Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

55 χρόνια από το απριλιανό πραξικόπημα: Ανακοίνωση μελών του ΔΣ του ΣΦΕΑ 1967–1974

«Το πρα­ξι­κό­πη­μα της 21ης Απρι­λί­ου 1967 και η 7ετία που ακο­λού­θη­σε, απο­τε­λούν μέρος της πρό­σφα­της ιστο­ρί­ας της χώρας, που ο λαός πρέ­πει να μελε­τά και να αντλεί διδάγ­μα­τα» τονί­ζουν τα μέλη του ΔΣ του Συλ­λό­γου Φυλα­κι­σθέ­ντων — Εξο­ρι­σθέ­ντων Αντι­στα­σια­κών (ΣΦΕΑ) 1967–1974, Στέρ­γιος Βασι­λεί­ου, Γιάν­νης Κατσα­ρός, Ντί­να Κού­κου, Σταύ­ρος Σκουρ­τό­που­λος, Θεό­δω­ρος Τζιαν­τζής, Νίκος Τρια­ντα­φύλ­λου, Νίκος Τσιώ­κος, Όλγα Τσο­λα­κί­δου, Σπύ­ρος Χαλβατζής.

Σε ανα­κοί­νω­σή τους σημειώνουν:

«Το πρα­ξι­κό­πη­μα δεν ήταν έργο μερι­κών “επί­ορ­κων αξιω­μα­τι­κών”, όπως οι ανα­θε­ω­ρη­τές της ιστο­ρί­ας υπο­στη­ρί­ζουν. Ήταν επι­λο­γή της άρχου­σας τάξης της χώρας και είχε την υπο­στή­ρι­ξη των ΗΠΑ.

Εκκο­λά­φτη­κε στους κόλ­πους του αστι­κού πολι­τι­κού συστή­μα­τος που οικο­δο­μή­θη­κε στη χώρα μας μετά τη λήξη του εμφύ­λιου πολέ­μου, με σημαία τον αντι­κομ­μου­νι­σμό. Ήταν απο­τέ­λε­σμα της κρί­σης του αστι­κού πολι­τι­κού συστή­μα­τος και επι­βλή­θη­κε για να το βγά­λει από αυτή, για την εξα­σφά­λι­ση στα­θε­ρών συν­θη­κών για την κερ­δο­φο­ρία του κεφα­λαί­ου. Επι­βλή­θη­κε για να αντι­με­τω­πι­στεί το Κυπρια­κό, προς όφε­λος των ιμπε­ρια­λι­στών, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Η επτά­χρο­νη στρα­τιω­τι­κή δικτα­το­ρία της 21ης Απρι­λί­ου του 1967, εδραιώ­θη­κε στη­ρι­ζό­με­νη στη ωμή βία, τις διώ­ξεις, συλ­λή­ψεις, εκτο­πί­σεις και φυλα­κί­σεις των πολι­τι­κών αντι­πά­λων της, κύρια των κομ­μου­νι­στών. Επέ­βα­λε την απα­γό­ρευ­ση λει­τουρ­γί­ας των πολι­τι­κών κομ­μά­των και οργα­νώ­σε­ων της νεο­λαί­ας, τη διά­λυ­ση των συν­δι­κα­λι­στι­κών και μαζι­κών ενώ­σε­ων και φορέ­ων, την απα­γό­ρευ­ση των συνα­θροί­σε­ων και κινη­το­ποι­ή­σε­ων, τη λογο­κρι­σία κ.α. χωρίς ωστό­σο να απο­κτή­σει λαϊ­κό έρει­σμα, ούτε να απο­τρέ­ψει την αντί­στα­ση του λαού και της νεολαίας.

Στις 23 Ιού­λη του 1974 η Χού­ντα κάτω από το βάρος της προ­δο­σί­ας της Κύπρου, την απο­μό­νω­ση στην οποία είχε περιέλ­θει και την πίε­ση του αντι­δι­κτα­το­ρι­κού κινή­μα­τος, με κορυ­φαία στιγ­μή την εξέ­γερ­ση του Νοέμ­βρη του 1973, κατέρ­ρευ­σε, παρα­δί­νο­ντας την εξου­σία στους αστούς πολι­τι­κούς, μετά τη συμ­φω­νία ανά­με­σα στη Χού­ντα, τον αστι­κό πολι­τι­κό κόσμο και τους Αμερικάνους.

Στα χρό­νια της “μετα­πο­λί­τευ­σης” ο λαός μας με την πάλη του πέτυ­χε ορι­σμέ­νες κατα­κτή­σεις σε θεσμι­κό και οικο­νο­μι­κό επί­πε­δο. Η αντί­θε­ση όμως ανά­με­σα στην εργα­σία και το κεφά­λαιο, παρα­μέ­νει καθο­ρι­στι­κή και στα χρό­νια της ανά­πτυ­ξης, αλλά και στις συν­θή­κες γενι­κευ­μέ­νης κρί­σης, για το ξεπέ­ρα­σμα της οποί­ας ψηφί­στη­καν τρία μνη­μό­νια από τις κυβερ­νή­σεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που οδή­γη­σαν στη φτω­χο­ποί­η­ση των εργα­ζο­μέ­νων και των μικρών και μεσαί­ων επαγγελματιών.

Η παν­δη­μία που μαστί­ζει την Ελλά­δα για πάνω από δυο χρό­νια, και η άρνη­ση του κρά­τους να πάρει ουσια­στι­κά μέτρα για την προ­στα­σία της υγεί­ας και της ζωής των πολι­τών, έχουν δημιουρ­γή­σει για τους εργα­ζό­με­νους και τη νεο­λαία, αφό­ρη­τες συν­θή­κες διαβίωσης,

Σ’ αυτές τις συν­θή­κες, της γενι­κής απα­γό­ρευ­σης (Lookdown) προ­ω­θή­θη­καν νέα αντερ­γα­τι­κά μέτρα, για να δια­σφα­λί­σουν την κερ­δο­φο­ρία των μεγά­λων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομί­λων καθώς και καπι­τα­λι­στι­κές ανα­διαρ­θρώ­σεις για την αντι­με­τώ­πι­ση της νέας κρί­σης που επι­τά­χυ­νε ο κορο­νο­ϊ­ός. Η επί­θε­ση που δέχο­νται οι εργα­ζό­με­νοι και η νεο­λαία, από την κυβέρ­νη­ση της Ν.Δ. και την εργο­δο­σία, με την εφαρ­μο­γή σκλη­ρής αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής, είναι γενι­κευ­μέ­νη, καθώς και η κατα­στο­λή, που πάει χέρι-χέρι με την αντι­λαϊ­κή πολιτική.

Μέσα στην περί­ο­δο της παν­δη­μί­ας, τα γερά­κια του ΝΑΤΟ αξιο­ποί­η­σαν την κατά­στα­ση για την προ­ώ­θη­ση των ιμπε­ρια­λι­στι­κών τους σχε­δί­ων. Οι εξε­λί­ξεις στο Αιγαίο και την Ανα­το­λι­κή Μεσό­γειο, με την επι­θε­τι­κό­τη­τα της Τουρ­κί­ας, στα πλαί­σια των αντα­γω­νι­σμών της άρχου­σας τάξης της Ελλά­δας με αυτήν της Τουρ­κί­ας και τα παζά­ρια που γίνο­νται υπό τη σκέ­πη των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, τίπο­τα καλό δεν προ­οιω­νί­ζουν για τους λαούς της περιο­χής. Η επέ­κτα­ση του ΝΑΤΟ στην Ανα­το­λι­κή Ευρώ­πη δημιούρ­γη­σε ασφυ­κτι­κό πλαί­σιο στη Ρωσία.

Απο­τέ­λε­σμα της όξυν­σης των Ιμπε­ρια­λι­στι­κών αντα­γω­νι­σμών, μετα­ξύ ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και ΡΩΣΙΑΣ, είναι και η εισβο­λή της Ρωσί­ας στην Ουκρανία.

Δυο μήνες μετά την εισβο­λή της Ρωσί­ας στην Ουκρα­νία, οι θάνα­τοι νέων ανθρώ­πων, οι κατα­στρο­φές υπο­δο­μών, και η προ­σφυ­γιά, συνε­χί­ζο­νται. Η συμ­με­το­χή της χώρας μας, στα πλαί­σια των δεσμεύ­σε­ών της με τους συμ­μά­χους της, ΗΠΑ,ΝΑΤΟ, ΕΕ, με την αξιο­ποί­η­ση του λιμα­νιού της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης και των άλλων Αμε­ρι­κα­νο­ΝΑ­ΤΟϊ­κών βάσε­ων, και την απο­στο­λή πολε­μι­κού υλι­κού, έχουν μετα­τρέ­ψει τη χώρα μας σε ορμη­τή­ριο του ΝΑΤΟ και βάζουν τη χώρα και το λαό μας στο στό­χα­στρο αντιποίνων.

Η ακρί­βεια, ως απο­τέ­λε­σμα της νέας οικο­νο­μι­κής κρί­σης και που οξύν­θη­κε λόγω των νέων συν­θη­κών που δημιούρ­γη­σε ο πόλε­μος στην Ουκρα­νία, έχει φέρει τα λαϊ­κά νοι­κο­κυ­ριά σε απόγνωση.

Σήμε­ρα, ανα­δει­κνύ­ε­ται η ανα­γκαιό­τη­τα για ένα ισχυ­ρό, ταξι­κά προ­σα­να­το­λι­σμέ­νο και πολι­τι­κο­ποι­η­μέ­νο κίνη­μα, ικα­νό να ανα­με­τρη­θεί με την βάρ­βα­ρη αντι­λαϊ­κή πολι­τι­κή, να επι­βάλ­λει λύσεις προς όφε­λος του λαού και της νεολαίας.

55 χρό­νια μετά το πρα­ξι­κό­πη­μα της 21ηςΑπρι­λί­ου του 1967 ο λαός μας συνε­χί­ζει να αγωνίζεται:

Για για την ικα­νο­ποί­η­ση όλων των δικαιω­μά­των του, για καλ­λί­τε­ρες συν­θή­κες διαβίωσης.

Για ουσια­στι­κά μέτρα προ­στα­σί­ας της υγεί­ας του.

Ενά­ντια στη βία του κεφα­λαί­ου και του πολι­τι­κού του προσωπικού.

Για να καταρ­γη­θούν οι νόμοι για τις δια­δη­λώ­σεις και την αστυ­νο­μία στα Πανεπιστήμια.

Για απο­δέ­σμευ­ση από τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς, ΝΑΤΟ-ΕΕ.

Για καμιά συμ­με­το­χή ελλη­νι­κών στρα­τευ­μά­των έξω από τα σύνορα.

Για να κλεί­σουν όλες οι Αμε­ρι­κα­νο­ΝΑ­ΤΟϊ­κές βάσεις στην Ελλάδα.

Λέμε ΟΧΙ στον Ιμπε­ρια­λι­στι­κό Πόλε­μο. Καμιά εμπλο­κή της χώρας μας σε αυτόν.

Σ’ αυτούς τους αγώ­νες του λαού και της νεο­λαί­ας, εμείς οι φυλα­κι­σθέ­ντες και εξο­ρι­σθέ­ντες αντι­στα­σια­κοί συμ­με­τέ­χου­με με όλες μας τις δυνά­μεις. Από την μακρό­χρο­νη πεί­ρα μας γνω­ρί­ζου­με πως οι αγώ­νες δεν είναι μάταιοι, δεν είναι χαμέ­νοι. Χαμέ­νοι είναι μόνο οι αγώ­νες που δεν δίνο­νται, κάτω από το φόβο, τον εφη­συ­χα­σμό, την ηττο­πά­θεια, το συμβιβασμό.

55 Χρό­νια μετά το πρα­ξι­κό­πη­μα της 21ης Απρι­λί­ου του 1967, ο αγώ­νας ενά­ντια στον ιμπε­ρια­λι­στι­κό πόλε­μο, ο αγώ­νας για δημο­κρα­τι­κές ελευ­θε­ρί­ες και δικαιώ­μα­τα, για χει­ρα­φέ­τη­ση των εργα­ζο­μέ­νων και την ικα­νο­ποί­η­ση των σύγ­χρο­νων ανα­γκών τους, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!».

Ν. Μπε­λο­γιάν­νης Ν. Πλου­μπί­δης – Στο σπί­τι των ηρώων

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο