• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Το τείχος του Βερολίνου

Γράφει ο Ηρακλής Κακαβάνης //

Το τείχος του Βερολίνου κτίστηκε αστραπιαία τις πρωινές ώρες της 13ης του Αυγούστου 1961. Περίεργη η αίσθηση όταν κινείσαι στην πόλη και αντιλαμβάνεσαι ότι το ένα σου πόδι είναι στο δυτικό και το άλλο στο ανατολικό Βερολίνο. Μια αυλή που χωρίζεται στα δύο. Ενας δρόμος που χωρίζει δύο διαφορετικούς κόσμους. Δε μου άρεσε. Δε θελω ένα κόσμο που θα χωρίζεται από τείχη.

Ένα ερώτημα ερχόταν. Γιατί; Επρεπε να γίνει; Σκέφτομαι όσα έχω ακούσει και διαβάσει. Κάνω έναν απολογισμό όσων έγιναν μετά την πτώση του τείχους. Κατά καιρούς με αφορμή το τείχος επιχειρείται μια προσπάθεια να σπιλώσουν ένα κοινωνικό σύστημα, που με όλες τις αδυναμίες του, είχε στο επίκεντρό του τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Μια παραχάραξης της ιστορίας. Να μπουν στο ίδιο τσουβάλι ο φασισμός και ο κομμουνισμός. Επιχειρείται να εμφανιστεί ως “ολοκληρωτισμός” και “αντιδημοκρατική πράξη” της ΓΛΔ το αυτονόητο δικαίωμά της να υπερασπιστεί την ύπαρξή της. Αποκρύπτονται τα πραγματικά αίτια ανέγερσής του.

Ο διεθνής συσχετισμός δυνάμεων το 1945 που οδήγησε στο να χωριστεί όχι μόνο μια χώρα, η Γερμανία, αλλά και μια πόλη που βρισκόταν ολόκληρη στην Ανατολική Γερμανία και στη συνεχή προσπάθεια υπονόμευσης. (Το Δυτικό Βερολίνο ήταν μια πόλη σε μια άλλη χώρα και πολύ μακριά από τη χώρα που ανήκε).

Δεν είχε προλάβει να τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο καπιταλισμός ξεκίνησε τον λεγόμενο «Ψυχρό Πόλεμο». Οι δύο Γερμανίες έγιναν το επίκεντρό του. Το επίκεντρο της σύγκρουσης των δύο παγκόσμιων κοινωνικών συστημάτων, του σοσιαλισμού και του καπιταλισμού. Η Δυτική Γερμανία και πιο άμεσα το Δυτικό Βερολίνο έγινε η βάση της υπονόμευσης της Λαϊκής Δημοκρατίας Γερμανίας και γενικά των σοσιαλιστικών καθεστώτων.

«Εκτός από το άνετο και συνεχές πέρασμα κατασκόπων και δολιοφθορέων, η καταλήστευση ανθρώπινων και οικονομικών πόρων της Λαϊκής Δημοκρατίας έπαιζαν σημαντικό ρόλο στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Όπως είχε ομολογήσει σχετικά ο δυτικογερμανός σοσιαλδημοκράτης καθηγητής Φρ. Μπάαντε, ‘’σε έναν ορισμένο βαθμό, η ευημερία μας είναι ένα αποτέλεσμα των διακρίσεων εις βάρος της ΓΛΔ’’» (902.gr). Όλη η κατάσταση δημιουργούσε σοβαρούς κινδύνους για τη ΓΛΔ, ακόμη και για την κρατική της υπόσταση.

Αυτό το τείχος έπεσε. Η ζωή των Γερμανών δεν έγινε καλύτερη. Στη θέση του όμως υψώθηκαν ταξικά τείχη, πιο αποτελεσματικά για τους εργαζόμενους και στις δύο πλευρές του τείχους. Την πραγματικότητα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης τη ζούμε κι εμείς. Αυτά που σήμερα εφαρμόζονται στην Ελλάδα υλοποιούνται από χρόνια στη Γερμανία. Τη βαρβαρότητα και τους πολέμους της νέας τάξης μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού τη γεύτηκαν αρκετοί λαοί στα τελευταία 20 περίπου χρόνια.