• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Κίντερ έκπληξη

Γράφει ο Βασίλης Κρίτσας //

Η υπόθεση ξεκίνησε στη Γερμανία, όταν η γνωστή σοκολατοβιομηχανία αντικατέστησε στη συσκευασία των προϊόντων της το ξανθό, χαμογελαστό παιδάκι (που έχει γίνει πια κοτζάμ μαντράχαλος, αλλά έχει καθιερωθεί ως σήμα κατατεθέν της εταιρίας) με δύο πιο σοκολατένια πρόσωπα άλλων παιδιών, με σκουρόχρωμα χαρακτηριστικά.

Αυτό προκάλεσε την οργή μελών της αντι-ισλαμικής κίνησης Pegida στο διαδίκτυο, που διαμαρτυρήθηκαν έντονα για αυτήν την απόφαση και αναρωτήθηκαν αν οι ισλαμικές κοινωνίες θα ήταν τόσο ανεκτικές για να πράξουν κάτι αντίστοιχο στις συσκευασίες των δικών τους προϊόντων. Για τους εκπροσώπους της αρίας Φυλής ήταν προφανώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Εντάξει, να τους υποδεχόμαστε σε φιλόξενα στρατόπεδα συγκέντρωσης, να τους έχουμε και ως gastarbeiter για να χτίσουμε στις πλάτες τους ένα οικονομικό θαύμα, να ασκούμε πότε-πότε πογκρόμ εναντίον τους για να μη χαλαρώνουν ή να φαινόμαστε μεγαλόψυχοι, επειδή τους ανεχόμαστε. Αλλά όχι δηλ να μας παίρνουν τις δουλειές ή μάλλον τη θέση πάνω στη συσκευασία της σοκολάτας! Όλα έχουν κι ένα όριο…

Του (καθαρού, Τεύκτονα) Γερμανού ο τράχηλος δεν μπορεί να υπομείνει αυτόν το ζυγό. Μπορεί βεβαίως να είναι επισφαλής κι ανασφάλιστος, άνεργος, με mini jobs, κάτω από το όριο της φτώχειας, να βλέπει γύρω του να στήνεται χορός εκατομμυρίων από τα κέρδη, αλλά πάει πολύ να του αμφισβητούν παραδοσιακές αξίες και να τον εκτοπίζουν από το κουτί της αγαπημένης του σοκολάτας. Πού θα σταματήσει αυτό;

Τελικά αποδείχτηκε ότι η κίνηση της σοκολατοβιομηχανίας έγινε στα πλαίσια μιας διαφημιστικής καμπάνιας εν όψει του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (το γνωστό μας EURO που ξεκινά τον επόμενο μήνα στα γήπεδα της Γαλλίας), που συμπεριέλαβε τα πρόσωπα παικτών της (πρωταθλήτριας κόσμου) εθνικής Γερμανίας από την παιδική τους ηλικία. Τα δυο σοκολατί πρόσωπα που βρέθηκαν στο επίκεντρο της διαμάχης, δεν ήταν άλλα από τον (τουρκικής καταγωγής) Γκουντογκάν και τον (αφρικανό) Μπόατενγκ, που έχει τεθεί μάλιστα, εντός των γραμμών του γηπέδου, αντιμέτωπος και με τον αδερφό του, που επέλεξε τα χρώματα της γενέτειράς τους, της Γκάνας.

Με άλλα λόγια, το εθνικιστικό, ξενοφοβικό παραλήρημα των νεοναζί στρεφόταν τελικά (κατά διαστροφική ειρωνεία της τύχης) εναντίον της εθνικής ομάδας της χώρας τους, της περιβόητης Νational Μanschaft. Η οποία, δυστυχώς για αυτούς, εδώ και μερικά χρόνια είναι multinational και πολυπολιτισμική, επιστρατεύοντας όλες τις φυλές που ευδοκιμούν στη Γερμανία, και τα παιδιά των μεταναστών που δουλεύουν εκεί, για να βγει από το αγωνιστικό τέλμα της και να ξαναβρεί τα περασμένα μεγαλεία της.

Όσο για τους νεοναζί, κατάφεραν με τον τρόπο τους να αποδείξουν ότι το μυαλό τους είναι κλούβιο, σαν ένα άδειο, σοκολατένιο αυγό, χωρίς (Κίντερ-)έκπληξη. Και πως αν  αυτοί οι ποδοσφαιριστές δεν είχαν το πλούσιο ταλέντο που τους ανέδειξε, θα είχαν την τύχη των υπόλοιπων μεταναστών-gastarbeiter και δε θα ήταν τίποτα άλλο από μιάσματα για τους θιασώτες της αρίας φυλής.