Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ

κείμενο Σπύρος Ιωαννάτος //

Κολλητήρι: Μπαμπάκο, τι είναι κολο-ιός;

Καραγκιόζης: Κορωνοϊός Κολλητήρη!

Κολλητήρι: Κωλό-ιός μπαμπάκο! Έτσι τον λέει ο παππούς. Βρίζει και φωνάζει ¨θα μας ξεκάνει αυτός, ο κωλό –ιός! Για να μας «φάνε» τη σύνταξη…¨

Καραγκιόζης: Κορωνοϊός λέγεται Κολλητήρη και είναι ένα επικίνδυνο μικρόβιο, που το «κολλάει» εύκολα ο «ένας» στον «άλλο»… Γι’ αυτό άλλωστε έκλεισαν και τα σχολεία, για να μη κολλήσετε τους παππούδες και τις γιαγιάδες σας.

Κολλητήρι: Τι μου λες! Δηλαδή εγώ είμαι ο επικίνδυνος; Η γιαγιά δηλαδή, δεν θα κολλούσε, από τη θεία τη Νίτσα, τη γειτόνισσα της, την κα Κούλα και τις υπόλοιπες που μαζευόντουσαν κάθε λίγο και λιγάκι στην Εκκλησία; Ούτε ο παππούς που έτρεχε στο καφενείο για να παίξει πρέφα κάθε μέρα;

Καραγκιόζης: …(σιωπή).

Κολλητήρι: Εγώ δεν είμαι ΑΡΡΩΣΤΟΣ!!! Ούτε ασπιρίνη δε παίρνω! Ο παππούς και η γιαγιά «κατεβάζουν» μια χούφτα χάπια, ο καθένας! Ένα για τη πίεση, ένα για τη χοληστερίνη, ένα για τα αρθριτικά, άλλο για το προστάτη και ένα μπλε ο παππούς, που δε μου λέει τι «κάνει»!

Καραγκιόζης: Τα παιδιά «κουβαλάνε» περισσότερα μικρόβια – κορωνοϊούς , λένε οι γιατροί! Γι ‘αυτό δε σ’αφήνω να πας στο παππού…

Κολλητήρι:Γιατί; Αφού δε βήχω, ούτε έχω προστάτη… Άσε που κάνω μπάνιο κάθε πρώτη και δεκαπέντε! Καλά, αφού δε μ΄ αφήνεις να πάω στο παππού και στη γιαγιά θα βγω να παίξω με το Κωστάκη.

Καραγκιόζης: Να κάτσεις στα «αυγά σου»! Δε κάνει να βγεις έξω γιατί, μπορεί να κολλήσετε ο ένας τον άλλο…

Κολλητήρι: Και τι θα κάνω στο σπίτι;

Καραγκιόζης:  Άνοιξε κα’ να βιβλίο… σε λίγο θα κάνετε μαθήματα μέσω internet, είπε η υπουργός παιδείας…

Κολλητήρι: Μπαμπάκο, τα μακαρόνια, που τρώμε δυο βδομάδες τώρα, σε «βάρεσαν» στο κεφάλι! Αφού δεν έχουμε ούτε τηλέφωνο… internet θα έχουμε;

Καραγκιόζης: Διάβασε ό,τι μπορείς… στην ανάγκη «λύσε» κα ‘να σταυρόλεξο!

Κολλητήρι: Μπαμπάκο!

Καραγκιόζης: Τι είναι πάλι ρε Κολλητήρη; Δε βλέπεις ότι σκέφτομαι…

Κολλητήρι: Τι σκέφτεσαι;

Καραγκιόζης: Τα μακαρόνια! Να βράσω το ν6 ή το ν10;

Κολλητήρι: Μπαμπάκο… Αυτός ο κύριος στη τηλεόραση λέει, να μη πηγαίνουμε στα νοσοκομεία όταν είμαστε άρρωστοι, αλλά να καθόμαστε σπίτια μας… και να επικοινωνούμε με τον οικογενειακό γιατρό μας. Έχουμε κανένα γιατρό στην οικογένεια μας;

Καραγκιόζης: Στα Νοσοκομεία πάνε τα σοβαρά περιστατικά, τώρα αν βαρυστομαχιάσεις απ’ τη μακαρονάδα θα κλείσουμε ραντεβού σε γιατρό στο Νοσοκομείο γιατί φράγκα για έξω (γιατρό) δεν υπάρχουν! Αν είναι κάτι πιο σοβαρό θα σε «κάνω» Εγώ καλά»!

Κολλητήρι:Άσε καλύτερα! Την τελευταία φορά που πονούσε το δόντι μου, μας έκλεισαν ραντεβού τρεις μήνες μετά… και συ ήθελες να το «παίξεις» οδοντίατρος και μου έβγαλες λάθος δόντι! Άσε που ο παππούς… θυμάσαι; Έκλεισε ραντεβού για εγχείρηση καταρράκτη στο δεξί μάτι και όταν πήγε πέντε μήνες μετά, του κάναν και στα δύο…

Καραγκιόζης: Αφού δεν φτάνουν οι γιατροί, ούτε τα νοσοκομεία!

Κολλητήρι: Αφού δε φτάνουν, τότε γιατί αυτός ο κύριος που βγαίνει και φωνάζει στη τηλεόραση, είναι… και υπουργός, έλεγε ότι θα έκλεινε τα νοσοκομεία και θα έδιωχνε τους γιατρούς; Αυτός δε θα κάνει εγχείρηση προστάτη; Ούτε κολονοσκόπηση, όπως ο θείος Ανέστης;

Καραγκιόζης: «Αυτοί» Κολλητήρη, αν βήξουν, κλάσουν ή βαρυστομαχιάσουν από την αστακομακαρονάδα πάνε στο Κολωνάκι…

Κολλητήρι: Για καφέ;

Καραγκιόζης: Όχι ρε «σπίρτο»! Σε γιατρούς πάνε… Κάτι καθηγητάδες, που θέλουν 100 ευρώπουλα αν τους ρωτήσεις όρθιος, 150 αν κάτσεις στη καρέκλα και 200 ευρώπουλα αν σε ξαπλώσουν για εξέταση…

Κολλητήρι: Τόσα πολλάααα; Θα γίνω και γω καθηγητής! Αλλά δε θα φύγω από δω …γιατί πώς θα παίζω τότε με τον Κωστάκη…

Καραγκιόζης: …(σιωπή). Ρε «σκράπα», εδώ κοντεύεις να πάρεις σύνταξη από το δημοτικό… γιατρός θέλεις να γίνεις;

Κολλητήρι: Μπαμπάκο;

Καραγκιόζης: Άντε πάλι! Τι θέλεις;

Κολλητήρι: Δηλαδή αυτός ο κύριος υπουργός, που φωνάζει στα κανάλια σα να τον τσιμπάει αλογόμυγα, που ήθελε να κλείσει τα νοσοκομεία και να διώξει τους γιατρούς, πού πουλάει και βιβλία… θέλει το καλό μας;

Καραγκιόζης: Έτσι λέει…

Κολλητήρι: Τότε γιατί τα νοσοκομεία μας δεν έχουν γιατρούς , δεν έχουν μηχανήματα, δεν έχουν ασθενοφόρα, δεν έχουν …
Καραγκιόζης: Αμάν πια μ’ έπρηξες… Κοστίζουν πολύ και δεν κάνουν καλή δουλειά…

Κολλητήρι: Γιατί ρε μπαμπάκο;

Καραγκιόζης: Γιατί όταν μπαίνεις «μέσα» συνήθως γίνεσαι καλά…

Κολλητήρι: Και είναι κακό αυτό;

Καραγκιόζης: Ναι ρε «τενεκέ»! Γιατί δεν γίνεται, τη μία να σε πηγαίνουν ξάπλα στο Datsun και σε δύο μέρες να βγαίνεις όρθιος… δεν είναι σωστό!

Κολλητήρι: …(σιωπή). Δίκιο έχεις γιατί μετά το ξάπλα είναι το καθιστός … αυτή είναι η σωστή σειρά…

Καραγκιόζης: Ρε στουρνάρι! Μετά το ξάπλα είναι το τέζα… Δε μπορεί «κύριος», να περνάς τη πόρτα του νοσοκομείου ξάπλα, να πίνεις, να τρως, να χαλβαδιάζεις τις νοσοκόμες και μετά να φεύγεις όμορφος και ωραίος, σα να μην έγινε τίποτα… και να «τρέχει» η σύνταξη κάθε 20 του μηνός… Είσαι φύρα «κύριος»! Δεν είναι σωστό.!

Κολλητήρι: Μπαμπάκο, πρέπει να γίνεις υπουργός… Μου θυμίζεις τον άλλο κύριο, που κάθε φορά που βγαίνει στο «γυαλί», λέει με ότι ζούμε πολύ και πρέπει να δουλεύουμε ως τα 67 και βάλε…

Καραγκιόζης: «Σπίρτο» αναμμένο είσαι ρε «μπαγάσα»! Δευτέρα θα «βγαίνει» η σύνταξη και Σάββατο θα τη «τρως» παρέα με τον Αγ. Πέτρο…

Κολλητήρι: Άρα τώρα με το κορονοϊό θα κάνουμε οικονομία… Θεού θέλοντος…

Καραγκιόζης: Αυτοί θα κάνουν οικονομία!!! Εμείς «αιμορραγία»…

Κολλητήρι: Μπαμπάκο… Κατάλαβα!!! Γι ΄ αυτό στο σχολείο λείπουν οι δάσκαλοι, στα νοσοκομεία οι γιατροί, τα ασθενοφόρα, στο δρόμο οι σκουπιδιάρες και οι οδοκαθαριστές, στο δήμο οι υπάλληλοι… Γι ΄ αυτό μου λένε διάβασε σήμερα και πάρε βιβλία «αύριο», γι ΄ αυτό λέω πονάω σήμερα και μου λένε έλα μετά από ένα μήνα, γι ΄ αυτό τρώμε κάθε μέρα «μακαρονάδα»! «Κάνουμε» οικονομία για τους «άλλους»…

Καραγκιόζης: Μπράβο Κολλητήρη μου! Έπιασαν τόπο τα πέντε χρόνια στο νηπιαγωγείο και τα δέκα στο δημοτικό… Αν συνεχίσεις έτσι μπορεί να «βγεις» στη σύνταξη πριν το στρατό!

Σημ: Μια «χιουμοριστική» προσέγγιση, με προβληματισμούς και παραδοχές που ελπίζω να μη λησμονηθούν, όταν λήξει το «κακό»…