άμε­σου κιν­δύ­νου για τη φερεγ­γυό­τη­τα της Ελλά­δας τα μέτρα δεν μπο­ρούν να θεω­ρη­θούν αδι­καιο­λό­γη­τοι περιο­ρι­σμοί των δικαιω­μά­των που επι­κα­λού­νται οι ενάγοντες» (!)

suntaxiouxoi

Δικαιο­λο­γη­μέ­νη δηλα­δή η βαρ­βα­ρό­τη­τα (!) σε βάρος των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των αρκεί αυτή να υπη­ρε­τεί τις «τέσ­σε­ρις ελευ­θε­ρί­ες» της συν­θή­κης του Μάα­στριχτ: Της ελευ­θε­ρί­ας στην κίνη­ση των κεφα­λαί­ων, εμπο­ρευ­μά­των, υπη­ρε­σιών και εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Μ’ άλλα λόγια: Να πλη­ρώ­νεις μια ζωή, όπως ακρι­βώς ορί­ζουν κάθε φορά οι νόμοι τους, για να ΄χεις απο­κού­μπι στα γερά­μα­τα, και να έρχε­ται η κάθε κυβέρ­νη­ση, όταν πρό­κει­ται να πλη­ρώ­σει τη δόση στους δανει­στές για χρέη που δεν αφο­ρούν το λαό, να βγά­ζει και μια λωρί­δα απ’ το τομά­ρι των συντα­ξιού­χων, των εργα­ζο­μέ­νων, των φτω­χών αγρο­τών και των αυτοαπασχολούμενων.

Αυτή η βαρ­βα­ρό­τη­τα, με τη βού­λα της ελλη­νι­κής ή της ευρω­παϊ­κής δικαιο­σύ­νης, δεν πρό­κει­ται να νομι­μο­ποι­η­θεί στη συνεί­δη­ση των Ελλή­νων συντα­ξιού­χων που σήκω­σαν συλ­λο­γι­κά το μπόι τους απ’ το 1994, που συγκρό­τη­σαν την πρώ­τη Συντο­νι­στι­κή Επι­τρο­πή Αγώ­να. Πρώ­τη κατά­κτη­ση εκεί­νων των αγώ­νων ήταν το 1996 το ΕΚΑΣ, το οποίο καταρ­γεί ορι­στι­κά η «για πρώ­τη φορά κυβέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς», παρό­τι ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας δήλω­νε το 2015 απ’ το βήμα της Βου­λής ότι δεν μπο­ρεί να φαντα­στεί βου­λευ­τή να ψηφί­ζει την κατάρ­γη­σή του!
Το αγω­νι­στι­κό κίνη­μα των συντα­ξιού­χων δεν παρα­γρά­φει κανέ­να απ’ τα δικαιώ­μα­τα που αφαι­ρέ­θη­καν. Το επό­με­νο ραντε­βού είναι η Πανατ­τι­κή συγκέ­ντρω­ση στις 15 Μάη 2018 στην πλα­τεία Εθνι­κής Αντί­στα­σης, ώρα 10 π.μ., με πορεία, στη συνέ­χεια, πρός το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών. Ταυ­τό­χρο­να υπάρ­χει η προ­ε­τοι­μα­σία για τη μεγά­λη δια­μαρ­τυ­ρία στις 19 Ιού­νη 2018 στην Αθήνα.
Εκεί! Στο «ιερό πεζο­δρό­μιο» κρί­νε­ται, άλλω­στε, και το δίκιο του αγώνα.

___________________________________________________________________________________________

Γιώργος Μουσγάς — Δημοσιογράφος Γενήθηκε στο χωριό Ρετσιανά Άρτας το 1958. Τελείωσε το εξατάξιο Α’ Γυμνάσιο Αρρένων Άρτας. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Σπουδών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Για 28 χρόνια κάλυψε το υγειονομικό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» του οποίου υπήρξε –όπως και στον «Οδηγητή»- μέλος της Συντακτικής Επιτροπής. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών. Το 2005 βραβεύτηκε απ΄ το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασ. Μπότση με το «Βραβείο Ανθρωπιστικού Ρεπορτάζ», για τον τρόπο παρουσίασης των θεμάτων Υγείας και Πρόνοιας από τις σελίδες του «Ριζοσπάστη».
Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο