• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Χρήστος Νταβαντζής: Έτσι τη γλίτωσε ο Ζέρβας…

Με την οπισθοχώρηση των εδεσιτών ο Ζέρβας, που ήταν στο Βουργαρέλι, έφυγε κατευθυνόμενος προς την Πλάκα. Περνώντας απ’ τη Χώσεψη, στη θέση Αμπέλια, εμείς που ήμασταν στο παρατηρητήριο τον είδαμε καβάλα στ’ άλογο με  την ακολουθία του.  Ο Γιάννης Αγγέλης που ήταν μεγαλύτερος από εμάς, λέει: «Πάμε στον Κεδράκη να στήσουμε ενέδρα, να τους καθαρίσουμε;». «Ναι, πάμε!», λέμε όλοι μαζί με μια φωνή.

Τρέχουμε γρήγορα και φτάνουμε στη θέση Κεδράκης. Σχεδόν πενήντα μέτρα από εκεί που θα περνούσε ο Ζέρβας με τους δικούς του ήταν ένας λοφίσκος με μικρά δέντρα. Εκεί πιάνουμε θέσεις, μαζεύουμε γρήγορα πέτρες και φτιάχνουμε πρόχειρα προχώματα. Ο Γιάννης είχε ένα αυτόματο με δυο δεσμίδες, ο Μάνθος ένα μάουζερ γερμανικό «ταμ τουμ», εγώ είχα μια αραβίδα ιταλική και ο Λευτέρης ένα μαυροβούνικο πιστόλι και δυο χειροβομβίδες, μια ιταλική καπνογόνου και μια εγγλέζικη «μιλς». Κρυφτήκαμε και περιμέναμε να φτάσουν στο σημείο που είχαμε στήσει την ενέδρα. Το τουφεκίδι στα Λαύρα και τον Άγιο Κοσμά συνεχιζόταν. Λίγο προτού φτάσουν ο Ζέρβας με το επιτελείο του, λέει ξαφνικά ο Γιάννης:

― Ξέρετε, αυτό που πάμε να κάνουμε είναι παράνομο. Αύριο θα μας περάσουν από ανταρτοδικείο και θα μας κρεμάσουν στην πλατεία.

― Τι είναι αυτά που λες Γιάννη; του λέω.

― Πρέπει να έχουμε εντολή για να κάνουμε τέτοιες πράξεις. Δεν μπορούμε να παίρνουμε πρωτοβουλίες.

Και έτσι ματαιώθηκε η ενέργειά μας. Παραμείναμε στη θέση μας. Μετά από λίγο πέρναγε  ανυποψίαστος ο Ζέρβας από μπροστά μας κι εμείς τον βλέπαμε και βράζαμε από μίσος.[1]

Την άλλη μέρα κατεβήκαμε στο χωριό. Εκεί που ήμασταν στην πλατεία βλέπουμε μια μικρή ομάδα ελασίτες. Ήταν του 5ου Συντάγματος και επικεφαλής ήταν ο ταγματάρχης Πουλακάκης. Τους καλωσορίσαμε. Εγώ είχα αγωνία. Ήθελα να μάθω αν πράγματι ήταν έτσι τα πράγματα, όπως έλεγε ο Γιάννης και αν πράξαμε σωστά. Διηγήθηκα στον Πουλακάκη τι κάναμε την προηγούμενη μέρα  και τον ρωτάω αν ήταν σωστό ή παράνομο. Αφού μας έδωσε συγχαρητήρια μου απαντάει κατηγορηματικά: «Ήταν παράνομο. Αν το κάνατε, θα περνούσατε ανταρτοδικείο, εδώ στην πλατεία». Και με ρωτάει: «Έρχεσαι να σε πάρω μαζί μου;». «Πρέπει να ρωτήσω την Οργάνωσή μου, αν με αφήνουν», του απάντησα. H Οργάνωση δεν με άφησε να φύγω απ’ τη Χώσεψη.

[1] Ο Γιάννης Αγγέλης αργότερα πέρασε στο ΔΣΕ. Όταν γύρισε από την Τασκένδη, το 1979 περίπου, συναντηθήκαμε στους Αγίους Αναργύρους Αττικής. Αφού χαιρετηθήκαμε η πρώτη του κουβέντα ήταν: «Χρήστο, αν σκοτώναμε τότε τον Ζέρβα ίσως το κίνημα να είχε κέρδος. Ας μας σκοτώνανε κι εμάς μετά». Ο Ζέρβας το 1947 έγινε Υπουργός Δημόσιας Τάξης και μάζεψε τους κομμουνιστές σε ξερονήσια και φυλακές.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χρήστου Ι. Νταβαντζή Όσα επέζησαν στη μνήμη… Οδοιπορικό μιας ζωής, Αθήνα 2016.

Το περιοδικό ΑΤΕΧΝΩΣ (atexnos.gr)
σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου

Όσα επέζησαν στη μνήμη… Οδοιπορικό μιας ζωής,
του Χρήστου Ι. Νταβαντζή

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:

Χρήστος Τσιντζιλώνης, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης – Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ)

Κώστας Μαραγκουδάκης, Πρόεδρος του Ιδρύματος Περίθαλψης Ηλικιωμένων «Το Σπίτι του Αγωνιστή»

Νίκος Πουρναράς, συνεκδότης του περιοδικού ΑΤΕΧΝΩΣ, επιμελητής του βιβλίου

Θα διαβαστούν αποσπάσματα από το βιβλίο. Χαιρετισμό θα απευθύνει ο συγγραφέας.

Κυριακή 9 Οκτώβρη 2016, στις 18:00

Κινηματογράφος Αλκυονίς
NEW STAR art cinema
Ιουλιανού 42-46, πλατεία Βικτωρίας
Τηλ: 210 8220 008

Είσοδος ελεύθερη

Διαβάστε ακόμα:
Χρήστος Νταβαντζής: Εμφύλιος στα Τζουμέρκα – Μάχη του ΔΣΕ στη Χώσεψη

Περισσότερα για την εκδήλωση ΕΔΩ.
Για το βιβλίο και τον συγγραφέα ΕΔΩ.